TI
velare tiaris.Tiberias. adis f. g. ē ciuitas fcā ab herodein noīe Tyberij ceſarꝭ. a qͣ ⁊ lacꝰ mare tyberiadis d̓r. oībꝰ iudee ſalubrior. vn̄ Ioh̓. vj.Poſt hͦ abijt ih̓s trāſ mare galilee. qd̓ ē tꝫberiadis. ⁊ cor. pe. Et d̓r mare .i. lacꝰ l̓ ſtagnū aq̄ dulcꝭ q̄ fluit a iordane Dr̄ āt ſtagnūhͦ mare. qꝛ vicꝫ hebraico ideomate aquaꝝꝯgregatio appellat̉ mare. Dr̄ āt mare galilee ꝓpt̓ regionē adiacēteꝫ. q̄ ſic dicebat̉. Dr̄ꝟo mare tyberiadis ꝓpt̓ ciuitatē illā q̄ ſitaerat ī ripa hꝰ ſtagni Et d̓r hͦ mare ſiue ſtagnū magꝭ eſſe tyberiadis qͣꝫ galilee. qꝛ ciuitas magꝭ ſpecificat qͣꝫ regio.Tyberinꝰ ni. m. g. d̓r fluuiꝰ romanꝰ. a Tyberino rege albanoꝝ ī eo ſubmerſo dictꝰ. nāantea a colore aq̄ albula dicebat̉. eo ꝙ niuibꝰ albꝰ fieret. Idē d̓r tyberꝭ vel tybris tybridis ſil̓r a tyberino. ſꝫ tyberꝭ ī qͦtidianoẜmone. tybris in ꝟſu d̓r. In̄ tyberinꝰ a. ū. ⁊ꝓdu. ri.Tybia. bie. i. crus. ⁊ d̓r a tibin qd̓ ē iūcꝰ. ꝓpt̓lōgitudinē. In̄ h̓ ⁊ hͦ tybial̓. ⁊ hͦ le. ⁊ hͦ tibiale. lis. illd̓ qͦd a brachis depēdet ad tibiastegēdas. Idē ⁊ alio noīe d̓r tubricꝰ. qͣſi tybicꝰ. eo ꝙ tibias tegat. Ul̓ qꝛ a tibia ⁊ brachis vſqꝫ ad tibias ꝑueniat. Itē tibia ē qͦddā muſicū īſtr̄m. qꝛ pͥmū d̓ ceruinis ⁊ gruinis tybijs ⁊ cruribꝰ hinuloꝝ fieret. ſꝫ poſtea abuſiue vndecūqꝫ fieret. In̄ tibianꝰ.a. ū. ad tibiā ꝑtinēs vl̓ tibias faciēs.Tibicen. inis. qͥ canit cū tibia. ⁊ d̓r a tibia.Tibicines etiā dicūt̉ fulcra bifurcata. qͥbꝰdomꝰ ſuſtētat̉. q̄ alit̓ deſtines dicūt̉. Und̓Math̓. ix. At cū ih̓s ī domū pͥncipis veniſſet ⁊ vidiſſꝫ ibi tibicines .i. lugubre carmē canētes. Antiqͥtꝰ em̄ tales ad exeqͥasvocabāt̉. vt ſuo carmīe viuos ꝓuocarentad luctū. Un̄ legit̉ Hiere. ix. Uocate lamētatrices. ⁊ cor. pe. tibicines. ſꝫ ī ntō tibicen ꝓ. pe. Un̄ qͥdā Tibicen longo. tubicenlyricen breuiando.Tibicina. ne. mulier q̄ canit cū tibia.Tibin .i. ſcirpꝰ l̓ genꝰ vaſculi ī modū ſcrini⁊ ex ꝟgulis agreſtibꝰ ꝯtextu.Tiburtꝰ ti. fuit qͥdā vir. de cuiꝰ noīe ciuitasſic dicta ē. hͨ tibur. hꝰ tiburꝭ. In̄ h̓ ⁊ hͦ tiburis. ⁊ hͦ re. Et hͦ tibure. hꝰ tiburꝭ. Et tibuitio. onis. ⁊ tiburinꝰ a. ūTitio. onis f. g. ē idē qͦd torrꝭ. ⁊ d̓r a torreo.es. qͣi torritio. In̄ ticionariꝰ. a. ū. ⁊ hͦ ticionariū. rij. locꝰ ignis vbi titiones morāt̉. in-
ſtr̄m mittēdi titōes ī ignē. Pa. etiā di. Titio vulgo d̓r ꝑuſtū lignū. vn̄ Iſa. vij. Cortuū nō formidet a duabꝰ caudis ticionū.Ticon .i. mediū.Tigillū. li. dimi .i. ꝑuū tignū.Tignū. ni. n. g. d̓r a tego. gꝭ. vl̓ a tegula. Etdicūt̉ tigna. vl̓ ip̄a laq̄aria vl̓ ligͣ q̄ ip̄is laquearibꝰ illaq̄ant̉. In̄ tignoſus. a. u. i. plenus tignis. Et tignatꝰ a. ū .i. tignis paratꝰvl̓ ornatꝰ. Et tignariꝰ a. ū. ad tigna ꝑtinēs.vl̓ qͥ tigna in tecto diſpōit. Idē ⁊ ſarcitector ẜm Hug. At Pap. di. Tignū a tegendo dictū. Tecto eī impōit̉ vt ī eo cet̓a ſuꝑponāt̉. Un̄ ligna illa q̄ aſcēdūt ad cacumēedificij directe ⁊ totū tectū ſupportāt. tigna appellāt̉.Tigris. grꝭ. vl̓ tigridis. f. g. ẜpēs dicta ē ꝓpt̓velocitatē. Et ſil̓r qͥdā fluuiꝰ dictꝰ ē tigrisvl̓ tigridis. qꝛ ē velox ẜm Hug. De nat̉a tigridis dic̄ Iſi. xij. ety. Tigris inqͥt vocataeſt ꝓpt̓ velocē fugā. ita eī noīant ꝑſe ⁊ medi⁊ greci ſagīttā. Eſt em̄ beſtia varijs diſtincta macul̓. v̓tute ⁊ velocitate mirabil̓. ex qͦnoīe flumen tigris appellat̉. ꝙ is rapidiſſimus ſit oīm fluuioꝝ. Has magꝭ hyrcaniagignit.Tilia. lie. q̄dā leuis arbor. ⁊ d̓r a telū. eo ꝙſit vtil̓ ad vſū teloꝝ In̄ tiliatꝰ a. ū. Et tilioſus. a. ū. i. raſibil̓ vel flexibil̓. vel ad tiliamꝑtinens.Tymalꝰ li. i. g. qͥdā piſcꝭ. ⁊ d̓r a tymos qd̓ ēflos. qꝛ fragrat ſic̄ flos Idē tymalinꝰ a. ū.Tymbreꝰ dictꝰ ē Appollo a tymbra herbaqͥdā. q̄ abūdat in frigia iuxta tēplum eius.Alij a loco ita appellatuꝫ putāt. ſic̄ litiꝰ a litia. vl̓ deliꝰ a delo.Timeꝰ. mei. lib̓ qͥdā Platōnis. ſic dictus adiſcipulo qͦdā eius Timeo noīe.Tymiama. atꝭ .n. gͦ. q̄dā herba vl̓ ſpēs vald̓redolēs. qͣ ī qͥbuſdā locꝭ vtūt̉ loco incenſi.ẜm Hug. Itē timiama erat q̄dā cōfectiodiuerſaꝝ ſpēꝝ. quā ſacerdos ī altari timiamatis adolebat. de qͣ d̓r Exo. xxx. Sumetibi aroma ſtacten. ⁊ onycā. galbanū. ⁊ thlucidiſſimū. equal̓ pōderꝭ erūt oīa. facieſqꝫ tymiama. ⁊ ꝓ. pe. ntī. Un̄ ī Aurora. Exqͦ ſpirat odor ⁊ tymiama frequēs.Tymiamateriū. rij .i. thuribulū. qd̓ ⁊ epitymū d̓r. ab ep̄i ⁊ tymꝰ vl̓ tymiama ẜm HugUel vt qͥdā dicūt Tymiamateria dicebāt̉vaſa ī qͥbꝰ tymiama ſeruabat̉. Et d̓r timiamateria a tymiama ⁊ terion qd̓ ē ſtatꝰ. qͣli-