¶ GE

Itiopꝰ ē īflatio. orꝭ. Un̄. Nec ſtiopo tumidas intēdis rūꝑe buccas vl̓ brachas.Itipa. pe. f. gͦ. q̄daꝫ ꝑua arbor. vt dicūt ſcopa. ⁊ d̓r a ſtipo. as. qꝛ ex ea ſtipēt̉ tecta. Etſꝫ ſepe ad fornaces vl̓ furnos calefaciēdoſcolligit̉. In̄ hͦ ſtipula. le. di. Et hīc ſtipuledicūt̉ folia vl̓ vagīe qͥbꝰ culmꝰ ambit̉ ⁊ fulcit̉. ne pōdere frugꝭ curuet̉. At ſtipule ipſicalamī ſegetꝭ. Dicūt̉ gͦ ſtipule. vl̓ a ſtipulaꝓpt̓ ꝑuitatē. vel a ſtipo. as. qꝛ fulciūt et circūdant culmū. vel ab vſto qͣſi vſtule. qꝛ collecta ī meſſe vrunt̉ ꝓpter culturā agri. vl̓ apalea. qꝛ īterdū ꝓ palea p̄ſcindit̉ ſtipula. ⁊cor. pu.Itipadiū. dij .i. ſcacariū. ⁊ d̓r a ſtipo. as. qͥahoībꝰ ludū ſpectātibꝰ ſtipet̉. Et ſtipadiū ēgenꝰ mēſe qͣi ſtipēdiūStipatū. ti. q̄dā herba q̄ tantā v̓tutē ī radice hꝫ. vt fruſta carnis ī cacabo ſparſa coagulet.Stipatꝰ a. ū. i. vallatꝰ. circūdatꝰ. fulcitꝰ.Otipēdiū. dij. n. g. d̓r lucꝝ. p̄ciū fructꝰ laboriſ. Propͥe qͥdē ſtipēdiū d̓r qͦd dat̉ militibꝰſoldarijs ꝓ p̄cio. ſic dictū a ſtipe pēdendaAntiqͥ eī ſoliti erāt pecuniā appēdere magꝭ qͣꝫ nūerare. In̄ ſtipēdiariꝰ a. ū. ad ſtipendiū ꝑtinēs. Et h̓ ſtipēdiariꝰ. rij. ſtipēdiumdās vl̓ potiꝰ recipiēs. ⁊ cor. i ante p.Stipes. itꝭ. m. g. i. titio. vl̓ trūcꝰ ligni qͥ ſuſtinet aliqͥd. qͣſi ſtās pes. lignū īfructuoſūeo ꝙ ſolūmodo ſtet ⁊ nō fructificet. ⁊ ꝓ. pͥmā ſtipes. itꝭ. ſꝫ ſtips. pis. f. g. corr̄. ſti. Stipes etiā d̓r ꝑſona a qͣ alij originē ducūtStipiū. pij. vnguētū de veruecibꝰStips. pis. f. g. qͦddā genꝰ pōderꝭ qͦ olī militibꝰ ſtipēdiarijs diſtribuebat̉ pecunia. etponit̉ ꝓ obolo. qꝛ obolꝰ ſepe ſolet dari mēdicꝭ ī elemoſynā. Iō ſtips qn̄qꝫ d̓r mēdicitas. qn̄qꝫ elemoſyna victꝰ In̄ h̓ ſtipus. pi..i. mēdicꝰ.Stipulatio ē firma ꝟboꝝ ꝯceptio. qͣ qͥs aliqͥd ſe factuꝝ datuꝝ ve ꝓmittit alteri. ſuꝑ hͦip̄m interrogāti. ⁊ d̓r a ſtipulū qd̓ ē firmū.denoīat̉ etiā a ſtipite. Cōſtat āt ſtipulatioex iterrogatōe p̄miſſa. ⁊ rn̄ſione ſubſeq̄ntiquēad modū ꝯͣdictio ex affirmatōe ⁊ negatiōe. Hoc mō. Promittꝭ l̓ dabis mihi decē. ꝓmitto vl̓ dabo tibi. Qn̄qꝫ d̓r ſtipulatꝰille qͥ ꝓmittit ꝑ ſtipulatōꝫ paſſiue. vl̓ ſic. ſtipulatio ē ſolēnis ꝓmiſſio fcā interrogatōep̄cedēte ⁊ rn̄ſione ſequēte.Stipulatio pura. eſt q̄ nec fit ſub ꝯditione

nec in diē. ſed pure. vt dicendo. dabis hocdabo.Stipulatio ꝯditional̓ hꝫ fieri ſub ꝯditiōeh̓ mō. Promittꝭ mihi dare cētū ſi nauis exaſia venerit. ⁊ rn̄des ꝓmitto.Stipulatio ī diē ſit hͦ mō. Dab̓ mihi deceꝫin kal̓. iulij. ⁊ rn̄des dabo.Stipulatio aqͥliana ē q̄ nouat oēꝫ ꝯͣctū. vtſic. Quicqͥd mihi debes ex qͣcūqꝫ cā idemmihi ꝓmittꝭ. Si em̄ ex mutui datōe mihidebitor ſis. velimqꝫ acceptū ferre .i. ꝑ acceptilatiōeꝫ remitte. nō poterit res expediriniſi ꝑ obligatōꝫ q̄ in rem ꝯͣhit̉.Stipꝰ. pi. i. mēdicꝰ qͥ petit ſtipē.Stiria. rie. f. g. gutta fluēs ⁊ cadēs ⁊ ꝯgelata. Et d̓r gutta cū ſtat ⁊ pēdet. ſtiria cū cadit. ⁊ ſic d̓r a greco Grece eī ſtiria gutta d̓rItē ſtiria d̓r arbor cuiꝰ fructꝰ hꝫ gͣna guttꝭſil̓ia. q̄ ⁊ ſtorax. cꝭ. d̓r. qͣſi ſtirax. Sed ſtiraxgrece. ſtorax latīe. Un̄ Gen̄. xliij. Modicūreſine ⁊ mellis ⁊ ſtiracꝭ. Uel ẜm aliā lrāmſtoracꝭ pe. ꝓ. vbi dic̄ glo. ꝙ ſtoracꝭ eſt ſpēsreſine.Stiricidiū. dij. ſtilla cadēs vel locꝰ vbi ſtillecadūt. vl̓ locꝰ a qͦ cadūt ⁊ ꝑ quē cadūt.Stiricꝰ a. ū. i. ſtiril̓. ⁊ d̓r a ſtiria.Stirillū. li. n. ge. i. barba capre. ⁊ d̓r a ſtiria.qꝛ pēdet ad modū ſtirie .i. gutte.Stirps. pis. m. g. i. radix. trūcus. ⁊ d̓r a ſtoſtas. In̄ hͨ ſtirps. pis. f. g. i. ꝓgenies. ꝓſapies. origo Et ſtirpeꝰ a. ū. Et ſtirpitꝰ aduer .i.radicitꝰ.Stiua. ue. f. g. d̓r manica aratri .ſ. cauda apoſteriori. In̄ ſtiuariꝰ. a. ū. ad ſtiuā ꝑtinēsEt ſtiuariꝰ rij. ⁊ hec ſtiuaria. rie. etiā d̓r quivel q̄ tenet aratrū ꝑ ſtiuam. vel qui ſtiuamfacit.Stiuula. le. dimi .i. ꝑua ſtiuaStix ſtigꝭ. f. g. i. palus infernalis. ⁊ d̓r a ſtygeſtos qd̓ eſt triſticia. eo ꝙ triſtes faciat vl̓qꝛ triſticiā gignat. et ſepe ponit̉ ꝓ inferno.In̄ ſtygeus. a. um. Et hic et hec ſtygialiset hoc le.Stoa grece. latine d̓r porticus.Stoax. acis. f. g. i. ruina. ⁊ d̓r a ſtoa.Stoicꝰ a. ū. pe. cor. d̓r a ſtoa qd̓ ē porticꝰ Etſūt ſtoici qͥ ī ciuitate morāt̉. Porticꝰ eī fuitathenis in qͣ picta erāt geſta ſapientū ⁊ viroꝝ fortiū hiſtorie. In hac porticū ſapiētes philoſophabant̉. vn̄ ⁊ ſtoici dicti ſuntHāc ſectam vt dicunt primꝰ Zenon inſtituit. Hi negant ſine ꝟtute effici quēcunqꝫ