¶ SI
Syndon. onis f. g. d̓r lineū amictoriū mulieꝝ qͦ humeri oꝑiunt̉. ⁊ qn̄qꝫ ſimpl̓r d̓r ꝓIineo pāno. Un̄ Math̓. xxvij. Et acceptocorꝑe Ioſeph. inuoluit illd̓ ī ſindone mūda. ⁊ cor. pe. gtī. Un̄ ī Aurora. Qua veſtiterat ſyndone nudꝰ abit.Ginedra. eſt idē qd̓ ꝯceſſus. vt habet̉ ī hiſtorijs.Uyntheſis ẜm doctrinale fit dupl̓r. Unomō ē accidētꝭ mutatio p̄cipue nūeri ī nūerū. vt vnica fcā fuit mulier q̄ ſūt mō ml̓teSꝫ iſte modꝰ nō ē ml̓tū ī vſu. Alio mō eſtmutatio d̓ ſcd̓a ꝑſona ad tertiā. vt Nobispce deꝰ nr̄os lauet ille reatꝰ. Un̄. Dr̄ ⁊ bine ſpēs hec ſintheẜ eſſe.Einḡphꝰ. phi. d̓r ꝯſcpͥtio .i. duoꝝ inſil̓ ſcriptio. vides in Cirogͣphꝰ.Singultꝰ us. ui. ē ꝓtractio anhelitꝰ cū difficultate. Uel ẜm medicos. ſingultꝰ ē ſonusviolēte cōmotōis orꝭ ſtomachi ex fumoſaeꝰ diſpoſitōe ꝓueniēs. In̄ ſingultoſus. ſa.ſum .i. ſingultibꝰ plenꝰ. ⁊ ſingultim aduer.Pa. ꝟo dic̄. Singultꝰ. ſuſpiriū. viſceꝝ pulſus. ploratio. gemitꝰ. triſticia. planctꝰ. Etſubdit Singultus ex ſtomacho fit. aut exfrigore aut ex frigido bibēdo aut ex ml̓tocibo vl̓ potu. aut ex ꝑuo.Singulꝰ a. ū .i. vnꝰ vl̓ vnicꝰ. ſꝫ ī pl̓i accipit̉ diſtributiue. Un̄. Singuli comedūt .i. ſeꝑatim qͥlibꝫ ꝑ ſe. vnꝰ ⁊ vnꝰ ꝑ ſe. Itē a ſingulꝰd̓r h̓ ⁊ hͦ ſingularꝭ. ⁊ hͦ re. In̄ ſingl̓arit̓. et hͨſingularitas. tꝭ.Giniſtra. ſtre. d̓r a ſino .is. qꝛ rem fieri ſinatꝘāt d̓r ſiniſtra qͣi ſine dextra. ety. eſt. In̄ſiniſter. ſtra. ſtrū. ⁊ ſiniſter. ſtera. ū. i. a ꝑte illa vl̓ malꝰ. ꝯͣriꝰ. nociuꝰ Et ꝯꝑat̉ ſiniſteriorſiniſtimꝰ. qd̓ regl̓arit̓ deberet eſſe ſiniſterrimꝰ. Itē a ſiniſter d̓r ſiniſteriꝰ ria. ū. i. ꝑ ſiniſtrā ductꝰ. vel qͥ ſiniſtra vtit̉ ꝓ dextra vl̓ecōuerſo.Siniugꝰ a. ū .i. eiuſdē iugi. vl̓ ſub eodē iugopoſitꝰ. vides in Cōiugꝰ.Gynedoche. ē ſigͣtio plene intellectꝰ capaxcū plꝰ minꝰ ve ꝓnūciat. aut eī totū a parteon̄dit. vt Uerbū caro factū ē. Et Eramꝰ īnaui vniuerſe aīe cētū ſeptuagītaſex. Hicem minꝰ dicēs plꝰ ſigͣt. Aut e contra. a totoꝑte. vt Propt̓ paraſceuen iudeoꝝ. qꝛ iuxtaerat. ī monumētū poſuer̄t illū. et Tuler̄tdn̄m meū. ⁊ neſcio vbi poſuer̄t eū. dn̄m dicit cū ſolū dn̄i corpꝰ q̄reret. Plꝰ eī dicēs minus ſigͣt. Hug. aūt dic̄ ꝙ ſinedoche ē q̄dā
figura. cū qd̓ ꝑtꝭ ē attribuit̉ toti. ⁊ ecōuerſo. Et ē etiā qͥdā color rhetoricꝰ. ⁊ appellat̉apd̓ latinos ītellectio. Et eī intellectio totiꝰ ꝑ ꝑtē. vl̓ ꝑtꝭ ꝑ totū. vel vniꝰ ꝑ pl̓a. vl̓ pluriū ꝑ vnū cognitio.Synodꝰ. di. f. g. pe. cor. i. cetꝰ. ꝯuētꝰ. comitatus. ꝯgregatio. ⁊ ꝓpͥe ſenū vl̓ pbr̄oꝝ. qd̓ ſolēt facere ep̄i.Sinon. fuit qͥdā ꝓditor. vides ī excedraynonymꝰ a. ū. i. vniꝰ nomīs cū alio. ⁊ d̓r aſyn qd̓ ē con. vl̓ ſiml̓. ⁊ onoma qd̓ ē nomenSynonymū nomē eſt illd̓ qͦd idē cū alionoīe ſigͣt. Sūt āt ſynonyma q̄ ⁊ ml̓tiuoca⁊ vniuoca dicūt̉ noīa .i. diuerſa noīa pͥncipaliter idē ẜcātia ⁊ appellātia. In̄ hͦ ſynonymia. mie .i. vniuocatio. Sꝫ qn̄qꝫ pōit̉ proononymia hac ſil̓itudīe. qꝛ ſic̄ ſynonymiaeſt. qn̄ idem ſub diuerſis vocibꝰ ſignat̉. itaononymia ē qn̄ vna voce diuerſa ſigͣntur.Et deſcribit̉ ſic ſynonymū. Synonymaſunt pl̓a noīa idē ẜcantia tā in ꝓprijs qͣꝫ inappellatiuis. In ꝓprijs. vt publiꝰ. corneliꝰ.africanꝰ. ſcipio. In appellatiuis latinis. vtmucro. gladiꝰ. ſpata. enſis.Synopis. idis. color qͥdam rubeꝰ. ⁊ p̄t diciſynopis. qͣi ſanguis nobil̓. qꝛ ſanguineumhꝫ colorē. Et vt dic̄ Iſi. ī. xix. ety. vbi agitde coloribꝰ Synopis inuēta ē pͥmū ī ponto inſula. vn̄ a ſynope vrbe pōti nomē accepit. Spēs eiꝰ ſūt tres. rubea. ⁊ minꝰ rubēs. ⁊ int̓ has media. Un̄ Hiere. xxij. Etfacit laquearia cedrina. pingitqꝫ ſynopideEt cor. pi.Syntagma grecū eſt .i. dogma. ſtruct̉a. ordinatio. Un̄ Hiero. in ꝓlogo Gen̄. Queꝓpriū ſyntagma deſiderāt.Gyntaẜ. ſis. l̓ taſeos .i. ꝯſtructio. ⁊ d̓r a ſynqd̓ ē con. ⁊ ſtaſis qd̓ ē ſtās l̓ ſtatꝰ. qͣſi ꝯſtās.ꝓpͥe illa ꝯſtructio vbi voces ſil̓ ſtāt ⁊ congruūt cū intellectibꝰ. vl̓ ecōuerſo ẜm hug.Pap̄. ꝟo dic̄. Syntaſin greci dicūt ordīationē ſiue ꝯſtructiōeꝫ dictionū.Gyntheton. ē q̄dā figura. qn̄ ſcꝫ due orōesiungunt̉ in vnā.Sintoma. pe. ꝓ. Syntomata .i. accidētia febriū ſūt. vt dolor capitꝭ. fluor nariū. vomitus. impetꝰ. ⁊ ſil̓ia.Syntonomia vl̓ ſyntomia .i. conciſio. ⁊ d̓r aſyn qd̓ eſt con. ⁊ tomos qd̓ ē diuiſio vel ſectio vel ceſio.Syntonꝰ ni. pe. cor. d̓r a ſyn ⁊ tonꝰ. qͣi totusſonus vl̓ duplex ſonus.