S I
Et ſil̓r p̄t dici ꝑ cōpoſitōem ſexqͥquartusta. tū. ⁊ ſexquiqͥntꝰ. a. ū. ⁊ ſexqͥſextꝰ a. ū. et ſicde ſil̓ibꝰ.Sextariꝰ rij. duaꝝ libraꝝ ē. qͥ bis aſſūptusd̓r bilibris. aſſūptꝰ qͣter fit greco noīe cerixqͥnquies ꝯplicatꝰ qͥnarē ſiue gomor facit.Adijce ſextū reddit congiū. Nā congiꝰ ſexmetit̉ ſextarijs. ⁊ hīc ſextarij nomē tractūē. Et ꝯſtruit̉ cū gtō. vt ſextariꝰ vini. Et nota ꝙ ſextariꝰ ſiue dicat̉ mēſuratū ſiue mēſura. ſiue qͣntitas illi mēſure adiacēs. ſiuealiqͥd alid̓ ſꝑ ē maſ. ge. ⁊ nō neu.Sextertiū. tij. qͦdda pondꝰ duaꝝ libraꝝ ⁊ſemīs. qͣi ſemiſtertiū. In̄ ſextertiariꝰ a. um.qui erogat ſextertiū. vel ad ſextertiū pertinens.Sextilis. videsͣ in qͥntilis.Sextupes. dis. m. g. i. pediculꝰ. ⁊ d̓r a ſex etpes. eo ꝙ hēat ſex pedes. In̄ ſextupedoſꝰ.a. ū .i. ſextupedibꝰ plenꝰ.Sextuplꝰ a. ū. d̓r qͣi ſexquiplꝰ .i. ꝯtinēs totū⁊ plicā totiꝰ .i. medietatē. ⁊ d̓r a ſex ⁊ plica.In̄ hͨ ſextupla. ple i. totū ⁊ dimidiū .ſ. ſumma capitalis ⁊ dimidiū.Sextꝰ. ta. ū. nomē nūerale ordinale.¶ BIanteSiban d̓r tertiꝰ mēẜ a martio .ſ. maiꝰ. ⁊ acuitur in fine.Sybilla. le. interp̄tat̉ mens ſiue ꝯſiliū dei.⁊ d̓r a ſios qd̓ eolico ſermōe d̓r deꝰ vl̓ ſanctus. ⁊ bule ꝯſiliū ſiue ſnīa. qͣi diuīa ſnīa vl̓dei mens. Et ē nomē appellatiuū. Sybilla qͣi ꝓphetiſſa. Sic̄ em̄ oēs viros ꝓphetātes ꝓph̓as vel vates dicimꝰ. ita oīs feminaꝓphetās ſybilla vocat̉. Decem āt ſybillasaꝑtiſſimis autoritatibꝰ fuiſſe traduntur.Quaꝝ pͥma chaldea vel perſica fuit. cuiuserat nomē ꝓpriū Sambethe. Scd̓a libyca. Tertia delphica. ī tēplo delphici apollinis nata. q̄ troiana bella vaticinata eſt.Quarta italica. Quinta erythrea nomineHerophila in Babylone orta. que grecisilion petentibꝰ vaticinata eſt periturā troiam et Homeꝝ mendacia ſcpͥturū. Sextaſamia a ſamos inſula. q̄ d̓r pheto. Septīacumana ab vrbe cumaꝝ. q̄ ⁊ d̓r amalthea.⁊ taraxandra ⁊ deiphobe. ẜm Uirgilium.cuiꝰ ſepulcꝝ adhuc in ſicelia mōſtrat̉. Octaua helleſpontia. in agro troiano nata. q̄Solonis ⁊ Cyri tꝑibꝰ fuiſſe memoratur.Nona phrygia. Decima tiburtina. vel po-
tius egyptia. noīe Abunca. Quaꝝ omniūcarmīa offerūt̉. ī qͥbꝰ d̓ deo et xp̄o ⁊ gētibꝰſcpͥſiſſe vaticinando manifeſtiſſime comprobat̉. Celebratior aūt inter ceteras erythrea ꝑhibet̉. quā eo temꝑe vaticinatamnōnulli ferunt quo Roma condita eſt. ⁊ iniudea rex erat Achaꝫ. Uel ſic̄ alij dicunt.qͥ ei ſucceſſit Ezechias. Hec ſane de xp̄oq̄dam manifeſta ꝯſcpͥſit. Cuius carminain quodā greco codice inueniunt̉ ita in capite habentia Iheſus chriſtus filius deiſaluator.Sica. ce. f. g. d̓r gladiꝰ breuis vl̓ cultellus exvtraqꝫ ꝑte ſcindēs ⁊ acutꝰ. qͦ maxīe vtunt̉qͥ apd̓ italos latrocinia exercent. Et vt d̓r.telū ē in baculo abſcōditū. In̄ ficariꝰ. rij.qͥ ſicam defert. vel homicida. ⁊ ꝓd̓. pͥmam.Un̄ Oraciꝰ in libro ẜmonū. ꝙ mechus foret aut ficariꝰ aut alioqͥn. Iteꝫ Actuū. xxj.Eduxiſti in deſerto qͣtuor milia virorumſicarioꝝ. ⁊ ſcribit̉ ꝑ vnū c. Pap̄. dic̄. Sicarius dictꝰ. qꝛ ad ꝑpetrādū ſcelꝰ ſit telisarmatus.Sicera. re. f. g. ē oīs potio q̄ extra vinū inebriare p̄t. Auius lꝫ nomen hebreū ſit tn̄latinū ſonat. ꝓ eo ꝙ ex ſucco frumēti vl̓ pomoꝝ efficiat̉ aut palmaꝝ fructꝰ in liquoreꝫexprimant̉. coctiſqꝫ frugibꝰ. aqua pinguiorqͣi ſucus colat̉. ⁊ ip̄a cōctio ſicera nūcupatur. Unde Luce pͥmo. Uinū ⁊ ficerā nonbibet.Sicima. me. dicta ē ſichen. ſꝫ nūc neapolisd̓r. ⁊ cor. ci. Un̄ in Aurora. Poſt eſau pacē Iacob ſicimis manet exit.Sichen filiꝰ fuit Emor qͥ qͣndā vrbē edificauit quā ſuo noīe appellauit Sichen. hͨhebraice latīe d̓r ſicima. me. Et ē ciuitas ſamarie. Ip̄a ē nūc neapolis ciuitas ſamaritanoꝝ.Sycophanta. te .i. falſator. calūniator. velviliū rerū appetitor. Fertur tn̄ ſycophanta apud grecos dici ficus comedens. a ſycos qd̓ eſt ficus. ⁊ phagin qd̓ eſt comedere. Sed hac rōne d̓r ſic falſus calumniator. Cuidam domino apud grecos miſſeſunt ficus. quas latenter quidam ſuus famulus comedit ⁊ cepit calumniari aliumet accuſare ꝙ ip̄e eas comediſſet. Tūc dominus precepit aquā calidam bibi ab eoqͥ comederat ficus. qua bibita ſtatim euomuit ficus. vnde poſtea ſemꝑ dictꝰ eſt ſycophanta .i. ficus comedens. ⁊ quia falſe fuit