¶ P R

Poteſtas. atꝭ. qͦd qͥs p̄t. ⁊ id ꝑ qd̓ qͥs p̄t. velille qͥ p̄t. In̄ poteſtatiuꝰ a. ū. i. potēs. vl̓ qͥ videt̉ dignꝰ ptāte ẜm Hug. Pap̄. vero dicit.Ptās d̓r qꝛ pateat illi qͥcqͥd velit Ptās abeo qd̓ ē poſſe nom̄ accepit vt d̓r ī greciſmoSi recte dicas ſolet eē potētia ſani. Dicqꝫptātem digni. da poſſe cui vis. Et nota ꝙſic̄ ſubſtātiuū recipit adiectiuū. vt bonushō. ita hͦ v̓bū ſum. vt ſū bonꝰ. ⁊ ſumꝰ boni.ita ꝙ nullū alid̓ ſubſtātiuū ē ibi ncc̄ariū. ⁊hͦ ī pͥma ⁊ ſcd̓a ꝑſōa. ſꝫ nō ī tertia. Un̄ p̄t dici. Ego ptās ſū bonꝰ. ita ꝙ adiectiuū recipiat v̓bū tm̄ rōne ſuppoſiti ꝯſigͣti. Sed ītertia ꝑſōa male d̓r. Ptās ē bonꝰ. qꝛ v̓buꝫtertie ꝑſōe nō hꝫ niſi ſuppoſitū finitū. Ptātes ēt vt dic̄ Gregoriꝰ vocāt̉ hi angeli qͥ hͦpotētiꝰ ceterꝭ ī ſuo ordīe receperūt. vt eoꝝditiōi v̓tutes aduerſe ſubiecte ſint. quoꝝptāte refrenāt̉ ne corda hoīm tēptare p̄ualeāt qͣꝫtū volūt.Potatio. onis. ⁊ hͨ potio. onis. ꝑ ſincopā. ⁊ē potio idē qd̓ potatio vl̓ ꝯfectio ex vino ⁊herb̓ l̓ medicīa. ⁊ d̓r a poto. as. eo ꝙ potat̉.Potꝭ. tis. ꝯ. t. ⁊ hͦ te. i. poſſibil̓ vl̓ potes. ⁊ cōparat̉. potꝭ. tior. ſimꝰ. ⁊ hͦ ꝯꝑatio eſt tm̄ ẜmvocē. qꝛ ſignificatio mutat̉. potior eī ⁊ potiſſimꝰ .i. melior ⁊ optimꝰ In̄ potiter. tiꝰ. ſime. aduer. et potiſſime qn̄qꝫ pōit̉ ꝓ maxīevl̓ p̄cipue ẜm Hugui. Pap̄. ꝟo dic̄. Potiormelior. ſuꝑior. altior. valētior.Potomiū. mij. eſt nauigiū fluuiale tardū ⁊gue. qd̓ nō niſi remigio ꝓgredi p̄t. Hinc ēttraiectꝰ d̓r. extēſus ē eī ⁊ latus.¶ PanteBPragma. atꝭ n. g. i. cā. In̄ pragmaticꝰ a. ū. i.cauſatiuꝰ l̓ cauſidicꝰ ẜm Hug. Pap̄. ēt dic̄.pragma grece. latīe cā d̓r. In̄ ⁊ pragmatica dicūt̉ negocia. ⁊ actor cauſaꝝ ⁊ negociorū pragmaticꝰ noīat̉.Pragmatica ſanctio d̓r cā ī ꝯſiſtorio pͥncipis vētilata corā ꝓceribꝰ ſacri palatij. ⁊ eſtꝯſtitutio quā īꝑator ꝯſilio ꝓceꝝ ſtatuit ſeuſanxit. qn̄qꝫ ēt d̓r ꝯfirmatio ī ſcpͥtura factaab īꝑatore cū cauſe cognitōe ſuꝑ ꝯͣctu permutatōis. vt ī. c. j. d̓ re. ꝑmu. ī glo. Et pragmaticū ſacꝝ ē pͥncipis reſcpͥtū. vt ī. c. fūdamēto. de elec. li. vj.Pragmaticarij ſūt qͥ ſcribūt pragmaticasſactiōes. ⁊ alio mō dicūt̉ ſcrinarij vel mgr̄iſcrinioꝝ. vl̓ ſcrinioꝝ memoriales eo ꝙ adepta ſcpͥturā ſanctōis ī ſcrinio poſitam cu

ſtodiebāt ad memoriā.Prandeū. dei. q̄dā zona. ⁊ d̓r a prandiū.Prandiū. dij. d̓r qͣi ꝑatū ab apparatu edēdiqꝛ pl̓a ī mane parāt̉ qͣꝫ ī ſero ad comedēdū⁊ olim ꝓpͥe dicebāt̉ prādia oīm militū. ſcꝫcibꝰ an̄ pugnā. qͣi cito ꝑatū. ſꝫ nūc d̓r comeſtio in tertia. In̄ hͦ pradiolū. li. dimi .i. ꝑuūprandium.Pranſoriū. rij .n. g. domꝰ l̓ locꝰ vbi prandet̉Pranſus. a. ū. accipit̉ actiue .i. qͥ prandet. ⁊tūc deſcēdit a prādeo. es. Itē accipit̉ paſſiue prāſus .i. comeſtꝰ. ꝯſūptꝰ. ⁊ tūc deſcēdita paſſiuo iſtiꝰ ꝟbi. qd̓ inuēit̉ in tertia ꝑſōaſcꝫ prandet̉ prandebat̉.Praſis vel praſin grece. latīe d̓r viride. In̄praſis d̓r creta viridisPraſius. a. ū. i. viridis. ⁊ d̓r a praſis. ⁊ h̓ praſius. ſij. qͥdā lapis viridis.Pratū. ti. n. g. locꝰ vbi gͣmīa creſcūt ꝓ nutrimētꝭ aīaliū domeſticoꝝ Uel cāpꝰ abſqꝫ gͣui labore ⁊ cult̉a ml̓ta gͣmīa admīſtrās. etd̓r a paratꝰ. qͣi ꝑatū. qꝛ ꝑuū exigit laboremculture In̄ hͦ pratellū. li. ⁊ hͦ pratulū. li. ⁊ h̓⁊ hec pratēſis. ⁊ hͦ ſe. ⁊ hͦ pratu. ti. qͦddā caſtrū. qꝛ herba pratēſi abūdat. vl̓ qꝛ ī pratofuerit ꝯſtructū. In̄ h̓ ⁊ hec pratēſis. ⁊ hͦ ſe.nomē gētile eſt.Prauicors. cordis. o. g. d̓r pͥuꝰ corde. l̓ pͣuicordis. Un̄ Ecc̄i. iij. Prauicors ī ill̓ ſcandalizabit̉. Hec ē lr̄a antiqͦꝝ ⁊ correctoꝝ libroꝝ. Rabanꝰ tn̄ dic̄ pͥuicordiꝰ.Prauꝰ a ū .i. malꝰ ⁊ ꝑuerſꝰ. Sꝫ malꝰ nat̉al̓rpuꝰ exercitio ⁊ vſu. ⁊ ꝓduc̄ hāc ſillabā pra.Un̄ qͥdā. Opto placere bonis. pͥuis odioſus hr̄i. qͥs niſi ſit pͣuis nemo placere p̄t.Preambulꝰ. a. ū .i. an̄ ambulās. qd̓ etiā pōtſubſtātiue poni.Prebēda ē ius ꝑcipiēdi ꝓuētꝰ ī eccl̓a collegiata ex actōe ꝓueniēs. ꝯpetēs alicui tāqͣꝫvni d̓ collegio. qd̓ ius ex canonica d̓ſcēditNō dꝫ eī canonicꝰ ſine p̄bēda eē. vt ī. c. relatū. e. ti. Et ꝓcedit ex inſtitutōe ⁊ officio. qꝛex hͦ ꝙ fac̄ qͥs officiū dꝫ ꝑciꝑe p̄bēdā ⁊ bn̄ficiū. Itē p̄benda qn̄qꝫ capit̉ large ꝓ iureqd̓ alicui nō tm̄ d̓ collegio ſꝫ rōne mīſterijofficij. pauꝑtatꝭ l̓ vtilitatꝭ ꝯcedit̉. vtendo ⁊fruēdo ī vita ſua certꝭ rebꝰ eccl̓e vt redditibus qͦs canonici recipiūt vel alij. Et laicimaxīe nobiles hn̄t tales p̄bendas.Prebēdariꝰ a ū. qd̓ ꝑtinet ad p̄bendā.Grebēdariꝰ. rij. qͥ p̄bēdā dat. l̓ potiꝰ qͥ reciPrebēdula. le. di. i. ꝑua p̄bēda.(pit.

B