IG

Inde letheus. a. um .i. infernalis. vel pertinens ad lethē. vel obliuioſus. Unde etlethea papauera dicimus. quia obliuionēmandentibꝰ ꝯferūt. Et acuit penul. Und̓Lucanꝰ in. iij. meta. Nō lethee ꝯiūx obliuio ripe.Tiethes. f. g. q̄dā arbor cuiꝰ ſuccꝰ guſtatꝰ cōfert obliuionē. ⁊ d̓r a lethe. Itē lethes ꝯponit̉ cū phagin qd̓ ē comedere. ⁊ d̓r h̓ lethophagꝰ gi. fructꝰ illiꝰ arborꝭ. qͥ valet ad irritādū amorē. Un̄ Ouidiꝰ de remedio. Illolethophagos. illo ſerenos ī ātro. Eſſe puta ⁊c̄. Uel legit̉ ibi letophagꝰ ꝑ oē dipthōgum ī pͥma ſyllaba. ⁊ ſine h. in ſcd̓a ſyllaba.Eſt āt letophagꝰ ꝟmis corꝑa mortuoꝝ comedēs. ⁊ d̓r a letū. ti. qͦd ē mors. ⁊ phaginqd̓ ē comedere.Tetifer. ra. ū. pe. cor. i. ferēs mortē. ⁊ d̓r a letū ⁊ fero. Uel lecifer. ra. ū. i. ferēs leticiā. etd̓r a letꝰ vel leticia. ⁊ fero fers.Lietū. ti. i. mors. ⁊ ſcribit̉ ꝑ oe. ⁊ d̓r a leo. lesqd̓ in ſimplici nō ē in vſu. In̄ letū. res ip̄aq̄ delet vitā. Un̄ qͥdā. Linq̄ metū leti. namſtultū ē tꝑe om̄iCietus. ta. tū. ꝑ ae. ſcribit̉ .i. hilaris. gaudēsEt d̓r a latus. qꝛ latā ⁊ extēſam hꝫ faciemSolēt em̄ leti faciē diſtendere. ecōtra triſtes corrugare. Itē a letꝰ. ti. addita cia. fitleticia. cie. qͣi laticia. Et eſt leticia vultus.gaudiū mētꝭ. exultatio ꝟo ꝟboꝝ ⁊ mēbrorū. Itē letꝰ ꝯponit̉. ꝑletus. qͣꝫletꝰ. tamletꝰ..i. valde letꝰ.Leua. ue. f. g. i. ſiniſtra. ⁊ d̓r a leuo. as. quiaaptior eſt ad leuandū ⁊ portandū aliquidIpſa em̄ portat clipeum et enſem et cetera vt dextera expeditior ſit ad agendum.Inde leuus. a. um. i. ſiniſter. vl̓ malus. velꝑuerſus.Tieuatoriū. rij. locus in qͦ leuat̉ vel planat̉aliquid.Leucos greci dicūt albū.Leucothōe leucothoēs. f. g. i. alba dea .ſ. aurora. vel ino mr̄ portuū. ⁊ d̓r a leucos qd̓ ēalbū. ⁊ theos deꝰ ẜm Hug. Pap̄. etiā dicit.Leucothoe vl̓ leucothea .i. alba dea q̄ eſtaurora.Leuca. ce. f. p. finit̉ paſſibꝰ mille qͥngētꝭ.Leucas galli vocāt. greci ſtadia. nos miliaria ẜm Pap̄.Deui interp̄tat̉ additꝰ vel aſſumptꝰLeuia. uie. q̄dā mēſura terre q̄ qͥngētꝭ paſſibus finit̉. ⁊ d̓r a leuo. as.

Cieuiathanē ſerpēs tortuoſus ī aqͥs .ſ. diabolꝰ in mūdo. qͥ in hꝰ ſeculi mari volubiliꝟſat̉ aſtutia. ⁊ īterp̄tat̉ additam̄ta eoꝝ qͦꝝſcꝫ niſi hoīm qͥbꝰ ī ꝑadiſo ſemel culpā p̄uaricatōis ītulit. ⁊ hāc vſqꝫ ad et̓nā mortemqͦtidie peſſimis ſuggeſtōibꝰ extēdit qͥbusdū reatū fenore pctī ml̓tiplicat. penas ꝓculdubio ſine ceſſatōe coaceruat.Leuidēſis. m. g. q̄dā veſtꝭ dicta. qꝛ charo filo ⁊ leuit̓ denſata ſit. ⁊ videt̉ ꝯponi a leuisꝓ nō pōderoſo. ⁊ dēſus.Leuiga. ge. inſtr̄m leuigandi. qd̓ etiā cōplanatoriū dicit̉.Deuipes. dis. o. g. pe. cor. i. leues habēs pedes .ſ. planos ⁊ agiles.Leuir. leuiri. m. g. i. cognatꝰ .ſ. mariti vl̓ vxoris. qͣi leuus vir.Tieuis. ꝯ. t. ⁊ hͦ ue. hꝫ duo ẜcata. Leue em̄. i.agile ⁊ nō pōderoſū. Et leue .i. planū .ſ. qd̓pilis ⁊ aſꝑitate caret. Et ẜm hͦ ēt ē differētia in tꝑe. Un̄ qͥdā. Pro plano leuis. ꝓ leuitate leuis.Tieuita. te. pe. ꝓ. i. diaconꝰ. ⁊ d̓r a Leui filioIacob. De leui em̄ leuite exorti ſunt a qͥbꝰin tēplo dei myſtici ſacramēti mīſteria explebāt̉. Hi grece diacones. latīe mīſtri dicūt̉. qꝛ ſic̄ in ſacerdote ꝯſecratio. ita in diacono mīſterij diſpēſatio habet̉. In̄ leuiticus. a ū. penul. cor. res leuite. vel ꝑtinensad leuita. Unde qͥdā liber appellat̉ leuiticus. ci. eo ꝙ leuitaꝝ mīſteria ⁊ diuerſitateſvictimaꝝ. totuſqꝫ in eo ordo leuiticus annotetur.Leuitiſſa. ſe .i. vxor leuite. vel q̄ hꝫ illud officium.Teuitonariū. rij .i. collobiū lineū ſine manicꝭ .i. dalmatica. qͣli egyptij monachi vtūt̉Hoc leuite olim vtebant̉.Ieunculꝰ lī. dimi .i. ꝑuus leo.Lex. legꝭ. f. t. ē ius ſcpͥtū. aſciſcēs honeſtū. ꝓbibēs ꝯͣriū. Ul̓ lex ē ſcpͥtū ppl̓o ꝓmulgatūmagiſtrato q̄rēte ⁊ ppl̓o reſpōdēte. Solebat eī mgr̄ ciuitatꝭ cū aliquā legē vellet cōſtituere. aſcēdere pulpitū ī media cōcione⁊ q̄rere a ppl̓o ſi vellet illd̓ ratū eē. ⁊ accepta reſpōſione a ppl̓o deinceps ꝓ lege habebat̉ Itē lex eſt ꝯſtitutio ppl̓i qͣ maiores natu ſimul cū plebibꝰ aliqͥd ſanxer̄t ẜm Iſid̓.li. v. ⁊ diſt. j. lex eſt. Et dic̄ glo ꝙ olim ppl̓usſtatuit leges. Sꝫ hodie trāſtulit hāc poteſtatē in imꝑatorē. Inſti. de iu. na. gen. ⁊ ciui. §. ſed qͦd pͥncipi.

jr