AA
ſus. ſa. ſū. i. plenꝰ latebra vel obſcurLiateral̓. ꝯ. t. ⁊ hͦ le. i. a. latere exn̄sTiaterculus. li. dimi .i. ꝑuus later.Cater. erꝭ. m. t. ē gleba cocta vn̄ fit murꝰ Etdicūt̉ lateres a latus. a. ū. qꝛ lati ⁊ ſpacioſiformāt̉. Et nota hāc nat̉aꝫ laterꝭ ꝙ qͣntoplꝰ abluit̉ tanto plꝰ exaſperaſcit ⁊ deteriorfit. Un̄ qͥdā volēs ſigͣre ẜuire ſe inutilitercuidā a qͦ nūqͣꝫ remuneratōꝫ ꝯſeqͥ deberetīterrogatꝰ a qͦdā qͥd ageret. ꝓuerbial̓r dixit. Lauo laterē. qͣi īutilit̓ ẜuio. ſic̄ inutilit̓laborat qͥ laterē lauat.Ciatericiꝰ a. ū. i. de latere exn̄s.Ctaterna. ne. f. p. d̓r a lateo. tes. qꝛ ibi intuslateat cādela. Un̄ dic̄ Pa. Laterna d̓r eoꝙ ignis ī ea luceat ⁊ lateat. vas lucerne eſt⁊ cor. pͥmā. Un̄. Quo candela latet tibi ſitlocꝰ ille laternaCaternula. le. dimi .i. ꝑua laternaLatex. cꝭ. f. t. ꝓpͥe ē aqͣ ſubt̓ranea. ⁊ d̓r a lateotes. qꝛ latet ī venis t̓re. Quilibꝫ tn̄ liqͦr d̓rlatex. ſꝫ determīate ꝑ adiūctū. vt bacchicꝰlatex. vl̓ aqͣticꝰ latex. ⁊ ſil̓ia.Ciatomia. mīe f. p. eſt lapidis ceſioTatomꝰ. mi .i. ceſor lapidū. ⁊ d̓r a laas qͦd ēlapis. ⁊ tomos qd̓ ē diuiſio ſectio vl̓ īciſio.qꝛ incidit lapides ⁊ diuidit.Tiatibulū. li. pe. cor. i. latebra vl̓ obſcuritasLiaticoſꝰ a u. i. aqͣticꝰ vl̓ aqͦſus vl̓ liqͦroſus.Uatinꝰ a. ū. pe ꝓ. ⁊ ꝓpͥe latini dicti ſūt italicia latio vl̓ latino pre lauinie. ſꝫ poſtea ēt latini dicti ſūt ⁊ alij extra italiā. ſꝫ n̄ niſi lr̄atiꝓpͥe. qͥ lr̄as hn̄t latinas In̄ hͨ latītas. atꝭ .i.ml̓titudo latinoꝝ. ⁊ ꝓprietas qͣ qͥs d̓r latinus. vl̓ lingua latina.Ciatini dicebāt̉ olī qͥdaꝫ qͥ ita erant a dn̄ismanumiſſi vt erāt ī vita liberi. ⁊ gauderētplenaria libertate ī bonis ſuis. ſꝫ ī morteẜui erāt. qͣre poſt obitum eoꝝ nō poterātſuccedere h̓edes eoꝝ. ſꝫ bona eoꝝ tāqͣꝫ ſeruoꝝ ad dn̄os deuoluebāt̉.Tiatiū. tij. pōit̉ ꝓ roma. Et vt dicūt hiſtorieSaturnꝰ e grecia Iouē filiū fugiēs circafines vbi nūc roma ē latuit. ⁊ ab eiꝰ latebralatiū ē appellata. Un̄ Lucanꝰ ī .j. Gentibꝰinuiſio latiū pͥbere cruorē. Et latiū p̄t ibiponi adiectiue. vt latiū cruorē .i. romanūcruorē. In̄ latial̓. ꝯ. t. ⁊ hͦ le. Un̄ idē ī eodē.Percuſſit latiale caput.Latratꝰ eſt vox canūLatria. trie. ē ẜuitꝰ qͥ ſoli deo dꝫ exhiberi ⁊exhibet̉. Et ē latria q̄dā ꝟtꝰ cardinal̓. ⁊ re-
ducit̉ ad iuſticiā. Cōſiſtit em̄ latria ī eo ꝙreddit̉ d̓o qd̓ ſibi debet̉. ⁊ ꝓpt̓ hͦ ad iuſticiareducit̉. nō qͣi ſpēs ad genꝰ. ſꝫ ſic̄ ꝟtꝰ ānexaad pͥncipale q̄ ꝑticipat modū pͥncipal̓Liatrienẜ. ꝯ. t. ⁊ hͦ ſe. qͥ latriā impēditCiatrina. ne. pe. ꝓ. ē pͥuatꝰ ſeceſſus .ſ. cloaca. q̄latet ī domo ī loco pͥuato. vn̄ ⁊ pͥuata d̓r. ꝙāt d̓r latrina qͣi latratꝰ ani. qꝛ ibi anus latrat. etymo. eſt. Suꝑ illd̓ āt. iiij. Re. x. Deſtruxer̄t edē baal ⁊ fecer̄t ꝓ ea latrinas. Dicit mgr̄ in hiſtorijs .i. ſubterraneos cuniculos ad mūdādas vias vrbis.Liatro. onis. ꝯ. g. d̓r a latꝰ Et dicūt̉ latroneſſatellites magnatū qͥ circūdāt latera eoꝝqͣi latrōes. Itē latro d̓r viſpilio qͥ ī ſiluislatet ⁊ expoliat trāſeūtes. ⁊ tunc d̓r a lateotes. In̄ latrociniū. nij.Liatruculꝰ li. dimi .i. ꝑuꝰ latro.Latumia. mie. ē vinculū. cathena. carcer vl̓cuſtodia carcerisTiatꝰ erꝭ .n. t. ē ꝑs corꝑis hūani vl̓ alteriusrei. ⁊ d̓r a lateo. tes. qꝛ nob̓ iacētibꝰ latet. ſꝫlatꝰ a. um .i. amplꝰ. patulꝰ. ſpacioſus. a latotas. Un̄. Eſt amplꝰ latꝰ. etiā latꝰ ē hoīs ꝑsEſtqꝫ pͥoris in i. gtūs in eriſqꝫ ſecūdiCiatuſculū. li. dimi .i. ꝑuū latus.Liauacrū. cri. n. s. i. lotio. ablutio. ⁊ corr̄ͣ. pe.natural̓r. lꝫ ī ꝟſu poſitōe poſſit eā ꝓducereUn̄ Aurora. Illud de lauacro gallica lingua tenet.Tiauatio. onis .i. baptiſmꝰ. ablutio. UndeEcc̄i. xxxiiij. Qui baptiſat̉ a mortuo ⁊ īterū tāgit mortuū. qͥd ꝓficit lauatio eiꝰ.Landabil̓. ꝯ. t. ⁊ hͦ le. qͥ dignꝰ ē vt laudet̉Ciaudū eſt ſnīa arbitri.Ciauerna. ne. ē dea latronū ⁊ furū.Ciaurꝰ ri. f. g. ⁊ h̓ laurꝰ. us. ui. ⁊ hͨ laurea. ree.q̄dā arbor q̄ nūqͣꝫ viriditatem deponit. qͣilaudꝰ vl̓ laudea. vn̄ a laus d̓r. qꝛ olī cū laudibꝰ ea victoꝝ capita coronabāt̉. Un̄ laudea dicebat̉. ſꝫ poſtea mutata ē d. in r. ⁊ d̓rlaurea. Et in̄ laureꝰ a. ū .i. de lauro exn̄s vl̓ad laurū ꝑtinēs. Et hͨ laurea. ree .i. victoria vl̓ corona de lauro. In̄ laureatꝰ. a. ū. i.laurea coronatꝰ. Itē a laurea d̓r hͦ laureūrei. In̄ hͦ laureolū. li. Laureū ēt d̓r remuneratio q̄ ꝯſeq̄bat̉ ex ludo. ꝓ qͦ laurea corona victores remūerabāt̉. Laureolū ꝟod̓r ludꝰ ille. Et dicūt qͥdā ꝙ ludꝰ ille ē diſcꝰvl̓ ꝟga q̄ ſupponit̉ ꝟge ⁊ ibi voluit̉. Un̄ Iuuenal̓. Laureolum velox etiā bene lentulus exit.
r 3