ML
Iubilꝰ. li i. argutꝰ ſonorꝰ et letabūdꝰ. cantꝰ.Propͥe qͥdē iubilꝰ ē vox ꝯfuſa p̄ gaudio. vl̓ẜm qͦſdā iubilꝰ ē gaudiū qͦd v̓biſ explicarinō p̄t. nec tn̄ penitꝰ reticeri. Uel iubilꝰ ē cūtāta leticia corde ꝯcipit̉ qͣnta ẜmonis efficacia nō explet̉. vt dic̄ Pap̄. Un̄ ī Greciſmo d̓r. Fert̉ inexpleta iubilꝰ leticia mētꝭ.Iuda filiꝰ Iacob. ꝯfeſſio īterp̄tat̉. qn̄ em̄ eūpeꝑit Lia. laudē dn̄o r̄tulit dicēs Nūc ſuꝑhͦ dn̄o ꝯfitebor. Et nota ꝙ ꝓ filio Iacobīuenit̉ Iudas vl̓ iuda. de. ⁊ iuda indecli.In̄ iuda. de. vel iuda indecli. tā ꝓ ppl̓o qͣꝫ ꝓt̓ra iudeoꝝ. Et qn̄ ē indecli. dꝫ accētuari īfine iuda cā differētie ẜm Hug. Un̄ Alexander. Cū declinat̉ demittit̉ vltima iuda.Cū manet īmota ip̄iꝰ poſtrema leuat̉. Eta iuda vel iudea d̓r iudaicꝰ. a. ū.Iudaſ iacobi qͥ appellat̉ alibi lebeꝰ figuratūnomē hꝫ a corde. qd̓ nos diminutiue corculū poſſumꝰ appellare. Ip̄e ī alio euangelio Taddeꝰ d̓r. quē eccl̓aſtica hiſtoria tradit miſſū Ediſſam ad Abagaꝝ regē.Iudas ſcarioth vl̓ ſcariothis. vel a vico ī qͦnatꝰ ē. vl̓ a tribu Iſachar vocabulū ſūpſitqͦdā p̄ſagio futuri ī ꝯdēnatōꝫ ſui Iſacharem̄ īterp̄tat̉ merces. vt ſignaret̉ p̄ciū ꝑditionis. qͦ vēdidit dn̄m. Scarioth īterp̄tat̉memoria mortꝭ. qꝛ nō repēte ꝑſuaſus. ſeddiutiꝰ meditatꝰ ꝑegit ſcelusIudei dicunt̉ qͥ moſaycā legem ad litteramimitantes tenēt circūcidendo. ⁊ alia legalia faciēdoIudeꝰ. a. ū. d̓r a iuda filio iacob. qd̓ nomenſciſſura deceꝫ tribuū hebreis īpoſuit. Nāan̄ hebrei vl̓ iſrl̓ dicti ſūt. ſꝫ exqͦ ī duo regͣppl̓us dei diuiſus ē. tūc due tribꝰ q̄ de ſtirpe iuda reges habebāt iudeoꝝ nomē ſortite ſūt. Reliqͣ ꝑs decē tribuū q̄ ī ſamariaregē ſibi ꝯſtituit ob ppl̓i magnitudinē pͥſtinū nomē obtinuit iſrl̓. Et interp̄tat̉ iudeꝰꝯfeſſor ſiue ꝯfitēs. Nomē ꝟo mō nōdū eiſꝯuenit. īterp̄tatio āt eiꝰ ab eis lōge abſentat̉. Nō eī ꝟo noīe nūc dicūt̉ cōfeſſores. ſꝫdiffeſſores potiusIudex. c. d̓r qͣi ius dicēs ppl̓o. vl̓ iure diſceptās. ⁊ eſt etymo. Iure at diſceptare ē iuſteiudicare. Nō em̄ ē iudex ſi nō eſt ī eo iuſticia. vt in. c. forꝰ. §. in oī qͦꝫ negocio. d̓ ꝟ. ſig.Et iudex ē qͥ ex iuriſdictōe ꝓpͥa aūt ſibi delegata. ⁊ ꝯmiſſa ius hꝫ ſuꝑ cauſas litigiorū vel litigatoꝝ cognoſcēdi.Iudex ordinariꝰ ē ille qͥ hꝫ ptātē iudicādi a
ſe iure ſuo hocipſo ꝙ ē tal̓. vt ep̄s baliuusp̄ſes ꝓuincie. ⁊ ꝯſil̓es.Iudex delegatꝰ ē ille qͥ hꝫ ptātē de cā aliquacogͦſcendi ab aliqͦ ſibi ꝯmiſſaꝫ. qͥ etiā d̓r iudex extra ordinariꝰIudex ꝯpetēs d̓r qͥ cauſe iuriſdictiōeꝫ hꝫ cūexercitio dato qͦd ꝑ exceptōꝫ poſſit elidi. ſiue exceptio ꝯtīgat ꝑſonā. vt qꝛ ſuſpectus.ſiue iuriſdictōꝫ. vt qꝛ reſcpͥtū ſurrepticiū.vt in glo. ī cle. cū lite. vt lite pen.Iudex incōpetēs eſt in quē lꝫ ꝯſenſerimꝰ vl̓qꝛ ip̄e nullā iuriſdictōem habeat. vel qꝛ interuenit error in adducendo vl̓ adeundoip̄m. vel quia vi cōpulſus ſum in eū ꝯſentire.Iudex cōpromiſſariꝰ ē ille qͥ ex cōpromiſſo.i. ex ꝯſēſu ꝑtiū ⁊ ex litigātium electōe de cācogͦſcit. qͣ nullā hꝫ iuriſdictōꝫ ꝓpriā ſeu delegatā. ff. de arbi. l. j.Iudices pedanei dicūt̉ illi qͦꝝ officiū eſt deminutꝭ cauẜ⁊ īfimis cogͦſcere. ⁊ inutilibꝰ vl̓vilibꝰ. licet ſint ordinarij.Iudices cartularij erāt olim qͥ ab imꝑatore pͥuilegiati erāt. vt qͥ vellēt corā eis litigare poſſent. ſꝫ ip̄i nō poterāt cogere aliquēad litigādū corā eis. Et dicūt̉ etiā hodieiudices ordīarij creati a comite palatino.qͥ nō habent adminiſtratiōeꝫ niſi habitu.vt no. in. l. ff. de iudi. ⁊. l. fi. C. vbi ⁊ apd̓ qͦsreſti. agen. ſit.Iudices domeſtici. videsͣ Domeſtici.Iudicē delegare ē vice ſua aliū de cā cognituꝝ ꝯſtituere.Iudiciū. hͨ dictio multipl̓r ſigͣt. Primo mōidē ē qͦd caſus fortuitꝰ. vt d̓r. Hoc de meoiudicio venit. Scd̓o ē diſcretio. vt dicēdoIn puerꝭ nō ē iudiciū. facit Inſti. qͥ nō eſtꝑmiſ. fa. teſta. §. p̄terea. Tertio eſt actio. vtcū d̓r. Iudiciū familie herciſcūde. ff. de iudi. l. in familie. Quarto ē vltima volūtasteſtatoris. Quinto ē iudiciū vel ſnīa iudicis. le. j. ff. de re iudi. Sexto ponit̉ ꝓ examinatōe vel deliberatōe. Septimo ꝓ autoritate. lxij. diſt. c. ij. Octauo qn̄qꝫ ꝓ pena. l.diſt. c. expurgabit. Nono capitur ꝓ inſtantia vel ordinatiōe cauſe diſcutiende ī iurecoram iudice. ſic ſumitur in ti. de iudi. ⁊ inl. ꝓperandū. §. j. C. de iudi. ⁊ n. eo. ti. l. ꝓponebat. Et in hac ſignificatiōe diffinit̉ ſic.Iudiciū eſt actus legitimus triū ꝑſonaꝝſcꝫ iudicis. actoris. et rei. ſuꝑ eadē queſtōeaut ſuꝑ eodē iudicio cōtractus. de ꝟ. ſig. c.