IE
id eſt. formalis. imaginariꝰ.Idem ꝯponit̉ ex is ⁊ demū. qͣi is demū. hͦ eſtiteꝝ is. ⁊ eiꝰ femininū ē eadē. ⁊ neutꝝ idemi correpta q̄ ī maſculīo ꝓducit̉. Un̄. Neutrū curtat idē. ſꝫ mas ꝓducit̉ idē. Et geminat̉ ꝯpoſitio ī neu. ge. Dicimꝰ em̄ idētidē .i.idem ⁊ idemIdida. de pe. cor. nomē ē Salomonis. ⁊ interp̄tat̉ dilectꝰ dn̄i ꝓpt̓ deū vel amabil̓ dn̄iꝓpter dn̄m.Idin. interp̄tat̉ videre.Idioma. tꝭ .n. g. eſt ꝓpͥetas loq̄ndi ī qͣlibꝫ lingua. ⁊ d̓r ab idioſ qd̓ eſt ꝓpriū ⁊ omū qd̓ eſtẜmo vel modulatio. Quot em̄ ſunt linguetot ſūt ⁊ idiomata. Unuſqͥſqꝫ em̄ ſuo idiomate loqͥt̉.Idiopathe. thes. greca declinatōe. ⁊ hͦ idiopathia. thie .i. ꝓpͥa paſſio q̄ aliūde nō īfert̉ſꝫ intrinſecꝰ naſcit̉.Idios grece. latine d̓r ꝓpriū.Idiota. ꝯ. p. i. illitteratꝰ. indoctꝰ ⁊ inſipiens.et d̓r ab idus qd̓ ē diuiſio. ⁊ iota qd̓ eſt lr̄aqͣi diuiſus a lr̄is. ⁊ ꝓ. pe. Un̄. Uir bn̄ veſtitus ī veſtibꝰ eſſe ꝑitꝰ Credit̉ a mille qͣꝫuiſidiota ſit ille.Idithū īterp̄tat̉ trāſiliēs eos vl̓ ſaltās. Un̄.Saltator ē idithū. ſꝫ amabil̓ idida ꝯſtat.Idolatra. tre. pe. cor. i. cultor idoloꝝ .ſ. qͥ culturā quā dꝫ īpēdere deo ſuo creatori impēdit idolo. In̄ hͨ idolatria. trie .i. culturaidoloꝝ .ſ. qua idolatra idolo īpēdit.Idoliū. lij. d̓r locꝰ vbi idolatre venerāt̉ et colūt idolū ẜm Pap̄. Un̄. j. Coꝝ. viij. In idolio recūbentē. ⁊c̄.Idolothitū. ti .n. s. ꝯpōit̉ ab idolū ⁊ theos.qd̓ eſt deꝰ. qͣi idolo deificatū .i. ſacrificatū..i. illd̓ qd̓ idolo ꝯſecrat̉ ⁊ offert̉. Et ẜm cōpoſitōꝫ penultima deberet corripi quā qͥdā ꝯſueuerāt ꝓducere Et p̄t dici ꝙ eſt ſimplex. ⁊ d̓riuat̉ ab idolū. ⁊ ſic ꝓ. pe. ſic̄ hmōinoīa a noībꝰ deriuata. Und̓ qͥdā. Eſt locꝰidoliū qd̓ tibi dat̉ idolothitū. Un̄. j. Coꝝ.viij. Idolothitū māducāt.Idolu. li. i. ſimulacꝝ. qd̓ hūana effigie factū⁊ ꝯſecratū ē. ⁊ d̓r ab idos qd̓ ē forma.Idoneꝰ a. ū .i. irrep̄henſibil̓. aptꝰ. vtil̓. ꝯueniens. qͣi ꝯformis cuilibet. ⁊ d̓r ab idos qd̓ ēforma. In̄ idoneitas. atꝭ .i. ꝯueniētia. aptitudo. vtilitas.Idos grece latine d̓r forma. In̄ hͦ idea idee.i. formalis.Idumea. mee. q̄daꝫ regio iudee In̄ idumeꝰ
a. ū. pe. acuta. Et interp̄tat̉ rufa. vl̓ rubea.ſeu terrena. aut ſanguinea.Idꝰ iduū idibꝰ. f. qͣr. decli. pl̓is nu .i. diuiſio.Un̄ qͥdā dies mēẜ dictꝰ ē idꝰ. qͣi diuiſio. qꝛtūc diuidebāt̉ a nūdinis. q̄ durabāt a nonis vſqꝫ ad idꝰ. Uel qꝛ tūc diuidit̉ mēſis.nō qꝛ ī idibꝰ ſit medietas cuiuſlibꝫ mēſis.ſꝫ qꝛ ī idibꝰ ē diuiſio mēẜ qͣntū ad appellationē dieꝝ. Ab idibꝰ em̄ mēſis nō ꝯputat̉niſi ꝑ kalēdas ſeq̄ntꝭ menẜ.AanteIecur. oris .i. ep̄ar. ſiue ficatū. ⁊ d̓r iecur qͣi iapyr. qꝛ ignis ibi iaceat. ⁊ ibi habeat ſedeꝫqͥ in cerebꝝ ſubuolat. ⁊ inde ad oculos etad alia mēbra diffūdit̉. ⁊ calore ſuo ſuccuꝫex cibo tractū ꝟtit in ſanguinē. Et nota ꝙantiqͥ dicebāt hͦ iecor. orꝭ. vl̓ iecꝰ oris. ꝓnos dicimꝰ hͦ iecur. oris. Et ꝯſiſtit ī iecoreꝯcupiſcētia. Sic̄ eī corde ſapimꝰ ſic iecoreamamꝰ. ⁊ cor. pe. gͣtī. Und̓. Splen riderefacit cogit amare iecur.Ieiuniū. nij. d̓r qͦddā inteſtinū tenue ſꝑ vacuū In̄ d̓r ieiuniū. qꝛ ſui inedia viſcera vacua ⁊ exinanita exiſtūt. Et ē ieiuniū parſimonia victꝰ ⁊ abſtinētia ciboꝝ. Qn̄ aūt ieiunia qͣtuor tꝑibꝰ āni agāt̉ his ꝟſibꝰ habetur. Uult crux lucia. cinis. chariſmata diaꝘ det vota pia. qͣrta ſequēs feria.Lepte īterp̄tat̉ aꝑies vel apertꝰIeſſe īterp̄tat̉ ī ſole ſacrificiū. vl̓ incēſū. vl̓ incendēs. ſiue incēdiū. ⁊ fuit pr̄ Dauid.Ieſus hebraice. grece ſoter. latīe āt ſalutarꝭſiue ſaluator interp̄tat̉. qꝛ cūctꝭ gentibꝰ ſalutifer venit.Ietro cognitor ꝟitatꝭ interp̄tat̉.G¶IanteIgnarꝰ. a. ū. i. inſciꝰ. rudis. ⁊ d̓r ab in ⁊ narꝰ.vel ab in ⁊ narꝭ. Et qͥ ignorat ⁊ qͥ ignorat̉ſic appellat̉. Et d̓r ꝓpͥe ignarꝰ qͥ ē oblitꝰ ⁊ ꝑdidit memoriā. qͣi ſine naribꝰ. Olfeciſſe eīveteres ſciſſe dicebāt. Et nota ꝙ g. appōit̉huic noī gnarꝰ ꝑ ꝓtheſim. ⁊ oībꝰ ab eo deriuatꝭ. Quidā tn̄ dicūt ꝙ ſit ibi nat̉al̓r. etin ꝯpoſitōe n. nō tranſit in g. ſꝫ ſubtrahit̉.⁊ ꝓ. pe. Un̄ qͥdā. Pandit ⁊ ignaris queſtiocerta frequēs.Ignauꝰ a. ū. i. inefficax. piger. īſipiens. ſtultꝰ.In̄ ignauia. uie. i. pigritia. tarditas. ſtulticia. ⁊ eſt corꝑis.Ignęarius. a. ū. i. ignē cōtinens. Inde hoc