¶ SE

Neredicapa. pe. ꝯ. p. qͥ alt̓iꝰ heditatē capit.Heredipeta. te. ꝯ. p. qͥ alteriꝰ h̓editatē petit vl̓Nerediſcinda. de. ꝯͣ. p. qͥ alteriꝰ hedi (cupittatē ſcindit vel aufert.He reditacula. le. dimi .i. ꝑua heditas.Ceredital̓. lis. ꝯ. t. ⁊ hͦ le. ⁊ heditariꝰ a. ū. ī eodē ſenfu .ſ. ad h̓editatē ꝑtinēs vl̓ qͥ heditatēaccipit vel acciꝑe dꝫ.Nereditas ē ſucceſſio ī vniuerſū ius qd̓ defūctꝰ hūit. vt. ff. de ꝟ. ſig. l. nihil alid̓ ē hereditas. ⁊. l. bonoꝝ. e. ti.Nereditas addita. ē illa d̓ qͣ heres ſe intromiſit autoritate p̄torꝭ. imo autoritas p̄torꝭ nō ē neceſſaria. ſꝫ ſola volūtas ſuffic̄. vtinſti. de here. qͣ ⁊ diff. §. Itē extraneꝰ. Secus ī petitōe bonoꝝ poſſeſſiōis. vt ibi no.Nereditatꝰ us. ui. i. h̓editas.Ne rediū. dij. i. p̄diū h̓editatꝭ.Neremicola. le. f. p. i. heremū colēsNeremipeta. te. ꝯͣ. p. qͥ heremū petitHeremita. te. ꝯͣ. p. d̓r ab heremꝰ. qͣi ab aſpectu hoīm remotꝰ Morat̉ eī ī hemo ſolitariꝰ. Idē ⁊ anachoreta. In heremiticꝰ. a. ū. ⁊ꝓd̓. mi.Heremiū. mij. i. heremus.Neremꝰ mi. f. s. d̓r ab hereo. es. ꝑ ꝯͣriū. quianūqͣꝫ vl̓ raro fit ibi māſio. vl̓ heremꝰ d̓r inuia ſolitudo vbi nūqͣꝫ habitatū ē. Sꝫ deſertū vbi aliqn̄ habitatū ē. ⁊ nūc derelictūē. In̄ heremiticꝰ a. ū.Neres. dis. ꝯ. t. d̓r ꝓpͥe filiꝰ heri. qꝛ hero ſuccedere dꝫ ī hęditate. lꝫ ⁊ hedes dicāt̉ alij qͥī h̓editatē ſuccedūt. vl̓ heres ē ille qͥ ſuccedit in vniuerſū ius defūcti. l. cū hereſ. ff. dediuer. ⁊ tē. p̄ſcpͥ. vl̓ ē dn̄s h̓editatꝭ. q̄ fit a ditōne ī volūtarijs. §. fi īſti. d̓ here. qͣ ⁊ diffe.Sꝫ ī neceſſarijs defert̉ ip̄o iure h̓editas.Ne redē īſtituere. ē aliquē pꝰ mortē ſuā locoſui in oībꝰ bonis ſuis dn̄m ꝯſtituere.Neres ab īteſtato ē ille qͥ ſuccedit ī ius defūcti ſine oī teſtamēto. vt īſti. d̓ here. q̄ ab īteſtato deferunt̉.Neres fideicōmiſſariꝰ ē cui ex fidei cōmiſſor̄licta ē h̓editas dāda illi cui teſtator diſpoſuit. dicēdo ſic. fidei tue cōmitto. vt hͦ desilli.Hereſlegatariꝰ ē ille qͥ legatū accipit. vel cuilegatū factū ē. vt. l. qͦtiēs. C. d̓ here. inſti.Neres legitimꝰ ē qͥ ex lege. xij. tabl̓aꝝ. aut exiurꝭ ꝯſti. etiā ſine teſtamēto ſuccedit defūcto. vt ſūt agnati. ꝓximi. Inſti. de legit. ag.ſuc. in pͥn.

Neres neceſſariꝰ ē ẜuꝰ h̓es īſtitutꝰ ī teſtamēto dn̄i ſui. ab eo qͥ facultates ſuas hꝫ ſuſpectas. ne poſſit ex ip̄is ſatiſfieri creditoribꝰ.qͥbꝰ ē obligatꝰ ad̓o ꝙ n̄ credit alienū h̓editatē ſuā adire ſi hedē eū īſtituerit qͥ ẜuꝰ heres factꝰ. iō neceſſariꝰ d̓r h̓es. qꝛ ſiue velit ſiue nolit cogit̉ ſuā heditatē adire. vt ſatiſfaciat creditoribꝰ. vt īſti. d̓ here. qͣ. ⁊ diffe. §. j.Neres ſuꝰ. d̓r filiꝰ qͥ ē ī ptāte pr̄is. tꝑe mortꝭip̄iꝰ pr̄is.Heres domeſticꝰ d̓r qͥ eſt ī ptāte moriētꝭ tꝑemortꝭ dū eū aliꝰ n̄ p̄cedit Filio eī fuꝑſtite ⁊ī ptāte pr̄is exn̄te. nepoſex eo qͥ ī ptāte auiē. ſuꝰ heres n̄ ē. inſti. d̓ here. qͣ. diff. §. ſui.Neres ſubſtitutꝰ d̓r qͥ alij hedi īſtituto ſubſtituit̉. vbi gr̄a. Si teſtator ita dicat. illeheres eſto. qͥ ſi n̄ velit vl̓ nō poſſit eſſe h̓es.iſte eſto ei ſubſtitutꝰ. ⁊ hͦ ſiue ſcd̓o. tertio. vl̓qͣrto loco alio ī locū īſtituto d̓ficiēte ſubſtituat̉. Nā ſcd̓s d̓r oīs qͥ pꝰ pͥmū ſeqͥt̉. etiā ſidecimꝰ ſit. ff. de vul. ſubſti. in pͥn.Heredes ſui ⁊ legitimi ẜm Azo. d̓ ſuis et legitimis h̓edibꝰ appellāt̉ qͥ ī ptāte moriētisfuer̄t. vt filiꝰ. filia. nepos neptis. ex nepotenatꝰ. ex filio ꝓnatꝰ. ꝓnata. ſeu ꝓnepos ꝓneptꝭ. legitimi ⁊ nat̉ales. vl̓ ēt legitimi tm̄. vtNeredes teſtamētarij dicūt̉ qͥ (adoptiui.ex teſtamēto heredes ſcpͥti ſunt.Ne redes tutoꝝ. lꝫ nō ſint tutores. tenēt̉ tn̄ī qͥbuſdā qͣi tutores īchoatōis .ſ. ꝑ defectūomiſſū. vt. ff. de here. inſti. l. j.Cereſiarcha. che. ꝯ. p. i. h̓eſis pͥnceps. ſcꝫ qͥfalſā de fide opinionē gignit. vl̓ pͥmo inuenit. ſic̄ Arrianꝰ. ⁊ alij ꝯſil̓es.Hereẜ. ſis. vel ſeos. f. t. ab electōe d̓r. eo ꝙ qͥcūqꝫ vnā opinionē h̓eticā l̓ diſciplinā ſibielegerit. putat eā eē meliorē. vt. xxiiij. q. iij.hereẜ. vl̓ hereẜ īterp̄tat̉ diuiſio. ⁊ ē grecū.Hereticus d̓r errās ī fide. Un̄ qͥcūqꝫ ī fidedubitauerit friuola adheſiōe heticꝰ cenſet̉vt. c. j. de here. Etiā ꝓ heretico hēt̉ qͥ ſcienter hereticū nō r̄uocat. vt eo. ti. c. ij. Et ẜmAug. hereticus d̓r qͥ certā opinionē nouā⁊ ꝑuerſam gignit vl̓ ſequit̉ gr̄a alicꝰ tꝑaliscōmodi. vel alicꝰ gl̓e. vel pͥncipatꝰ. Itē qͥ ꝑuertit ſacramēta eccl̓e. ſic̄ ſymoniacꝰ. jͣ. q. jeos. Item ſacre ſcpͥture ꝑuerſus ītellector.xxiiij. q. iij. hereẜ. Item oīs excōicatꝰ. iiij.q .j. qd̓ aūt. Item romane eccl̓e publicꝰ iniuriator. xxij. diſt. oīs. Item qͥ aliter ſentitde articulis fidei qͣꝫ romana eccl̓a. xxiiij. q..jͣ. hec eſt fides.