A(

ante A?In latīs dictiōibꝰ ponimꝰ. vt fama.filius. In grecꝭ ꝟo dictiōibꝰ ph. vtorpheꝰ. pheton. Scire tn̄ debes ꝙnō tam fixis labris ē ꝓnūciāda f. qͦ mō ph.atqꝫ hͦ ſolū int̓eſt. ſic̄ dicit Priſcia. in pͥmolibro maioris.Faba. be. d̓r qͣi faga. a fagin qͦd ē comedere.In̄ fabariꝰ a. ū. qͦd fit d̓ fabis vel qd̓ ꝑtinetad fabas. Et h̓ fabariꝰ .i. cātor. Et dicebāt̉apd̓ gētiles cātores fabarij qꝛ illo legumine maxīe vtebāt̉ ī cibo. Et ꝑ ꝯpoſitōꝫ hecfabafreſa. ſe. qꝛ eā hoīes frendēt .i. frāgūtcū molēdo eā cōminuūt Uel ſūt due ꝑtes⁊ d̓r a freſus. a. ū .i. fractꝰ. a frendo. des.Fabella. le. dimi .i. ꝑua fabulaFaber. bri. d̓r qͣi facer a faciēdo ferrū. et d̓ra facio. cꝭ. qͣi faciēs ferrū. Hinc ēt poſtea hͦv̓bū traductū ē ad aliaꝝ reꝝ artificeſ .ſ. cūadiectōe. vt faber lignariꝰ. faber carpētariꝰ. In̄ h̓ faberculꝰ li. di. ⁊ hͦ fabriſa. ſe. vxor fabri. In̄ hͦ fabrilla. le. ⁊ fabercula. le. dimi. In̄ hͦ fabrica. ce. locꝰ fabricādi. Iteꝫ faber ꝯpōit̉ h̓ aurifaber bri Itē a faber. bri.d̓r faber. a. ū. i. īgenioſus. cautꝰ. pulcer. cōpoſitꝰ In̄ fabre aduer. qͦd ꝯponit̉ fabrefactus. a. ū .i. artificioſe ⁊ īgenioſe factꝰ. ⁊ cōponit̉ faber. affaber. bra. brū .i. valde faber⁊ etiā infaber. bra. brū. i. nō faber. nō pulcer. nō cōpoſitꝰFaber lignariꝰ d̓r nō ſolū qͥ ligͣ dolat ſed general̓r oīs qͥ edificat. vt. ff. de ꝟ. ſig. l. fere..§. fabrosFabricēſes dicebāt̉ qͥ erāt deputati armisfaciēdis. reparādis. ⁊ vēdēdis. vt. l. C. e. ti.li. xj. Sꝫ Io. an. de ſen. excō. ſi iudex. li. vjdicit ꝙ fabricēẜ d̓r qͥ publica arma fac̄. et īpublicꝭ fabricꝭ ⁊ nō alibi. ⁊ dat pͥmiceriorivt r̄ponat ī publicꝭ armamētꝭ. qͦꝝ brachiaſtigmate figurabant̉Fabrateria. rie .i. ornatꝰ fabroꝝ. vel locꝰ veldomꝰ vbi fabrice ſūt. vel fabrateria. rie. eſtciuitas cāpanie. In̄ fabraternꝰ. a. ū. Noīaem̄ deſinētia īteria faciūt poſſeſſiuum innus. r p̄cedente.Fabrilis. ꝯ. t. ⁊ hͦ le. pe. p. i. ad fabricā ꝑtinēſvel a fabro ꝑfectū.Fabula. le. f. p. i. res q̄ nec ꝟa ē nec veriſil̓isEt fabula illa ē ꝟa q̄ nihil ꝟitatꝭ hꝫ in ſe. ⁊illa falſa ē q̄ aliqͥd ꝟitatꝭ ꝯtinet ī ſe admix-

tū. Sic̄ em̄ ē in amore modꝰ nō habuiſſemodū. ſic ē ī fabula ꝟitatꝭ nō habuiſſe veritatē. ⁊ d̓r fabula a fando. qꝛ ī ſolo fatu cōſiſtit. Itē fabula qn̄qꝫ d̓r hiſtoria ſil̓r a fādo. qꝛ eā famur qn̄qꝫ locutio. In̄ fabuloſus. a. ū. ⁊ h̓ ⁊ hͨ fabularꝭ. ⁊ hͦ re. ⁊ hͦ fabulo.onis. recitator fabulaꝝ vl̓ inuētor. ⁊ fabular. arꝭ .i. fabulas dicere vel falſa.Facētia. tie .i. curialitas. vrbanitas. elegantia. ſuauitas. ⁊ ꝓpͥe ī factꝭ. ⁊ d̓r a facetꝰ.Facetꝰ a. ū. i. curial̓. vrbanꝰ. ꝓpͥe d̓ doctrina⁊ ꝓpͥe ī factꝭ .ſ. qͥ iocos ⁊ luſus geſtꝭ ⁊ factiscōmodat. ⁊ ꝯꝑat̉. ꝙ āt d̓r facetꝰ qͣſi fauenscetui. etymo. eſt.Facies. ei. d̓r a facio. cꝭ. qꝛ fac̄ noticiā hoīs.vel qꝛ facta ſit a nat̉a. Eſt eī faciēs nat̉al̓ etcertꝰ ⁊ īmutabil̓ orꝭ habitꝰ. Uultꝰ gͦ artificial̓ ⁊ variꝰ ē. ⁊ ẜm affectōeꝫ animi mō triſtis mō letꝰ Un̄ ſolet dici ꝙ facies facta eſtvultꝰ ꝟo fit. Un̄. Cōſiſtit facies. ſꝫ vultusſepe mutat̉. In̄ faciecula. le. dimi .i. paruafacies.Facil̓. ꝯͣ. t. ⁊ hͦ le. qd̓ de facili p̄t fieri vel ſinedifficultate. Et vt dic̄ Greciſmꝰ. Dr̄ id facile qͦd nō gͣuat ad faciēduꝫ. Cui nō pōdꝰineſt d̓r eē leue. Oppoſitū facili gͣue dico leui qͦꝫ pōdus.Facinꝰ orꝭ. d̓r a facio. cꝭ. ⁊ differt a flagitio.Quicqͥd eī agit īdomita cupiditas ad corrūpendū aīm. flagiciū vocat̉. Sꝫ quicqͥdagit vt alteri noceat facinꝰ d̓r. Et hec ſuntduo genera oīm pctōꝝ. Sꝫ flagitia peiora ſūt q̄ cū corruperīt aīm. ad facinora ꝓſilit̉. Sūt eī flagitia ī dictꝭ vl̓ cogitatōibꝰ. ſꝫfacinora ī factꝭ. Un̄ et illa dicūt̉ flagitia aflagitādo facere. qd̓ ſibi noceat. vel a flagitādo corruptelā libidīs. Sꝫ hͦ dicūt̉ facinora a facti ꝯmiſſiōe. qꝛ fac̄ qd̓ alteri nocꝫIn̄ facinoroſus. a. ū. Et nota ꝙ facinꝰ aliqn̄ accipit̉ in bona ſigͣtōe .ſ. ꝓ facto qd̓ fereſꝑ diſcernit̉ ex adiūcto. vt pulcꝝ facinꝰ preclaꝝ facinꝰFacit ergiū. gij .i. togilla. ſiue ꝑuulū gauſape ad tergendū faciē.Facticiꝰ. a. ū. d̓r a factꝰ. Et d̓r nomē facticiūqd̓ factū ē ad ſil̓itudinē ſoni illiꝰ rei q̄ noīatur. Uel facticiū nomē ē illd̓ qd̓ a ꝓpͥetateſonoꝝ inuētū ē ꝑ imitatōꝫ vt turtur. taratantara. tintinabulūFactio. onis. f. t. i. actꝰ faciēdi. vl̓ paſſio fiendi. Et factio d̓r ficta actio. Cū eī aliqͥs fingit ſe aliqͥd facere cauſa cōmodi alicuiꝰ. et

m 2