¶I

Uuū .n. s. i. ſeculū vl̓ tꝑs l̓ ſpaciū qd̓ cū mūdo cepit. ⁊ d̓r ab hͦ īfinitiuo eſſe. Euū etiāē p̄ſentiariꝰ ſtatꝰ oīm q̄ ſūt ⁊ fuerūt et fut̉aſūt .i. ī cuiꝰ pn̄tia ſūt oīa p̄terita ⁊ fut̉a tāqͣꝫpn̄tia. In̄ euiternꝰ. a. ū. ⁊ euitaneꝰ. a. ū. i. ꝑdurabilis in euo.¶ EanteExactio. onis. f. t. i. iniuſta petitioExactor. orꝭ .i. iniuſtꝰ petitorExactꝰ a. ū. ꝑfectꝰ. ꝑqͥſitꝰ delectabil̓.Exallage ē mutatio qn̄ ꝓ nūero pl̓i ſingl̓aris ponit̉.Axamē. iniſ .i. filū mediū qͦ trutina ⁊ ſtateraregit̉ ⁊ lāces equāt̉. Un̄ ⁊ ī lāceis amētumd̓r. vl̓ examē d̓r lingula q̄ ī foramīe trutineꝟtit̉ huc ⁊ illuc. ẜm quam ꝯſiderat̉ eqͣlitaspōderatoꝝ. Un̄ ⁊ examē d̓r iudiciū diſcretio ꝓbatio inqͥſitio. Examē ēt d̓r apū congregatio. ⁊ ꝑ trāſlatōꝫ hoīm.Exanguis. ꝯ. t. ⁊ hͦ gͣue .i. extra ſanguinē. velpallidꝰ. ⁊ d̓r ab ex ⁊ ſanguis.Exanimatꝰ ta. tū .i. debilitatus. ꝑterrefactꝰ.ꝯſternatꝰ.Excedra. dre. ab hydor l̓ hydro qd̓ ē aqͣ d̓rh̓ hydrꝰ vel hydra ẜpēs aqͣticꝰ. De hydralegit̉ ꝙ fuit draco ml̓toꝝ capitū. qͣlis fuitī leerna palude ꝓuīcie archadie. Hec latine excedra d̓r. qꝛ vno ceſo tria capita excreſcebāt. Sꝫ hͦ fabuloſū ē. Nā ꝯſtat hydraꝫlocū fuiſſe vomētē aqͣs vaſtātes ciuitateꝫvicinā. ī qͦ vno meatu clauſo multi erūpebāt. Qd̓ hercules vidēs loca illa cōbuſſit.⁊ ſic aq̄ meatꝰ clauſit vn̄ ⁊ hydrā d̓r interfeciſſe. Et nota ꝙ ī aliqͥbꝰ libris ſcribit̉ excedra ꝑ d. ⁊ tūc ē etymol̓. excedra. qd̓ excelſahydra In aliqͥbꝰ ꝑ t. excetra. qͣi excelſa triaEt iſta lr̄a cōior eſt. ⁊ hꝫ mediā nat̉alit̓ ꝓductā. Excetre āt ꝯꝑat Hieronimꝰ emulūſuū ſuꝑ detractōnis ſibilū. vel forte qꝛ qn̄aufert̉ vna via detrahēdi. īuenit d̓tractoraliā viā vel pl̓es. Un̄ ī prologo Eſdre d̓r.Itaqꝫ lꝫ excetra ſibilet victorqꝫ Sinō incēdia iactet. Sinon āt fuit qͥdā ꝓditor cꝰīſidijs capta fuit troia. At iō d̓r victor cuiꝯꝑat Hieronimꝰ emulū ſuū detractōis īcēdia iaciētēExcelſus. a. ū i. altꝰ vl̓ ſublimis. In̄ excelſitudo. inis .i. altitudo. ſublimitas.Exceptio ē rei defenſio ꝑ quā ſe defendit ⁊tuet̉ ab actore Et ẜm Azo ī ſū. C. e. ti. qn̄qꝫponit̉ large ⁊ īpropͥe ꝓ oī defēſiōe ꝓut reo

cōpetit. etiā ſi nulla actori ꝯpetit actio. Ettūc qͥdā vocāt eā exceptōꝫ facti. vt qn̄ ſineactiōe qͥs calūnioſe ponit.Exceptio dilatoria ē q̄ cām differt. vt inſti.eo. §. appellant̉.Exceptio ꝑēptoria ẜm ſpe. vocat̉ ſic. qꝛ actionē vl̓ intētionē agētꝭ ꝑimit.Exceptio ꝑpetua ē q̄ ꝑpetuū hꝫ effectū. vtcū petꝭ a me debitū. excipio ꝙ tu remiſiſtimihi. Hec exceptio ꝑpetua dici p̄t. ⁊ ꝑpetuo ꝯpetit qn̄cūqꝫ actor agit. qꝛ exceptio n̄ꝯpetit niſi qͥs agat. ff. d̓ excep. l. exceptioExceptio tꝑal̓ ē qͦ ad tꝑs vtil̓ ē. vt cū petꝭ debitū. excipio ꝙ feciſti pactū mecū d̓ nō petēdo. Hec exceptio vſqꝫ ad ānū vtil̓ eſt. poſtea ꝟo nō. de qͣ d̓ reſcpͥ. c. plerūqꝫ.Exceptio anormala ē q̄ nō ſeqͥt̉ normā aliarū. qꝛ p̄t opponi an̄ lit̓. ꝯteſt. ⁊ pꝰ. ⁊ īfra litisꝯteſt. vt exceptio excōicatōis. ⁊ alie .ſ. d̓ qͥbꝰdubitat̉ an ſint ꝑpetue an tꝑales. vt exceptio mr̄imonij. ⁊ exceptio nō nūerate pecunie. ⁊ nō nūerate dotꝭ. vt no. inſti. de excep. §. appellant̉.Exceptio rei iudicate non p̄t opponi qn̄ fitſuꝑ eadē re ⁊ qn̄ ē ex eadē cā ⁊ eadē ꝑſona.Exceptoriꝰ a. ū. d̓r ab excipio. pis. Exceptoria ſūt q̄ excipiūt̉ vl̓ debēt excipiExcidiū. dij i. deſtructio vl̓ euerſio vl̓ caſusIn̄ excidioſus. a. ū .i. excidio plenꝰ.Exciduꝰ dua. duū. qd̓ facile cadit.Excipulū. li. i. venabulū. ⁊ d̓r ab excipio. is.eo ꝙ excipiat aprū veniētē.Excipuꝰ a u. i. p̄cipuꝰ ⁊ melior. ⁊ d̓r ab excipio. pis. qꝛ meliora ſolēt excipi ⁊ eligi. qͣi extra alia.Exclamatio ē cū freq̄nt clamat̉. vt O qͣntꝭ.o qͥbꝰ. o qͣlibꝰ es viduata.Excluſor. orꝭ. qͥ ⁊ excluſariꝰ d̓r .i. ianitor. quiforas excludit hoīes.Excolēs. entꝭ. o. g. qͥ excolit vl̓ purꝰ ⁊ delicioſe ⁊ diligēt̓ paratꝰ. ⁊ tc̄ ꝯꝑat̉. excolēs. tior.tiſſimꝰ. Un̄ Ioh̓. Caſſianꝰ dic̄. Excolētiores cibi aīe nō adimūt puritatē. ſi cū moderamīe ſumant̉.Excolitꝰ ta. tū. i. bn̄ cultꝰ ⁊ diligentExcōmunicatio f. t. eſt extra cōioneꝫ eccl̓ieſeꝑatio. vel cēſura eccleſiaſtica excludēs acōione fideliū. xj. q. iij. c. nihil. ⁊. §. euidēterUel eſt et̓ne mortꝭ dānatio. xj. q. iij. nemoep̄oꝝ. ⁊. c. nullā. Et excōicatōnis due ſuntſpēs q̄ freq̄nter vſitant̉. de quibꝰ. iij. q. iiij.Engeldrudam. Una que maior eſt. et d̓r