¶ Q T

In pl̓i ꝟo hi celi. loꝝ. Cōꝑatōe. vt bonus.melior. optimꝰ. Declinatiōe. vt vas. qd̓ inſingl̓ari ē tertie declinatōis ⁊ ī pl̓i ſecūde.Senſu ſiue ſignificatōne. vt ops opis inſingl̓ari ꝓ auxilio. In pl̓i ſcꝫ opes ꝓ diuitijs.Iterogeneꝰ a. ū. pe. cor. i. diuerſaꝝ nat̉aꝝ. etd̓r ab eteros vel eteron. qͦd ē diuerſum. etgenꝰ qͦd ē nat̉a. vtꝫ ī hoīe qͥ ē totꝰ eterogeneꝰ .i. diuerſaꝝ nat̉aꝝ. Hoc ēt pꝫ ī partibꝰorganicꝭ. vt ī manu vel ī pede. qꝛ manus ⁊pes ꝯſtat ex rebꝰ diuerſaꝝ nat̉aꝝ. puta expelle. carne. neruis. oſſibꝰ ⁊ venis. Sꝫ aliter ē in homogeneis qꝛ ī homogeneis totū ⁊ ꝑs ſūt vniꝰ nat̉e. ſic̄ frumētū. piper. vinū. argētū. caro ⁊ oſſa. qꝛ q̄libꝫ ꝑs frumētifrumētū ē. ⁊ ſic d̓ alijs. At d̓r homogeniūab homos qd̓ ē vnū. ⁊ genꝰ nat̉a. qͣi vniusnature.Ithicꝰ a. ū. pe. cor. i. moral̓. ⁊ d̓r ab ethoſ qͦde mos. In̄ ethica. ce. i. moralitas vel ſcīa q̄tractat d̓ moribꝰ. ⁊ ethicꝰ. a. ū. i. ꝓpriū ſcd̓mHug. Itē vt dic̄ Pap̄. Ethica genꝰ febrisē. cuiꝰ tres ſūt ſpēs. pͥma ſcd̓a ⁊ tertia. et hꝫeſſe ī mēbris. De pͥma leuit̓ liberat̉ aliqͥs.de ſcd̓a vix. de tertia nūqͣꝫUtymologia ē expoſitio vniꝰ vocabuli peralid̓ vocabulū. ſiue vnū ſiue pl̓a magꝭ notū vl̓ magꝭ nota ī eadē līgua vel diuerſis.ẜm reꝝ ꝓprietatē vel lr̄aꝝ ſil̓itudinē. vt lapis qͣſi ledēs pedē. piger qͣi pedibꝰ eger. etd̓r ab etymos vl̓ etymon grece. qd̓ ē veruꝫlatine. ⁊ logos ẜmo In̄ etymologicꝰ ca. cū.i. figuratiuꝰ. vl̓ qd̓ ꝑtinet ad etymologiaꝫvel qͥ etymologizat. Itē etymologia ē vnaſpēs gramatice ſcīe docēs d̓ ſignificatꝭ velꝯſignificatꝭ dictionū. quaꝝ ſūt qͣttuor. ſcꝫortographia. etymologia. diaſinthetica. etꝓſodia.Ithiopeia. peie. f. p. i. ꝯfirmatio moꝝ. in qͣhoīs ꝑſonā fingimꝰ ꝓ expͥmēdis effectibꝰetatꝭ. ſtudij fortitudīs. leticie. ſenſus. meroris. audacie. et d̓r ab ethos qͦd ē mos. etpoio. pōis. i. fingo. gꝭ. ẜm Hug. Pap̄. dicit.Ethiopeia eſt cū ẜmonē ex aliena ꝑſona īducimꝰ. vt cū fingimus ꝑſonā mulierꝭ vl̓vocem.Ithiops ꝑ psͣ ſcribit̉. ⁊ cor. pe. tā ī ntō qͣꝫ īobliqͥs. ⁊ ethiopes dicti ſūt a filio Chamqͥ vocatꝰ eſt Chus. a qͦ originē traxerunt.Chus em̄ hebraica līgua ethiops interp̄tat̉. In̄ ethiopia. pie. f. p. qͦd interp̄tat̉ tene

bre. In̄ ethiopicꝰ ca. cū. ⁊ ethiopiꝰ. a. ū. ambo gentilia.Uthos grece. latine d̓r mos.Etna. ne. eſt mōs ſicilie ex igne et ſulphuredictus.Ithnicꝰ ca. cū. pe. cor. i. gētilis.Ithnos grece. latine d̓r gens.Ithronos. a. ū. pe. cor. qͥ nullū hꝫ thronuꝫ.ſcꝫ qͥ nullā ꝑtē regni hꝫ. ⁊ d̓r ab e. ⁊ thronꝰqͣi extra thronū.¶ E ante2Eu grece. latīe bonū d̓r. vel ẜm Pa. Euvoxrn̄dētꝭ. Eus ꝟo aduerbiū ē vocātꝭ.Qua interp̄tat̉ vita ſiue calamitas ſiue ve.Uita. qꝛ origo fuit naſcēdi. Calamitas etve. qꝛ ꝓpt̓ p̄uaricatōeꝫ cā extitit moriendi.A cadēdo em̄ nomen ſūpſit calamitas qͣſicadamitas.Guan. tis. i. t. i. bacchꝰ. dictꝰ ſic a voce ſacrificantiū euōe. Uel d̓r ab eū qd̓ ē bonū. qꝛbonꝰ deus.Guāgeliū. bona annūciatio īterp̄tat̉. Greciem̄ eū bonū. latīe āgelꝰ nūciꝰ interp̄tat̉ ẜmPap̄. Hug. aūt dic̄. ꝙ angelꝰ d̓r ab agiosqͥd ē ſctūs. inde hͦ euangeliū .i. annūciatioqd̓ ꝯponit̉ ab eū. qd̓ eſt bonū. v. vocali cōuerſa in ꝯſonantē. ⁊ fit euāgeliū .i. bonumnunciū. In̄ h̓ euāgeliſta. ſte. qͥ euāgeliū cōpoſuit.Fucharis. rꝭ. vl̓ charidis .i. hō bn̄ gͣtioſus.⁊ cor. cha. Un̄ Ecc̄i. vj. Et līgua eucharisin bono hoīe abundabit.Euchariſtia. ſtie .i. bona gr̄a. vel gr̄aꝝactio.⁊ d̓r ab eū qd̓ ē bonū. ⁊ charꝭ gr̄a. Uel euchariſtia d̓r ſacr̄m panis ⁊ calicꝭ .ſ. ſacrificiū corꝑis ⁊ ſanguīs xp̄i.Euchius chij. .i. bacchꝰ. ⁊ d̓r ab eū qd̓ eſt bonū. ⁊ chios filius. qͣi bonꝰ filius. qͦ noīe eūIupiter nominauit. cum gigantem interfecit.Iudoxia. xie. f. p. i. bona gl̓a. claritas.Iudulia. lie. f. p. i. bonū ſeruitiū. ⁊ d̓r ab eu.qd̓ ē bonū. ⁊ dulia qͦd ē ſeruitꝰGuentꝰ us. ui. i. caſus. finis. pͥncipiū. UndeGuidiꝰ Exitꝰ acta ꝓbat careat ſucceſſibusopto. Quiſqͥs ab euētu facta notāda putat. De p̄dictꝭ tribꝰ ẜcatōibꝰ dic̄ qͥdā Euētus dic pͥncipiū. finē qͦꝫ caſum.Queus filiꝰ Chanaan. a qͦ dicti ſunt Euei.Ip̄i ſūt ⁊ gabaonite de ciuitate gabaon. qͥſupplices venerūt ad Ioſue.