¶ FE

Celeſtꝭ. ꝯ. t. ⁊ hͦ. ſte .i. celicꝰ qͣi ſtās in celoCeleuma. atꝭ. n. t. clamor nauticꝰ. qꝛ ad celūdefert̉. Dr̄ qͦꝫ gn̄al̓r ꝓ qͦlibꝫ clamore Hier̄.xliij. Neqͣqͣꝫ calcator vue ſolitū celeuma cātabit. In̄ celeumaticꝰ a. ū. qͦd ꝯpōit̉ ꝓceleumaticꝰ ci .ſ. pes metricꝰ ꝯſtās ex qͣtuor breuibꝰ ſyllab̓. qꝛ ad talē clamorē deſcribēdūfuit inuētꝰ. vn̄. Quatuor ip̄e breues ꝓceleumatice ẜues. Ꝙ āt d̓r celeuma qͣi calcātiū oma .i. cātꝰ. etymo. ē ẜm Hug. Pap̄. ꝟodicit Leleuma clamor nautaꝝ ſiue carmēſuꝑ mortuos vel ſuꝑ lacū. Un̄. Dicas celeuma quā dat vindemia cātū. Editus anautis clamor celeuma vocat̉.Celibatꝰ us. ui. i. ꝟ̓ginitas. caſtitas.Celicola. ꝯ. p. pe. cor. qͥ colit deos vl̓ celū. vl̓qͥ inhītat celū. vt d̓s. Itē celicole. aꝝ. fac̄ ꝑꝯciſionē celicolū. qͦd maxīe fit ī ꝯpoſitis etpatronomicꝭ. vt grauigenū. cap̓genū. omnigenū eneadū. darclanidū.Celicꝰ a. ū. pe. cor. i. celeſtꝭ. a celū.Celidon .i. hirūdo. qꝛ ī celo. i. ī aere cibū caCelidonia. f. p. ē q̄dā herba q̄ erūpit (pit.ī aduētu hirūdinū. vl̓ qꝛ pulli hirundinūſi patiēt̉ in ocul̓ mr̄ ex hac herba mederid̓r ⁊ ſtatī viſū recipiūt. Itē celidonia ē q̄dā gēma ex hirūdinū colore vocata. q̄ ⁊ celonites d̓r. In̄ h̓ celidoniacꝰ. ci. gladiꝰ latiferri. cuiꝰ mucro duplex ⁊ bifurcatꝰ in modū caude hirūdīs format̉.Celigena. ꝯ. p. pe. cor. i. genitꝰ a dijsCelites. celitū. ꝯ. g. pl̓r. vitā celeſtem agēteſſcꝫ dij. ⁊ d̓r a celum.Celiū .n.s. idē eſt qͦd celtes qͦd vulgo celionē vl̓ ſcalpellū vocant.Cella. f. p. d̓r a celo. as. qꝛ celat ī ea hītātes.In̄ cellula .i. ꝑua cella. A cella ēt d̓r cellitate .i. ſtudēs vel ſtās in cella.Cellariū .n. s. d̓r a colligo. gꝭ. qꝛ ī eo colligūtur mīſteria menſaꝝ vl̓ neceſſaria q̄ victuiſuꝑſūt. At ē cellariū paucoꝝ dieꝝ ſꝫ ꝓmptuariū lōgi tꝑis. In̄ h̓ cellariꝰ. ⁊ h̓ cellerarius. i. cuſtos cellarij.Celox. cꝭ. f. t. vl̓ hͦ celonis. hꝰ celonis .i. veloxnauis ⁊ ad mīſteriū claſſis apta. vn̄ EnniꝰLabit̉ vncta carina ꝑ eqͦra alta celonis.In̄ h̓ ⁊ hͦ ⁊ hͦ celox. i. velox.Celſꝰ a. ū. .i. altꝰ qͣi celeſtꝭ. ⁊ d̓r a cello. lis. vela celo. qꝛ ſublimis ſit ⁊ altꝰ. ⁊ ꝯpōit̉ cū ex.⁊ d̓r excelſus. In̄ celſitudo .i. altitudoCeltes. tꝭ. m. t. ē inſtr̄m ferreū aptū ad ſculpēdū. ⁊ d̓r a celo. as. ꝓ p ingere vl̓ ſculpere

Un̄ Iob. xix. Uel celte ſculpant̉ in ſilice.Quidā tn̄ legunt ibi certe. Uel d̓r a celleovel ceculi.Celtiber nomē gētile ē l̓ ppl̓i. Un̄ celtiberiſūt ppl̓i mixti ex gall̓ ⁊ hiſpanis. Celte em̄dicūt̉ galli ⁊ hiberi hiſpani. inde dicūt̉ celtiberi mixti exvtraqꝫ gēte ppl̓i. Et formatde ſe femininū in a. vt celtiberaCelticꝰ a. ū. i. nobil̓. ⁊ d̓r a celſusCelū .n. s. d̓r a celo. as. qꝛ celat nos. l̓ a celolas. ꝓ ſculꝑe. qꝛ ſculptū ē ⁊ inſignitū varijsſtell̓. vel ꝯpōit̉ a caſa ⁊ elios qͦd ē ſol. qꝛ eſtcaſa ſolis. Et ē celū heteroclitū gn̄e. qͥa inſingl̓ari ē. g .n. in pl̓i maſ. Et ſunt pl̓a noīaidē ẜcātia. Un̄. Ether ⁊ aſtra polꝰ celū dicat̉ olympus. Et celū ē ſub̓a corporea ẜmſui naturā eterna varijs ſtellis ſculpta etornata.Eemētū .n. s. i. calx ⁊ minutoꝝ lapidū ꝯgregatio. ⁊ ceſura lapidū. ⁊ fūdamētū domꝰ. ⁊d̓r a cedēdo. eo ꝙ ceſo lapide ſurgat. vel qꝛfit de ceſis lapidibꝰ. In̄ cemētariꝰ. rij. qͥ diſponit lapides ī muro. Cemētū ēt mendaciū ẜcat. In̄ cemētinꝰ. a. ū. i. ad cementū ꝑtinēs. vel d̓ cemento exn̄s.Cena .ſ. p. d̓r comeſtio ſerotīa. ⁊ d̓r ab a ⁊ cenon qd̓ ē cōe. qͣi a cōione veſcēdi. Antiqͥ eīpublice ⁊ ī patulo cōedebāt nō ſolitarij ⁊pͥuati ſic̄ mō. ne ſingl̓aritas ī delicijs luxuriā generaret. vl̓ d̓r cena qͣi ſcena a ſcenonqͦd ē vmbra. Et d̓r cena ꝓprie ī ſero. ſic̄ ientaculū ī mane. Prandiū ī tertia. Merenda vl̓ antecenia ꝓ nona. Abſoniū pꝰ cenāA cena d̓r hͦ cenula .i. ꝑua cena. Et cenaticus. a. ū. i. ad cenā ꝑtinēs. Et ꝯpōit̉ cena hͦ⁊ hͨ incenis .i. ieiunꝰ. qͣi ſine cena. In̄ cenaculū .n. s. ⁊ cenatoriū locꝰ cenādi ẜm Hug.Pap̄. ꝟo dicit. Cenaculum domꝰ ſuꝑiorpars dictum a cōmunione veſcentiū. In̄⁊ cenobium. bij. ꝯgregatio multoꝝ. Indecenatariꝰ. m. s. ⁊ d̓r ille qͥ victum manibusqueritat.Cenith eſt pūctꝰ in firmamēto directe ſupͣpoſitꝰ capitibꝰ nr̄is.Cenobates. tꝭ. m. t. qͥꝓpt̓ cenā ſuꝑ funē ambulat. Sꝫ potiꝰ ꝑ s. debꝫ ſcribi. vide locoſuo.Cenobiū d̓r a cenō qͦd ē cōe. ⁊ habito. ⁊ idēeſt qd̓ monaſterium .ſ. cōis hītatio plurimoꝝ vbi ſūt pl̓es ꝯgregati inſil̓ ad cōiterhabitādū ⁊ comedendū. In̄ h̓ ⁊ hͦ cenobita. te. qͥ vel q̄ illū locū inhabitat. Quidam