¶ IA
Quedā mixta. vt cū agit̉ de crimīe ciuilit̓.vt de adulterꝭ ad ſeꝑatiōeꝫ thori. In histribꝰ vltīs caſibꝰ iurat̉ d̓ calūnia. ī pͥmo nōſꝫ ſolū de ꝟitate dicenda.Cauſe crimīales dicūt̉ ī qͥbꝰ agit̉ ad vīdictāſiue ad penā. Etiā qn̄qꝫ agit̉ criminal̓r qn̄agit̉ ad vīdicta publicā. qn̄qꝫ d̓r agi criminalit̓. qn̄ agit̉ ad penā ꝑ modū īqͥſitōis. denūciatōis. l̓ ad int̓eſſe ꝑtꝭ ꝑ viā accuſatōisCauſa mīma ē duoꝝ aureoꝝ vl̓ decē aureorū. vl̓ qͥnqͣgīta ſolidoꝝ. vl̓ illa q̄ nō ſufficitad ſumptꝰ iudiciales.Cauſa āt argum̄to .ſ. nat̉al̓ rōnis ꝯſtat autꝓbatōe teſtiū l̓ tabulaꝝ aūt inſtr̄oꝝ. c. forꝰd̓ ꝟ. ſig. fac̄ eī ꝓbatōeꝫ ꝯfeſſio. vt ibidē no. īCauſe fauorabiles ſūt qͣtuor .ſ. de (glo. j.lib̓tate mr̄imonio. dote. ⁊ teſtam̄to. c. duobus. d̓ re iudi. Itē cauſa ẜm logicū ē ad cꝰeſſe ſeqͥt̉ alid̓. Et diuidit̉ in cām materialēformalē. efficientē. ⁊ finalē.Cauſariꝰ m.s. i. amator litꝭ. vel reꝰ qͥ ex aliqͦcrimīe ad cām ducit̉.Cauſatiuꝰ a. ū. qͦd ex cā ſeqͥt̉. Un̄ cauſatiuadicūt̉ effectꝰ cauſaꝝ.Cauſidicꝰ. m. s. qͥ dicit ⁊ tractat cauſas ẜmHug. Pa. ꝟo di. Cauſidicꝰ orator. defenſor. patronꝰ. ⁊ cor. pe. Un̄. Cauſidicꝰ litesmedicꝰ p̄noſtica vite. Uulnꝰ amat medicꝰp̄ſbyter interitꝰ.Cauſtos grece. latīe incēſum.Cauſula dimi .i. ꝑua cauſa.Cauteriatꝰ a. ū. p̄t eē ꝑticipiū a cauterio as⁊ tūc tm̄ valet qͣꝫtū vſtꝰ cauterio l̓ diffamatus. Uel p̄t eē nom̄. ⁊ tūc tm̄ valꝫ qͣꝫtū durus. malus. vel corruptꝰ.Cauteriū .n.s. ē ferrū qͥvtūt̉ infirmi. qͣi cauturiū. qꝛ caute vrit. Et ēt qͦ inurūt̉ dānatiꝓ ſigͦ. vt dū caro vrit̉ volūtas refreuet̉. In̄cauteriolū.Cautes tis. f. t. ē petra duriſſima ⁊ aſꝑrimadicta a cautꝰ qͣi cauta. qꝛ cauet̉. Un̄ Theodolꝰ Zambūt aīalia cautē. ẜm Hug. Pap̄.ꝟo dic̄. Cautes ſaxa aſꝑrima. vicꝫ marꝭ dicte a cauēdo. a nauigātibꝰ .ſ. qͣi caute.Cauticꝰ a. ū .i. aſꝑ ⁊ durꝰ. ⁊ d̓r a cauteriū Un̄Macer d̓ viribꝰ herbaꝝ. Amedicꝭ ruthevis cautica d̓r eſſe.Cautio. oniſ. f. t. i. cautela. iuratio. obẜuatō⁊ pōit̉ ꝓ ſcpͥto vl̓ carta ī qͣ ſcribit̉ ꝯputatio.vt Luc. xvj. Accipe cautōeꝫ tuā. Et vt Pa.dic̄. Cautio ē breue cyrogͣphū. Itē ẜm iuriſtas Cautio ē gn̄ale nomē oīm ſecurita
tū qͦtiēs qͥs ſecurꝰ reddit̉ de eo qͦd ſibi promittit̉. Et diuidit̉ in infraſcpͥtas ſpēs. qͥacautionū alia ē hypothecaria vl̓ cirogͣphica .ſ. qn̄ int̓ aliqͦs īteruenit hypotheca vl̓ cixogͣphū. ⁊ pn̄t dici ſatiſdatiōes.Cautio rati dāda ē cū de mādato dubitat̉C. d̓ ꝓcu. l. j. Et d̓r illa ſecuritas q̄ reqͥrit̉ aꝓcuratore actorꝭ ꝓ dn̄o cuiꝰ noīe agit. ꝙ ratū hēbit oē illud qͦd in iudicio ꝑ illū factūfuerit. Un̄ cauere de rato vel ſatiſdare eſtꝓcuratorē actorꝭ ꝓmitt̉e velle ꝑſeuerarevſqꝫ ad finē litis.Cautio fideiuſſoria. ē qn̄ int̓uenit fideiuſſor pͥncipali obligatōi. et d̓r ſatiſdatio. Ethe ml̓te ſūt. vt d̓ lite ꝓſeq̄nda. iudicio ſiſtiiudicatū ſolui. ⁊ de rato.Cautio fidei ꝓpͥe int̓uētu d̓r q̄ fit ꝑ fidē preſtitā. ſine ſolēnitate iuramēti.Cautio iuratoria ē qn̄ cōꝓmiſſio iuram̄tofirmat̉. vt qn̄ iuro ſolennit̓ me debere aliqͥd. vel impletuꝝ ꝓmitto.Cautio nudo pacto ē cū aliqͥs fidē tātā hꝫd̓ me ꝙ ꝯtētꝰ ſit nuda ꝓmiſſiōe mea. Et hͦꝓpͥe d̓r pollicitatō vl̓ pollicita ꝯuētio. Un̄ꝟe ⁊ ꝓpͥe d̓r ſatiſdatio. ⁊ ſatiſfactio dici p̄t.CSSꝫ ſatiſdatio ꝓpͥe ē cū duo paciſcētes duas ſcpͥturas ſub eadeꝫ forma ꝟboꝝ int̓ ſeꝯficiūt ⁊ mutuo tradūt. ⁊ pollicitatio ⁊ ſatiſdatio cautele dici pn̄t ꝓprie loq̄ndo.Cautio pignoraticia ſiue hypothecaria eſtcū pignꝰ tradit̉ aut hypotheca ſupportat̉. ⁊d̓r etiā ſatiſdatio.Cautio de euictiōe d̓r qn̄ ſecuritas p̄ſtādaē. vel p̄ſtita emptori a vēditore ſit ea cōditiōe. vt ſi ab eo euincat̉ venditor reſtituateſtimatōeꝫ rei in duplū vel in ſimplū ꝓutint̓ eos pͥus ꝯuentū eſt.Cautionū āt alie ml̓te pn̄t eſſe ſpēs ꝓut addiuerſas materias applicāt̉. Un̄ ſpe. ī tractatu libelli ti. de pigneribꝰ. §. ſeqͥt̉. vbi qͣſdā alias ſpēs cautionū ꝓſeqͥt̉.Cautio d̓ dāno īfecto. ē q̄ p̄ſtat̉ cū tua domꝰ ruinoſa minat̉ domui mee ruinā. vl̓ ētp̄ſtat̉ ẜm qͦſdā cū timeo ꝙ aliqͥs mihi inſidiet̉. poſſū agere vt mihi p̄ſtet cautōeꝫ neme offendat.Cautio d̓ oꝑe moliēdo quā p̄ſtat ille qn̄qꝫcui nūciat̉ opꝰ nouū .ſ. ꝙ ip̄m opꝰ d̓moliat̉ſi ꝯſtiterit ea iniuſte edificaſſe.Cautio d̓ vſufructu ī qͣ de duobꝰ cauet̉ .ſ. ꝙvſufructuariꝰ re n̄ maleytat̉. ⁊ ꝙ ēt vſufructu finito r̄ſtituat qͦd ex re ip̄a ſuꝑextat.