¶ AM

ſcribit. Et differt a librario. qꝛ librariꝰ eſtqͥ nona ⁊ vetera ſcribit. antiqͣriꝰ qͥ ſolū vetera. Antiqͣriꝰ etiā d̓r ſenex vl̓ antiquꝰ.Antiquꝰ. a. u. i. res ml̓toꝝ ānoꝝ. ⁊ d̓r ab an̄.qꝛ illd̓ qd̓ ē ml̓toꝝ ānoꝝ eſt ab an̄ reſpectuilliꝰ qͦd ē aliqͦꝝ annoꝝ. ⁊ ꝯꝑat̉ antiquꝰ. ior.iſſimꝰ. In̄ antiqͥtas .i. eui lōgitudoAntiſima d̓r ab anti qͦd ē ꝯͣ. ⁊ ſima .i. curua.⁊ ē nota ī his ꝟſibꝰ qͦꝝ ordo ꝑmutatus eſtEadē nota cū pūcto ponit̉ vbi in eodemꝟſu duplices ſenſus ſunt. ⁊ dubitat̉ quisſenſus potiꝰ eligēdꝰ ſit.Antiſmicꝰ a. ū i. vrbanꝰ n̄ amarꝰ. n̄ iracūdꝰ.Antiſma ē locꝰ vbi cēſus ē mutuādusAntiſmos eſt tropus floride ⁊ vrbane ꝟtutis vel ſententie.Antiſtes. ꝯͣ. t. i. ſacerdos. qͣi ſtans ꝓ ppl̓o. qͥaan̄ ſtat ⁊ orat ꝓ plebe.Antiſticiū .n.s. d̓r ſacerdotiū vl̓ dominiumAntiſticia. f. p. idemAntiſta. f. p. i. ſacerdotiſſa.Antiſtropha. f. p. eſt qn̄ finito ꝟſu reincipit̉ip̄m rn̄ſoriū vl̓ eiꝰ medietas ẜm hug. Pa.ꝟo dic̄ Antiſtropha ē reciproca cōuerſio.qn̄ totū rn̄ſoriū ꝯuertit̉Antitas .i. antiquitas.Antitheſis ē lr̄e ꝓ lr̄a poſitio. vt olli ꝓ illiAntitheta ē ꝯͣria poſitio vl̓ locutio. ⁊ d̓r abanti qͦd ē ꝯͣ. ⁊ theẜ qͦd eſt poſitio .ſ. vbi ꝯͣriaꝯͣrijs opponūt̉. vt ꝯͣ malū bonū. Per infamiā ⁊ bonā famā oppoſitōes ſūt qͣſi ꝯͣ thetā lr̄aꝫ. Sꝫ antithetō vbi ꝯͣria ꝯͣrijs opponūt̉. ⁊ pulcritudinē ſnīe reddūt. vt frigidapugnabāt calidis. humētia ſiccis.Antiton d̓r genꝰ ligni incōbuſtibil̓. vel lignū ꝑadiſi qͦd cōburēdo fit mūdiꝰAntonomaſia. fe. p. ē qn̄ illd̓ nomē qd̓ ē cōepluribꝰ appropͥat̉ alicui ꝑ excellētia. ſic̄ dd̓d̓r ſpēal̓r ꝓph̓a ꝓpter excellētiā. paulꝰ apl̓s.Ariſtoteles ph̓s. Et d̓r ab anti qd̓ ē ꝯtra.⁊ onoma qͦd ē nom̄. ⁊ theẜ poſitio. qͣi ꝯͣria⁊ īpropͥa poſitio noīs ꝓ noīe.Antonomia. eſt noīs ꝓ noīe poſitioAntracidis. lapis p̄cioſus ſic dictꝰ. qꝛ ipſeē ignei colorꝭ vt carbūculꝰ qͥ antrax d̓r. ſedcalida vena p̄cinctꝰ. Quiꝰ ꝓpriū ē iactatꝰ inigne velut int̓ mortuos extinguit̉ ⁊ ecōtrario aqͥs ꝑfuſus exardeſcit.Antrax .i. carbūculꝰ. vl̓ calculꝰ .i. lapis.Antrillꝰ. m. s. eſt inſtr̄m lapicidarūAntropophagi vl̓ anthropofagite eſt gēsaſprima q̄ hūanis carnibꝰ veſcit̉. ⁊ ſūt ſub

regione ſcythie ⁊ d̓r ab anthropos qͦd eſthō. ⁊ fagin qͦd ē comedereAntropomorphite hetici dicti ſunt ꝓ eo ꝙſimplicitate ruſtica deū hr̄e hūana membra q̄ ī diuīs libris ſcpͥta ſūt arbitrāt̉. Anthropos em̄ grece. hō latine interp̄tat̉. ignorātes vocē dn̄i qͦ ait. Spūs ē deꝰ incorporeꝰ. Nec em̄ mēbris diſtinguit̉. nec corporis mole cēſet̉Anthropos ē hō ſurſū erectꝰ vl̓ ꝯuerſus. ⁊d̓r ab ana qd̓ ē ſurſū. ⁊ thropos ꝯuerſio qͣiſurſū erectꝰ ⁊ ꝯuerſus ad celū. vt ſuū creatorē aſpiciat Et nota ꝙ hō d̓r ab humo qͦad materiā. qꝛ d̓ t̓ra formatꝰ ē ⁊ ī t̓rā ꝯuertit̉. Sꝫ d̓r anthropos ꝓpt̓ cōuerſionē ſuicapitꝭ ī celū qͦd alie creat̉e ꝯuertūt ī terrāvt plāte q̄ ſic radices .i. capita eaꝝ hn̄t Itēanthropos ī greco d̓r arbor ꝯuerſa q̄ conuertit radices ſurſum. Un̄. Os hoī ſublime deditqꝫ celum videre. Iuſſit ⁊ erectosad ſydera vertere vultꝰ.Anthropoſpatos ē hūana paſſio attributa deo. ſcꝫ iraſci vel ridere.Antrū .n. s. grecū ē. latīe ſpecū d̓r. vl̓ antraqͣi atra .i. obſcura loca. ⁊ differt a ſpecu. vn̄Eſt ſpecꝰ inciſū nat̉a penitꝰ antrū.Anubis. m. t. d̓r mercuriꝰ qͣi ſine nube. ē em̄deꝰ ẜmōis. qꝛ oīa reuelat. ⁊ idē d̓r cynocephalus. a cynos .i. canis. ⁊ cephas caput.qꝛ cū canino capite depīgit̉ apd̓ egiptiosꝓpt̓ ſagacitatē. Un̄ virgiliꝰ. Omnigenūqꝫdeū mōſtra ⁊ latrator anubisAnularꝭ. ꝯ. t. ⁊ hͦ re. qͦd ꝑtinet ad anulū. ſedanularꝭ. m. s. ſubſtātiue ſcd̓s digitꝰ a minimo. qꝛ ibi freq̄nt̓ ponit̉ anulꝰ In̄ anulariꝰqͥ fac̄ anulos In̄ etiā hͦ anulariū .i. locꝰ vbiAnulꝰ m. s. pͥma breuis eſt or/ (fiūt anuli.namētū qͦddā .ſ. circulꝰ qͥdā. ſꝫ pͥma lōga ēꝑuꝰ anꝰ In̄ anulatꝰ a. ū .i. hn̄s anulū. et d̓rab anꝰ ꝓ culo a rotūditate. vel d̓r ab anꝰ ꝑdiminutionē qͣi ānulꝰ .i. circulꝰ. qꝛ in ſe redeat vt annꝰ Quidā tn̄ dicūt ꝙ anulꝰ n̄ venit ab anꝰ ꝓpt̓ p̄dictā cām ſꝫ ob aliā. Fuiteī ꝯſuetudo olī ꝙ ſi aliqͥs eēt homicida vl̓adulter deferret ſimeā in collo. os ſuū adſimie culū tenēs. ſꝫ qꝛ hͦ erat nimis opprobrioſū fecer̄t torquē rotūdū. quē ī dedecꝰdeferebāt ī digitꝭ. ⁊ tūc nobiles fecer̄t illūfacere aureū vl̓ argēteū. qͦd magꝭ videbat̉honori qͣꝫ dedecori. ex eo tꝑe ꝯſuetudo inoleuit vt nobiles deferrēt anulos. ⁊ ideodicūt qͥdam ꝙ anulꝰ dictꝰ eſt ab ano ſimie.

c 3