Druckschrift 
Vocabularius breviloquus
Einzelbild herunterladen
 

AM

qͣi ſine minio .i. rubore. qꝛ pallidꝰ ē. Amēsēt d̓r p̄t ſtare. vn̄. Qui p̄t ſtare amēs d̓r. Et ē dr̄a int̓ amēs demēs. Und̓Greciſta. Nil mentꝭ retinēs ſecum d̓ramēs. Partim mēte furēs ꝓrſus ſit tibidemēs. In̄ amētia .i. furor. vecordia. malemētꝭ alienatio. At vt dic̄ Pa. Amētia ꝑpetuū. demētia ꝟo tꝑale vitiū.Amētū .n. s. d̓r vincl̓m qd̓ iaculū faciliꝰ vibrat̉ .ſ. zona corrigia baliſte arcꝰ ī māꝰpōit̉ qn̄ telū mittit̉. vl̓ d̓r lignū vl̓ funis naute ꝓfūditatē aqͣꝝ ſcrutāt̉. ab a qd̓ eſtſine. mene defectꝰ. vl̓ d̓r corrigia ligata īmedio haſte.Amētatꝰ a. ū .i. ꝓuiſus armatꝰ amētoAmenꝰ a. ū. ab amo d̓r ẜm Uarronē. idē ēqd̓ pulcer vel delectabil̓. ꝯꝑat̉ mouet̉.d̓r amenū qͣi amuniū .i. ſine munio .i. ſinefructu. Delectatōeꝫ em̄ ſolū ꝯfert. Et ẜmHug. amenū ē qd̓ ſolū amorē p̄ſtat ad ſeamādū allicit In̄ amenitas .i. pulcritudovl̓ delectatio. amenitudo .i. iocūditas.Ametiſtꝰ ē lapis p̄cioſꝰ indicꝰ int̓ gēmaspurpureas obtinet pͥncipatū. vt dic̄ Iſid̓.vn̄. Celſior ī gēmis fulgētior eſt ametiſtꝰ.In̄ ametiſtina. ne .i. veſtꝭ eiuſdē colorꝭ. vn̄Cauſidicū vēdūt. ametiſtina ꝯuenit illisAmiaton lapis dictꝰ a vet̓ibꝰ. qꝛ ſi ex ip̄o fuerit veſtꝭ ꝯtexta ꝯͣ ignē r̄ſiſtit igni īpoſita ardet. ſꝫ ſplēdore accepto niteſcit.Amiciliū .n.s. d̓r faſcia capitꝭ ſcꝫ peplū.Amictꝰ a ū .i. cooꝑtꝰ. ſꝫ amictꝰ. us. ui. amictoriū .i. veſtim̄tū qͦdlibꝫ. vn̄. demonaliquē ꝯfundere vult maledictū. Nitit̉ vtlōgū ſibi circūponat amictū.Amiculū .n. s. ē mitra ꝟ̓gīal̓. Un̄ Macrobiꝰ Uirgo v̓ginē texit amicl̓o. Ul̓ ē palliūlineū meretricū. Hoc apd̓ vet̓es. matrone ī adult̓io d̓p̄hēſe īduebāt̉. vt ī tali amiculo potiꝰ qͣꝫ ī ſtola polluerēt pudiciciam.Et erat olī ſignū meretricie veſtꝭ. nūc ꝟoī hiſpania alibi honeſtatꝭ.Amicꝰ m. s. d̓r qͣi amorꝭ vl̓ animi cuſtos. etẜm Amb̓. eſt alt̓ ego. vn̄. Alt̓ ego niſi ſises mihi verꝰ aīcꝰ. Ni mihi ſis vt ego erisalter ego. vl̓ p̄t adiectm̄. ꝯꝑat̉ mouet̉Amigdalꝰ ē nom̄ arborꝭ. ſꝫ amigdala ē fructꝰ iſtiꝰ arborꝭ. At ẜm Iſi. amigdala nomēgrecū ē latīe nux lōga d̓r. hāc alij nuculāvocāt .i. minorē nūcē. Et īuenit̉ amigdalale. amigdalꝰ. ac amigdaluꝫ fructuamigdali. Cūctꝭ arboribꝰ pͥor ē in flore

vltimꝰ ī ꝓferēdo fructꝰ. Et ex his alie ſūtamare. alie dulces. ſꝫ agricole genere medicari ferūt̉. vt ex amarꝭ dulces fructꝰ fiāt.Terūt illiꝰ arborꝭ radicē ī mediū inſerūt ſurculū arborꝭ grece d̓r pinꝰ. quamnos piceā dicimꝰ. facto ſua amaritudodeponit̉. In̄ amigdalinus .i. amigdaloAmiliariꝰ m.s. lapis ē vocatꝰ vbi (exn̄sē poſitꝰ miliariū on̄dit viātibꝰ.Aminadab īterp̄tat̉ ppl̓us ſpontaneꝰ.Aminea. f. p. d̓r genꝰ vue qd̓ reddit albū vi qͦd amineū d̓r. ab a minio .i. rubore.qꝛ vinū eiꝰ rubet.Aminiculū .n.s. d̓r ſubſidiū. ſolaciū. adiutoriū. auxiliū. venit ab aminiculor.Amis nomē īdecli. vel ẜm aliqͦs amiſitꝭ d̓rfurcula retꝭ vel hami. vel ẜm Hug. ē lignūbifurcatū qd̓ venatores expādūt extēdūt retia ad capiēdū feras. vel d̓r furcula leuat rete capiūt̉ aues.Amiſtides lapis ē quē ſecū geſtauerit inebriari poterit.Amita .f. p. ē ſoror pr̄is. Sꝫ amita magnaſoror aui.Amitinꝰ ē amite filiꝰ. xxxv. q. v. c. vltīo.Amman eſt ꝓpriū nomē loci.Amnēſis. f. t. q̄libꝫ villa ꝓpe amnē ſita.Amnicola.. p. colens amnē.Amniculꝰ m. s. dimi. ꝑuus amnis.Amnicꝰ a. ū. .i. fluuialis.Amnis. m. t. d̓r aqͣ ſuauit̉ currens. et d̓r abamenitate. qꝛ ibi ſꝑ locꝰ delectabil̓ īuenit̉Pap̄. ꝟo dic̄. Amnis fluuiꝰ ab amenitatedictꝰ frondibꝰ redimitꝰ. Un̄. Hinc amnēdicas qꝛ ripas reddit amenas.Amnites eſt gēma ſil̓is vitro ſꝫ durior.Amomū n. s. me ē arbor q̄dā ī ſiria alboflore vt viole. In̄ amomita vel amomataſpēs q̄dā gutta d̓rAmon filiꝰ ppl̓i mei īterp̄tat̉. vl̓ amon fidel̓ honeſtꝰ Et fuerūt Moab Amon filijLoth. a qͥbꝰ moabite amonite. ppl̓i ſūt.Amona d̓r calamꝰ menſure.Amonū .n. s. d̓r genꝰ ſemīs qd̓ facit flueremēſtruū vrinā. alij dicūt amomūAmoroſus. a. ū. i. plenꝰ amore.Amorreꝰ Araceꝰ Aſeneꝰ Aradiꝰ fuer̄t filijChanaan. Un̄ qͥdā ppl̓i dicti ſūt amorreialij aracei. alij aſenei. alij aradij.Amos īterp̄tat̉ ppl̓us auulſꝰ. qꝛ ꝓph̓a miſſfuit ad ppl̓m iſrl̓ erat auulſus a deo.Amphi grece d̓r latīe circū vel dubiū.