¶ AR

nō tn̄ voluptuoſe. ⁊ hͦ colligūt̉. ff. e. ti. l. ij.Actio d̓ peculio vl̓ peculietenꝰ ꝯpetit ei qͥ cūfiliofamilias vl̓ ẜuo peculiū hn̄tibꝰ ꝯͣxit q̄pꝰ mortē filij vel ẜui ē ānalis ⁊ nō pꝰ emācipatiōeꝫ. manumiſſionē vel alienatōꝫ. ff. qn̄actio de pecu. ē annalis. l. j. §. qͣꝫdiu.Actio noxalis ẜm Azo. d̓r actio q̄ naſciturvel oritur ex delictꝭ ſeruoꝝ. ff. e. ti. l. j. ⁊ īſti.eo. ti. in pͥn.Actio pigͦraticia directa ꝯpetit debitori ꝯͣcreditorē vl̓ eiꝰ tutorē vl̓ curatorē ſi pigͦraacceper̄t. ff. e. ti. l. ſi ſolutū. §. finali.Actio pigͦraticia ꝯͣria dat̉ creditori ꝯͣ debitorē. ⁊ dat̉ ad ml̓ta. Si eī decipiat̉ a debitore vl̓ ip̄a re vl̓ eiꝰ ꝓpoſito. qꝛ obligauit rēalienā vel alij pigͦratā vel obligatā niſi eadē res ſit āpla ⁊ ad modicū etiā fuerit alijpigͦrata qͣi in nll̓o captꝰ ſit qͥ pigͦra ſcd̓o loco accepit. Et ſi debitor malicioſe ꝟſatꝰ ſitobligādo es vel ſtannū ꝓ auro vl̓ argentovel ſi obligauit ſeruū ꝑ quē dānū datū eſtputa furtū vl̓ alid̓ hmōi. ⁊ hͦ ſi ſciuerit tenetur inſolidū .i. in totuꝫ. ſecꝰ ſi igͦrauit. quiatūc liberabit̉ noxe deditiōe. ſcꝫ dando ſeruū ꝓ noxa.Actio pigͦraticia vtil̓ ẜm Pla. dat̉ ei qͥ īpignorauit rē alienā ſine ꝯſenſu dn̄i. et poſtea dn̄s pignorꝭ ē. vt. ff. e. ti. l. rē alienā. ⁊ tādirecta qͣꝫ illa dant̉ pͥncipali ⁊ ſuis hedibꝰ⁊ cōtra hedes creditorꝭ.Actio ꝑ quā q̄rit̉ an̄ actor iurauerit. ẜm qͦſdā dat̉ ei qͥ cū pet̓et rē ſuā delato ſibi iureiurādo ab aduerſario eā ſuā eſſe iurauitActiōes p̄iudiciales ī rē dicūt̉ eē ꝑ qͣs q̄rit̉an qͥs liber ſit an lib̓tꝰ. ⁊ ī ꝑtu agnoſcēdo.vt ī. §. p̄iudiciales. Inſti. d̓ acti. Sꝫ illa ꝑquā q̄rit̉ an̄ aliqͥs ſit lib̓. ꝑtim cāꝫ ciuilē obtinet. ꝑtim p̄toriā. Ciuilē āt ẜm formā dominij q̄ ī ea directe agit̉. Et p̄toriā ẜm formā ⁊ modū petēdi qꝛ tuū a teip̄o. n̄ ab aliopetit poſſeſſore. Let̓e ꝟo due formā accipiūt ex p̄toria iuriſdictōe. At ī rē dicūt̉ eēad inſtar actionū d̓ ẜuitute. qꝛ ī hac d̓ iurepatronatus in re. ī illa ꝓpͥetatꝭ iure agit̉.Et p̄iudiciales dicūt̉. qꝛ quēadmodū exceptōes actiōibꝰ opponūt̉. ⁊ an̄ pͥmā q̄ſtōꝫtermināt̉. Si āt qͥs q̄rat qͣre nō exceptiones ſꝫ actiōes dicant̉. hāc cāꝫ accipiat. qͥanō eſt exceptio niſi ſit actiōis excluſio. heeꝟo p̄iudiciales nullā actōꝫ excludūt ſꝫ nōꝯpet̓e dicūt.Actio p̄ſcpͥtꝭ ꝟ̓bis ex ꝯͣctibꝰ innoīatꝭ deſcē-

dit. vbi ſcꝫ ciuil̓ cā ſubeſt ſufficiēs ad actionē introducēdā. ⁊ cū negociū nō cadit incertū ⁊ ſpēale nomē ꝯͣctꝰ nec cā hmōi actionis expͥmit̉. cet̓e hmōi actiōes expͥmunt̉ſic. do vt des. facio vt facias. do vt facias.facio vt des. Ex qͥbꝰ naſcit̉ actio p̄ſcriptꝭꝟbis noīata alias ciuil̓. Qn̄ mihi aliquidadeſt vel abeſt vel affutuꝝ ē. nec tibi adeſtnec affutuꝝ eſt. aut mihi nō abeſt nec tibiadeſt. aut ſi nec tibi aſſit nec mihi abſit. etceſſes īplere qͦd ꝯuenit int̓ nos. ego āt feciī ſubſidiū. intētat̉ actio d̓ dolo. na vbi vnꝰceſſat īplere qͦd ī ſe ē qͦd ꝓmiſit alt̓o īplēte.locū hꝫ hec actioActiōes p̄torie. q̄ ſunt ⁊ qͦt. reqͥre in ſpe. ti.de act. ſeu peti. ꝓpo. §. poſtremo. Dicūt̉ ātpretorie. qꝛ a p̄tore ſunt inducte. vt inſti. d̓acti.Actio ꝓ ſocio q̄ ex vtraqꝫ ꝑte directa ē. cōpetit ab vſufructu quē ſolꝰ alt̓ ſocioꝝ ꝑcipit.vel ſi dolū cōmiſit ī rebꝰ cōibꝰ. Et hꝫ locūqn̄ duo ineūt ꝯtractū ſocietatꝭ. ita ꝙ tā lucrūqͣꝫ dānū int̓ eos cōe eſt. Et ſi aliqͥs ſocioꝝ male ⁊ doloſe ꝟſet̉. tūc alteri ꝯͣ eū datur hec actio Eſt āt ſocietas ẜm Azo. duorū vel pluriū ꝯuētio. ꝯtracta ob cōmodiorē vſum ⁊ vberiorē queſtū. Aaſcit̉ āt hecactio demū ſocietate finita. que finit̉ pluribꝰ modis ꝓut ꝓſequit̉ ipſe Azo in ſum.eo. ti.Actō publiciana ex eqͥtate dat̉ ei qͥ rē bonafide emit a nō dn̄o. et rē ſibi traditā bonafide cepit. credēs vēdētē tꝑe vēditōis ⁊ traditōis dn̄m eſſe. ff. d̓ publi. ⁊ ſi res. §. vltīoEt ſufficit emptori habuiſſe bonā ſidē. lꝫvēditor malā fidē habuerit. ⁊ callido cōſilio vēdiderit. vt. e. l. §. p̄tor ait.Actio publiciana reciſoria dat̉ ei cuiꝰ resquā a n̄ dn̄o emit credēs eū dn̄m. vt sͣ. cūabſens erat cā reipublice vl̓ ſtudij. vel pegrinatōis vl̓ legatōis ciuitatꝭ vl̓ cā appellatiōis ꝓſeq̄nde vl̓ teſtimonij ferēdi. vel qꝛ īcaptiuitate fuit. vel alia cā neceſſaria fuitabſens ⁊ tal̓ res ſua cū eēt abſens vſucapta ē. lꝫ ei ꝓpt̓ neceſſariā abſētiā īfra ānumpoſtqͣꝫ reuerſꝰ ē reſcīdere vſucapionē vt dicat aduerſariū nō vſucepiſſe qͥ vſucepit ꝑauxiliū p̄torꝭ hͦ remediū ſibi dātꝭ. Si aūtꝟe dn̄s fuit rei. tūc ꝯpetit ei vendicatio reciſoria. Si vero talis res fuit pignori obligata. cōpetit ei hypothecaria reciſoria.