apud ſuos potius ꝙͣ apud extraneos requieſcendū putaret. nequiuit tene̓ ⁊ dimiſit vnacūfilia ſua. veꝝ vbi facta eſt aliqua ꝓgreſſio cūveſꝑ iam propior vrgeret ⁊ appropinqͣtū foretad vrbem Iebuſeoꝝ dicente ſeruulo. vt ad eādn̄s ſuus deflecteret. non acquieuit dn̄s ſuꝰ qꝛnon erat ea ciuitas filioꝝ iſrahel. Sꝫ intenditꝑuenire vſqꝫ gaba. que habitabat̉ a populotribꝰ beniamin. Nec erat quiſꝙͣ qui aduenientes reciꝑet hoſpicō niſi vir ꝑegrinꝰ progreſſaetate. Qui cū aſpexiſſet eos. ⁊ interrogaſſet leuitem. quo vadis vel vnde venis. quo reſpondente ꝙ eēt viator ⁊ montem repete̓t effrem. ⁊non eſſet. qui colligeret eum. hoſpicium ei obtulit̓ ⁊ adornauit cōuiuiū. At vbi ſacietas eplꝰlandi facta eſt. ⁊ menſe remote irruerūt peſtilētes viri. circuier̄t domū. Tūc ſenior filiā fuāv̓ginē ⁊ coeqͣlē eiꝰ. cū qͣ cubitae̓ ſolita eēt. offerebāt viris iniqͥtatis. tātū ne ius irrogae̓tur hoſpiti. veꝝ vbi racō paꝝ ꝓceſſit ⁊ ius p̄ualuit ceſſit leuites iugali. et cognouerūt eā. et tota nōcte illuſerūt ei. qͣ atrocitate l̓ doloe̓ victa iniuriean̄ hoſpiciū hoſpicis. qͦ vir ſuus deu̓terat ꝓiecitſe ⁊ exalauit ſpm̄. Sup̄mo licꝫ vite mune̓ affectū bone cōiugis ẜuās vt exeqͥas ſaltē ſui funeris maīto r̓ẜuae̓t. qͦ ꝯgnito ne ml̓tis morer oīs19ᵐ iſxl̓ in hellū arqrſit. Dubioqꝫ euirititi
Druckschrift
Incipiu[n]t Capitula libri primi. de officijs bea//ti Ambrosij. : Lib. 1-3
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten