ab cō poſcas. qui nō habebat vn̄ minꝰ redde̓tAbſoluis igit̉ altei̓ debitorē. vt ꝯtempnes tibiEt hanc humanitatē vocas vbi eſt iniquītatisauctō. Hoc preſtamꝰ ceteis animātibꝰ. ꝙ aliagencra aīantiū cōferre aliquid neſciūt. Fereaūt cripiūt homiēs tribuūt. vnde a pſalmiſtaIuſtꝰ miſeretur ⁊tcibuet. Sūt tn̄ quibꝫ ⁊ fereconferant. ſiquidem collacōne ſobolem ſuamnūttiūt. ⁊ aues cibo ſuo pullos ſaciāt ſuos. homini aūt ſoli tributū eſt. vt om̄s tāꝙͣ ſuos paſcat. debꝫ iſtud ip̄o natue̓ iure. Quod ſi non licet non dare. quō detrahe̓ licꝫ. Nec ipē legesnos docēt. que ea que detracta ſūt alicui cū iniutia ꝑſone aut rei ip̄iꝰ cumulo reſtitui iubentquo furē a detrahendo aut penis deterreat. autmulta reuocet̉. Pone tn̄ ꝙ aliquis poſſit autpenā nō time̓ aūt multā illude̓. Nūqͥd dignūeſt vt aliquid alteri detrahat̉. Seruile hoc vicium ⁊ familiae̓ vltime cōdicōni. Adeo cōtra naturam vt inopia magis hoc extorquere videatur ꝙͣ natura ſuade̓. ẜuoꝝ tamen occulta furta. diuitum rapine publice. Quid autem tā cōtra natura ꝙ violae̓ alteꝝ tui conmodi cauſa.Cum ꝓ oībꝰ excubādum ſubeūdas moleſtiasſuſcipiendū laborē natural̓ affectꝰ ꝑſuadeat. ⁊glorioſum vnicuiqꝫ ducatur. ſi periculis proprijs qͣrat vniuerſoꝝ trāqͥllitatē. multūqꝫ ſibi
x