IſſNos aūt monemur ne hec inter ſe velut compugnantia induce̓ videamur. que iā ſupra vnū oſtendimꝰ. Nec honeſtū eſſe poſſe. niſi qd̓ vtilenec vtile niſi quod honeſtū quia non ſequimurſapiētiam carnis. apud quā vtilitas pecunial̓eiſtius cōmoditatis pluris habetur. ſꝫ ſapiētiaꝫque ex deo eſt. apud quā ea que ī hoc ſeculo magna extimātur pro detrimēto habentur. Hoc ēenim cathortonia qd̓ ꝑfectum et abſolutū ē officium. a vero virtutis fonte ꝓficiſcitur cui ſecūdum eſt cōe officium. qd̓ ipſo ſermone ſignificatur. nō eſſe ardue virtutis ac ſingularis. qd̓ poteſt pluribꝰ eſſe cōmune. Nā pecunie compēdiacaptare. familiare multis eſt. Elegancōre conuiuio ⁊ ſuauioribꝰ delectari epulis. vſitatū eſt Ieiunare aūt ⁊ continētem eſſe paucorū eſt. alieīcupidum non eſſe. rarū eſt. Contra autē detrahere velle alteri. ⁊ non eſſe contentū ſuo. Nā inhoc cum pleriſqꝫ conſorciū eſt. Alia igitur priāAlia media officia. Prima cum paucis. mediacum pluribꝰ. deniqꝫ in hijſdē verbis frequent̓diſcrecō eſt. Aliter enim bonū deum dicimꝰ. alit̓hominem. Aliter iuſtum deū appellamꝰ. aliterhoīem. Similiter ⁊ ſapiētem deū. aliter dicimusaliter hominē. qd̓ a in euangelio docemur. Eſtote ergo ꝑfecti. ſicut ⁊ pater veſter qui in celis ēꝑfectus eſt. Ipſum paulū lego ꝑfectum et non
Druckschrift
Incipiu[n]t Capitula libri primi. de officijs bea//ti Ambrosij. : Lib. 1-3
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten