II.decet igitur hoſpitalem eſſe benignū. iuſtū. nōalieni cupidū. ymmo de ſuo iure cedentē potiꝰaliqua ſi fuerit laceſſitus ꝙͣ aliena iura pulſantem fugitātem litiū abhorrentē a iurgijs r̓dimētem concordiā ⁊ tranquillitatis grām. Siquidēde ſuo iure virū bonum aliquid relaxare nō ſolum liberalitatis. ſed plerūqꝫ etiā cōmoditatiseſt. Primum diſpendio litis carere. non mediocre eſt lucrū. deinde accedit ad fructū quō augetur amicicia. Ex qua oriūtur plurime conmoditates. que cōtempnenti aliquo in temꝑe pōſtea fructuoſe erūt. In officijs autem hoſpitalibus omnibꝰ quidem humanitas imparciēdaiuſtis autē vbeior deferēda honorificentia. Quicūqꝫ enim iuſtū rcceꝑit in noīe iuſti mercedemiuſti accipiet vt dn̄s pronunciauit Tāta autēeſt apud deū hoſpitalitatis grā vt nepotus quidem aque frigide a premijs renumeracōnis immunis ſit. Vides quia abrahā deū receꝑit. vn̄de ſcis ne ⁊ tu cum ſuſcipis hoīem ſuſcipias criſtū. Licet in hoſpite ſit xp̄us. quia criſtꝰ in pauꝑe eſt ſicut ipē ait. In carcere erā. ⁊ veniſtis adme. nudꝰ erā. ⁊ operuiſtis me. Suaue eſt igiturnō pecunie ſed gratie ſtude̓. verū hoc malumiādudum humaīs influxit mētibꝰ. vt pecuniahonori ſit. ⁊ animi hoīm diuicīiaꝝ āmiracōne capiātur. Inde ſe immerſit auaricīa velut quedā