IIIdili geret eū quem videbat ita carum amicis. vtquia ipſe ſincere amicos diligebat. eque diligiſe a ſuis amicis arbitraretur. deniqꝫ parētes eum filijs ſuis. filij preferebant parentibꝰ. vndegrauiter indignatus ſaul. ꝑcutere Ionathanfilium haſta voluit. quia pluris apud eū vale̓dauid amiciciā indicabat. quā vel pietatē velauctoritatem paternā. ¶ Capitulū. 14.Tenim ad incentiuū caritatis cōis plurimū proficit. ſi quis vicē amantibꝰ reddat. nec minus amare ſe probet ꝙͣ ipſeamatur. Idqꝫ amicicie fidelis faciat exemplisQuid enim tā populare. ꝙͣ grā. quid tam inſitūnature. ꝙͣ vt diligentē diligas. Quid tā molitūatqꝫ impreſſum affectibꝰ humanis. ꝙͣ vt eumamare inducas in animū. a quo reamari velisMerito ſapiens dicit. Perde pecuniā ꝓpter fratrem ⁊ amicū. Et alibi. Amicū ſalutae̓ non erubeſcam. ⁊ a facie illius nō me abſcondā. Siquidem vite ⁊ immortalitatis medicamētum iamicō eſſe eccleſiaſticus ſermō teſtetur ⁊ ſummū īcaritate preſidium nemo dubitauerit cū apoſtolus dicat. omīa ſuffert. oīa credit. omīa ſperat. omnia ſuſtinet. Caritas nūꝙͣ cadit. Ideodauid non cecidit. quia carꝰ fuit omnibꝰ. ⁊ diligi a ſubiectis ꝙͣ timeri maluit. Timor eī tꝑalistutaminis ſeruat excubias. neſcit diuturītatis