¶ De leuita qͣlis eē debeat. ⁊ de laude ip̄iꝰ Ca. 64.Ec quāti ſit conſilij proſpice̓ non ignoratis. Et ideo eligatur leuita qui ſacrariūcuſtodiat nec fallatur cōſilio. ne fidem deſerat. ne mortā timeat. ne quid intēperantiꝰ gerat. vt ſpecīe ipſa grauītatē preferat. nec ſolumanimū ſed etiā oculos cōtinētes habe̓. quē deceat ne vl̓ ipſe frontem ſobrietatis fortuitꝰ violet occurſus. Rm̄ qui viderit mulierē ad concupiſcendū eam. iam adulterauit eā in corde ſuo-Ita vt adulteriū non ſolum facti colluuione. ſꝫetiam aſpectus intencōe cōmutat̉. Magna hocvidētur ac nimis ſeuera. ſed in magno munerenon ſuꝑflua. qn̄ tanta eſt leuitarū gracia. vt dehijs moyſes in bn̄dictōnibꝰ dice̓t. date lcui veros eiꝰ. datoleui manifeſtos eiꝰ. date leuiſortem ſuffragij ſui. et veritates eius viro ſanctoquē temptauerunt in tēptacōnibus. maledixerunt ſuꝑ aquā contradictionis. Qui dicit patriſuo ⁊ matri nō noui te. ⁊ fratres ſuos nō ꝯgnouit. ⁊ filios ſuos abdicauit. Hic cuſtodiet verbatua. ⁊ teſtamētum tuū obẜuabit. Illi ergo veleius ⁊ mafeſti eiꝰ. qͥ nichil in corde doli habeātnichil fraudis occultent. ſed verba eius cuſtodiant. ⁊ in corde ſuo conferant ſicut cōferebat ⁊maria. Qui ſuos parentes officio ſuo non nouerit p̄ferendos qui violatores oderint caſtitatis