vocem ſuam qua clamat ad deum. ſicut clamauit ī abel. Quid de matre loquar. que ſpectabatleta filioꝝ quot funera tot trophea. ⁊ moriētiūvocibus tanꝙͣ pſallentiū tantibus delectabat̉pulcherrimā ventris ſui cytharā in filijs cernēs⁊ pietatis armoniā omni lire numero dulciorēRiud de bimul̓ loquar qͥ ante palmā victorieacceperūt ꝙͣ ſenſum natue̓. Quid de ſācta agneque in duaꝝ maximarum reꝝ poſita ꝑiculo caſtitatis ⁊ ſalutis. caſtitatem protexit ſalutē cūimmortalitate cōmutauit. ¶ De paſſionebeati laurentij leuite. Capitulum .44.On pretereamꝰ etiam ſanctū laurentiūqui cum videret fixtū Ep̄m ſuum ad martirium ducifle̓ cepit. nō paſſionem illiꝰſed ſuā remanſionē. Itaqꝫ hijs verbis appellare cepit. Quo progrederis ſine filio pater. Quoſacerdos ſancte ſine diacōno. ꝓperas tuo. Nūc̄ſine miniſtro ſacrificiū offerre ꝯſucueras Quidin me ergo diſplicuit pater. nū degenere ꝓbaſti. Exꝑire certe vtꝝ ydoneū miniſtrum elegeisCui cōmiſiſti dn̄ici ſanguinis ꝯſecracōnē. cui cōſumādoꝝ conſortiū ſacramētorū huic ſanguīstui cōſortiū negas. Vide ne ꝑiclitet̓ iudiciū tuūdum fortitudo laudat̉. Abiectio diſcipuli detrimentum eſt magiſtri. Quid ꝙ illuſtres p̄ſtātiꝰviri diſcipuloꝝ certaminibus ꝙͣ ſuis vincunt.

Ilip̄ ſtūabiuat

i