¶ Se iuſticia beneficētia ⁊ liberalitate. Ca. 24Vſticia igitur ad ſocietatem generis humani ⁊ ad cōitatem refertur. Societas enim racō diuidit̉ īꝑtes duas. iuſticia ⁊beneficētiā. quam eandē liberalitatē ⁊ benignitatem vocant. Iuſticia michi excelſior videtur.liberalitas gracior. Illa cenſurā tenet iſta bonitatem. Sed primū ipſum quod putāt philoſophi iuſticīe munꝰ. apud nos excluditur. dicūtenim illi eā primā eē eſſe iuſticīe formam vt neminiquis noceat niſi laceſſitus iniuria. Qd̓ euāgelij auctoritate vacuat̉. vult enī ſcriptura vtſit in nobis ſpūs filij hominis. qui venit cōferregratiam. non inferre iniuriā. Deinde formā iuſticie putauerūt. vt quis cōia ideſt publica ꝓ publicis habeat priuata pro ſuis. Ne hoc quidemſcd̓m naturam. Natura enim omnia omnibusin cōmune profudit. Sic enim deus generari iuſſit omnia vt paſtus omnibus cōmunis eſſet. ⁊terra ergo foret omniū quedam cōis poſſeſſio-Natura igit̉ ius cōmune generauit. VſurpacōIus fecīt priuatū. Quo in loco aiunt placuiſſeſtoicis. que ī terris gignantur. omnia ad vſushomini creari. homines autem hominum cauſa eſſe generatos vt ipſi inter ſe alijs alij ꝓdeſſe poſſint. vnde hoc niſi de ſcripturis noſtrisdicendum aſſumpſerūt. Moyſes enim ſcripſit