IIQui omnem egiptioꝝ ſapientiā omneſqꝫ arciūpotentias operis ſui virtute euacuauit. Nō hicincognita ꝓ ꝯgnitis habebat. hisqꝫ temere aſſenciebat. Que duo in hoc maxime naturali atqꝛ honeſto loco vitāda dicant. qui ſibi nec contra naturam eſſe. nec turpe iudicāt. ſaxa adorare. et a ſimulachris auxilium petere que nichilſenciant. Quanto igitur excelſior eſt virtus ſapientia. tanto magis enitendū arbit̓ror vt aſſe¶ de inqͥrēdo ſciētiā verāqui eā poſſimꝰ.Capitu. 22.Taqꝫ ne quid contra naturam. ne quid turpe atqꝫ indecōrum ſenciamꝰduo hec id eſt tēpus et diligentiam. ad conſideracōnem rerū examinandi gracia cōferre debeꝰNichil eſt enim magis. quo homo ceteris animantibꝰ preſtet. ꝙͣ ꝙ racōnis eſt ꝑticeps. Cauſas rerum requirit generis ſui auctorē inueſtigandum putat ī cuiꝰ poteſtate vite neciſqꝫ nōſtre poteſtas ſit. qui mundū hunc ſuo nutu regat. cui ſcīamꝰ racōnem eē reddendam noſtrorum actuū. Nichil eſt enim qd̓ magis ꝓficiatad vitam honeſtam. ꝙͣ vt credamꝰ eū iudicemfuturū. quē ⁊ occulta non fallant. ⁊ indecora offendant ⁊ honeſta delectant. Omnibꝰ igitur hominibus ineſt ſcd̓m naturā humanā veꝝ inueſtigare que nos ad ſtudium cognicōnis ⁊ ſciēcie trahit ⁊ inquirendi infundit cupiditatem.