Inec vectibus ferreis. aut grauiū valuarū obicibus. quo minus penetret impeditur. quomodonō pōt intelligibilis dei ſplēdor. in cogitatōeshominū et corda. ſemet que ipſe creauit inſerereqed ea que ipſe fecit non videt. et fecit vt meliora ſint que facta ſunt. et potentiora. ꝙͣ ipē ēqui ea fecit. vt poſſint quādo volūt cognitōemſui oꝑatoris latere; Cantā ergo virtutem ⁊ po-teſtatem inſerit mentibꝰ noſtris. vt eam comp̄hēdere cum velit ipſe nō poſſit; duo abſoluimꝰet vt arbitramur nō incōgrue nobis hmōi cecīdit diſputatō.¶ Cur pccōres abundēcū iuſti egeāt ⁊ afficiātur Capitulum. 1o.Ercium genꝰ queſtionis reſidet hmōi.Cur pccōres abūdent oꝑibꝰ et diuitijsepulentur iugiter ſine merore. ſine luctu.Iuſti autem egeant ⁊ afficīantur. aut coniugūamiſſione. aut liberorū. Quibꝰ ſatiſfacere debuit illa euangelij parabola. ꝙ diues purpura ⁊biſſo induebat̉. et epulas copioſas exhibebatquotidie. Pauꝑ autem plenꝰ vlcerū de menſaeius colligebat reliquias. Poſt obitum vero v-triuſqꝫ. pauꝑ erat in ſinu abrahe requiē habēsdiues autē in ſupplicijs. Nonne euidens eſt meritorium aut premia aut ſupplicia poſt mortemmanere. Et recte quia in certaminē labor ē. poſtcertamē alijs victoria. alijs ignominia. Nūqͥd