quod nō audierat a dn̄o deo ſuo. Prima vox domini dei dicit tibi. Audi Si audias cuſtodis vias tuas. ⁊ ſi lapſus es cito corrigis. In quo enīcorrigit iniunior viam ſuam niſi in cuſtodiēdoverba domini. Tace ergo prius et audi. vt nōdelinquas in lingua tua. Graue malū. vt aliqͣsore ſuo condempnetur. Etenī ſi ꝓ ocioſo verboreddet vnuſquiſqꝫ racōnem. quato magis proverbo impuritatis ⁊ turpitudīs? Grauiora ſūtenim verba p̄cipitatōnis ꝙͣ ocioſa. Ergo ſi proocioſo verbo racō poſcitur/ quanto magis proſermone impietatis pena exoluitur uid igit̉:Hutos nos eſſe oportet. Minime Eſt enim tēpꝰtacendi. ⁊ tempus loquendi. Deinde ſi pro ver-bo ocioſo r̓ddimus racōnem. videamus ne e̓ddamus ⁊ pro ocioſo ſilencō. Eſt enim ⁊ negotioſum ſilentium vt erat fuſanne. que plus egittacendo. ꝙͣſi eſſet locuta. Tacendo enim apudhomines. locuta eſt deo. Nec vllum maius indi-cium ſue caſtitatis inueni ꝙͣ ſilentium. Conſci-entia loquebatur. vbi vox non audiebatur. necquerebat pro ſe hominum iudiciū. que habebat dn̄i teſtimonium. Ab illo igit̉ volebat abſolui. quem ſciebat nullo modo poſſe falli. Ipēdn̄s in euangelio tacens oꝑabatur ſalutem ho-minum. Recte ergo dauid non ſilentium ſibi in-dixit ꝑpetuum. ſꝫ cuſtodiam. ſuſtodiamus ergo