Iedinas opto aſſeqͣ quā vltimā poſuit apl̓us int̓officia ſcōꝝ. ⁊ hanc ipſam vt docendi ſtudiopoſſim diſcere. Vnus enim verus magiſter eſt.quiſolus nō didicit quod om̄s doceret. Homines autem diſcunt prius quod doceāt. ⁊ ab illovel alio accipiūt. qd̓ alijs trͣdant. Qd̓ ne ipſumquidē michi accidit. Igo enim Ambroſius ra-ptus de tribunalibꝰ. atqꝫ adminiſtratōnis infulis ad ſacerdotium: docere vos cepi qd̓ ip̄e nō didici. Itaqꝫ factum eſt vt prius docere inciperēꝙͣ diſcere diſcendum igitur michi ſimul ⁊ docēdū eſt qm̄ nō vacauitūtea diſce̓. ¶ Capi. 3 Et qͣntūlibꝫ qͦſqꝫ ꝓfecexit. neo ē qͥ doterivid autem pre ceteris debemus diſcerenō egeatdū viuūt.ꝙͣ tacere. vt poſſimꝰ loqui. ne prius mevox cōdempnet mea. ꝙͣ abſoluat alienaScriptum eſt enim Ex verbis tuis condemnaberis. Quid opus eſt igitur vt properes ꝑiculumſuſcipere cōdempnatōnis loquendo. cum tacēdopoſſis eſſe tutior. Complue̓s vidi loquendo pecnoͣ.catū incidiſſe. vix quēꝙͣ tacendo. Ideoqꝫ tace̓noſſe. ꝙͣ loqui difficilius eſt. Scio loqui pleroſqꝫ cum tacere neſciant. Rarū eſt tacere quēqͣcum ſibi loqui nichil proſit. Sapiens eſt ergo qͣnouit tacere. deniqꝫ ſapientia dixit. dn̄s deditmichi līguam eruditōnis. quando oporteat ẜmonem dicere. Merito ergo ſapiens. qui a domino accepit. quo tēꝑe ſibi loquēdū ſit. Vnde