SermoLXXXII

ſcd̓o vt viderent lazarū. qꝛ ſperabant eum aliqͥd dede alia vita referre. Sed ſtulti nō crediderūt ꝙ aliquis ſit ab inferis reuerſus. De quibꝰ dr̄ Sap̄. ij.Non eſt reuerſio finis noſtri. qm̄ conſignata eſt. ⁊nemo reuertit̉ .ſ. ab inferis. cum tn̄ Lazarus reuerſus eſt. Cogitauerunt aūt ⁊ principes ſacerdotumvt lazarū interficerēt. qꝛ multi ꝓpter illum abibantex iudeis ⁊ crediderūt in ieſum. Aug. O ſtulta cogitatio ⁊ ceca ſeuicia. dn̄s xp̄s qui ſuſcitare potuitmortuum nunquid ⁊ occiſum. Nam vtrunqꝫ fecitdn̄s. ſuſcicauit lazarū mortuū ⁊ ſemetip̄m occiſuꝫSed quare magis Lazarū volebant interficere qͣꝫparaliticum vl̓ cecū natū? Ad hoc aſſignat Chriẜ.quatuor rōnes. Una. qꝛ illud miraculū erat euidētius coram multis. ⁊ ꝙ inopinabile eſt videre mortuum quadriduanū ambulantē ⁊ loquētē. Scd̓oqꝛ lazarus ꝑſona inſignis ērat. cecus aūt ꝑſona ignobilis. vnde eiecerūt eum de templo. Tercio qͥamiraculū illud factū in feſtiuitate. ⁊ ideo totus populus iudeorū ad feſtū ꝯueniens admirabat̉. ⁊ dimittētes feſtiuitatē in bethaniā veniebant. Quarto. qꝛ in alijs xp̄i miraculis nitebāt̉ eum ꝑſequi inviolatione ſabbati. ⁊ ꝑ hoc turbas ab eo abducereſed hic nihil taliū facere poterant. Unde quia innullo habebāt occaſione ꝙ cōquerent̉ cōtra xp̄maduerſus lazarum faciunt conatū tanqͣꝫ ꝑ hoc poſſent miraculū occultare. In craſtinū aut turba ml̓ta q̄ conuenerat ad diem feſtū. cum audiſſent qꝛ ieſus venit hierl̓m: acceperunt ramos palmarū. ⁊ ꝓſſernnt obuiam ei ⁊ clamabant. Oſanna benediꝰ qͥ venit in noīe dn̄i rex iſrl̓. Et inuenit ieſus aſellum ⁊ ſedit ſuꝑ eum ſicut ſcriptū eſt. Noli timerefilia ſyon ecce rex tuus venit tibi ſedens ſuꝑ pullūaſine. Hec nō cognouerunt diſcipuli eius primū.ſed cum glorificatus eſt ieſus. tunc recordati ſuntqꝛ hec ſcripta de eo erant ⁊ crediderunt ei ¶ Expoſitio horū verborū patet in his q̄ habent̉ in poſtilla euāgelij heſterne diei. ideo ea hic ꝑtranſeo paucis exceptis. Primo em̄ dr̄. Turba multa q̄ conuenerat ad diem feſtum. ꝑ qd̓ ſignat̉ ꝙ multitudo populi ad hoc cōuertit̉ vt ad diem feſtū celeſtis hieruſalē cōueniat. Nath̓. viij. Item multi veniēt aboriēte ⁊ occidēte. ⁊ recumbēt cum abraam yſaac ⁊iacob in regno celorū. Filij aūt regni eijcient̉ in tenebras exteriores vbi erit fletus ⁊cͣ. Itē dr̄. Bn̄dictus qui venit in noīe ⁊cͣ. ¶ Obi ſciendū ꝙ bn̄dicere eſt bonū dicere. Aliter aut deus bn̄dicit nobiscum .ſ. nos bonos facit. qꝛ ſuū dicere eſt eius facere. Aliter bn̄dicimus nos deo. cum ſcꝫ eius bonitatē ꝯfitemur. Psͣ. cxvij. Bn̄diximus vobis de domo dn̄i. Gen̄. xxvij. Qui bn̄dixerit tibi ſit ille bn̄dictus. Item dr̄ rex iſrl̓. hoc addunt. qꝛ crediderūteum tꝑaliter in hierl̓m regnaturuꝫ. ⁊ redēpturumeos de ſeruitio romanorū. Unde cum pſalmiſtalaudaſſet eum tanqͣꝫ deū: dixit. Deus dn̄s ⁊ illuxitnobis. Ipſi v̓o ex eorum cecitate laudant̉ eū ſolūtanqͣꝫ regem tꝑalē. ¶ Item ſciēdū ꝙ ꝑ aſellū ſignificat̉ genus gentiliū. ideo ſedit ſuꝑ aſellū: vt ſignificaret ſe redempturū gentiles. Iſa. xlix. Dedi te inlucē gentiū vt ſit ſalus mea vſqꝫ ad extremū terre.Aſina v̓o ſignificat ſynagogā q̄ eſt mater gentiliūſuꝑ quā ſil̓r ſedit eadem rōne vt prius. Natheus

igit̉ cum ſcripſiſſet euangeliū ſuū iudeis. hebreoqꝫ eloquio. recte aſinā ⁊ pullū refert ſil̓ dn̄o adductos. Sciebat em̄ noticiā dei venturā ad iudeos etgentes. Sed alij euangeliſte ſcribentes eccleſie getilium greco ſermone: ſolūmodo mentionē pullifaciūt. qꝛ qd̓ gentiū ſalutē ſpecialiter reſpicit attendunt. Item dicit̉ Hec nō cognouerunt diſcipulieius primū. In quo cōſiderare poſſumus humilitatem euāgeliſte. qꝛ nō veret̉ ſui ⁊ aliorū diſcipulorum ignorantiā. qꝛ iuſtus in principio accuſator ēſui. vt dicit̉ Prouer. xviij. Sed qn̄ glorificatus eſttunc cognouerunt qꝛ plenitudinē ſpūſſancti receperunt. ex qua facti ſunt oībus ſapiētibus ſapiētiores. Iob. xxxij. Inſpiratio omnipotentis dat intelligentiā. Teſtimoniū ergo ꝑhibebat turba queerat cum eo qn̄ lazarū vocauit de monumēto ⁊ ſuſcitauit eum a mortuis. ꝓpterea qꝛ obuiā venit turba. Cauſa obuiationis p̄dicta fuit teſtimoniū turbe q̄ erat cum eo qn̄ ſuſcitauit lazarum. Et illud ſignū euidētius erat ⁊ mirabilius. Ideo vltimū ipſum ſeruauit vt magis imprimeret̉ mēorie. Phariſei ergo dixerūt ad ſemetip̄os. videtis qꝛ nihil ꝓficimus. ecce totus mūdus poſt ip̄m abijt. Scd̓mAug. eſt verbū phariſeorū inuidentiū. Unde dicunt. Nihil ꝓficimus in malicia noſtra nō valentes euꝫ impedire. Hoc mō accipit̉ ꝓficere. j. Thimo. iij. Nali aūt hoīes ⁊ ſeductores ꝓficiūt in peius errātes ⁊ errorē mittētes. Scd̓m v̓o Chriẜ. eſtverbū credentiū occulte ꝓpter metū iudeorum. tn̄dicūt hoc vt retrahāt eos a ꝑſecutōe xp̄i. ac ſi dicerent. qͣꝫto magis inſidiamini. tāto magis augeturgloria eius. qͣre ergo nō deſiſtitis a tantis inſidijs¶ Conſequēter ꝓ tercio principali tāgit̉ myſteriūdemonſtratū fructuoſe. qd̓ fructuoſitatis ꝓbat expoſitio generalis cū dr̄ Erāt aūt gentiles quidā exhis qͥ aſcēderāt vt adorarēt in die feſto. Uolēs euāgeliſta deſcribere myſteriū dn̄ice paſſionis. p̄mittit deuotionē gētiliū ad xp̄m qͥ ad hͦ venerūt in hieruſalē vt honorarēt xp̄m. Et dicit qͥdē glo. interlinearis. ꝙ tales fuerūt ꝓſeliti ⁊ ꝯuerſi ad ritū iudeorū ꝓpter p̄dicationē ipſoꝝ. Nath̓. xxiij. Circūitiſmare ⁊ aridā vt faciatis vnū ꝓſelitū. Sed meliusdicendū ẜm Chriẜ. ꝙ ſicut hr̄. ij. Nacha. iij. Cemplū dei qd̓ erat in hierl̓m ita in veneratōe habebat̉a cūctis ppl̓is ⁊ regibꝰ vniuerſe terre vt maximismuneribꝰ illuſtraret̉. Et iō ꝯtingebat ꝙ in diebusfeſtis ml̓ti etiā gētiles ex deuotōe aſcēdebāt hirl̓mSil̓e hr̄ Actuū. viij. de eunucho Candacis reginegͦ acceſſerūt ad philippū qͥ erat a bethſaida ga⁊ rogabant eū dicētes. Dn̄e volumus ieſū videre. In qͦ ſignificat̉ ꝙ gētiles qͥ xp̄m corꝑalit̓ nōviderāt: miniſterio apl̓oꝝ ad fidem ꝯuerſi deſiderabāt eū videre glorificatū in patria. iij. Reg. x. Oīsterra deſiderabat videre faciē ſalomonis. ¶ Sciēdū ꝙ xp̄s ꝑſe p̄dicauit iudeis. Rom̄. x. Dico xp̄mminiſtrum fuiſſe circūciſionis ꝓpter veritateꝫ deꝯfirmādas ꝓmiſſiones patrū. ꝑ apl̓os aūt gētiꝰ. Nath̓. vlt. Eūtes docete oēs gē. ⁊cͣ. Hoc gͦ h̓bn̄ figurat̉. vbi gētiles nō ad xp̄m ſꝫ a philippū venerūt. Et hͦ ꝯueniēter. qꝛ ipſe pͥmus p̄dicauit his qͥerant extra ritū iudeorum .ſ. ſamaritanis. Act̉. viij.Philippus aūt deſcēdit in ſamariā: p̄dicabat illis

Nm iij