SermoLXXX II
fuerat mortuūs quē ſuſcitauit ih̓s. illuc em̄ venitih̓s vt ex memoria miraculi ibidē facti turba ppl̓imoueret̉ ad eū honorifice recipiēdū in hierl̓m an̄ſuā paſſionē. ſicut p̄dictū fuerat ꝑ zachariā ꝓphetꝭix. ca. Exulta ſatis filia ſyon ecce rex tuꝰ venit tibiſctūs ⁊ ſaluator. Dicit aūt. An̄ ſex dies paſce. vt intelligas diē paſce nō. xiiij. dieꝫ mēſis pͥmi. in qͣ adveſperā īmolabat̉ paſcalis agnꝰ. vt figurat̉ Exod̓xij. Sꝫ potiꝰ dr̄ paſca qͥntadecima dies q̄ tota eratfeſtiua. Et occurrit illo anno in feria ſexta in qͣ paſſus ē dn̄s. ⁊ ita ſexta die an̄ dieꝫ paſce .ſ. in ſabbatovenit in bethaniā. qd̓ interp̄tat̉ domꝰ obedientie.Qd̓ bn̄ ꝯgruit myſterio. Primo qͥdē qͣꝫtū ad cāmpaſſionis. ẜm illud Philip̄. ij. Factus ē obediēsvſqꝫ ad mortē. Scd̓o qͣꝫtū ad fructū paſſiōis. queꝫuunt̉ ſolū illi qͥ ei obediunt. ẜm illud Heb̓. v.ꝰ ē oībus obtꝑantibꝰ ſibi cā ſalutis et̓ne. Ftcerūt aūt ei cenā ibi: ⁊ martha miniſtrabat. Lazaraūt erat vnꝰ ex diſcūbentibꝰ cū eo. Hec cena dr̄ facta fuiſſe in domo ſymonis leproſi. Nath̓. xxvj. licet Orige. dicat eā factā in domo marthe. qꝛ dr̄ h̓ꝙ ipſa miniſtrabat. Sꝫ nihil hͦ ꝓbat. qꝛ ſymon vicinus fuit marthe. Del forte ip̄e ſymon erat diſpenſator. ꝓpter hͦ mīſtrabat ī domo eiꝰ ¶ Nota ꝙ aliodicūt ꝙ iſte ſymon nō fuit ille leproſus curatꝰ. ſꝫ ater ſimō qͥ fuit amicꝰ marie ⁊ marthe. iō martha ibiminiſtrabat̉ ī domibꝰ amicoꝝ ſuorū. ¶ Sꝫ di. qͣrevoluit dn̄s vt comederet lazarꝰ cū eo? Rn̄det̉ pͥmovt veritas reſuſcitatōis on̄deret̉. ⁊ ex hͦ ꝙ poſt ſuſcitationē cibū ſumeret: non ſua ſuſcitatio fantaſticaeſſe ꝓbaret̉. Scd̓o vt infidelitas iudeoꝝ ꝯfūdereihec Aug. Et ẜm eū lazarꝰ dū diſcūbit in ꝯuiuio cōuiuis int̓rogātibus eū triſtia loca penarūqꝫ ſedesalta nocte obſcuras indicauit diligēti narratiōe ꝑordinē. ⁊ ita inferi lōgis tꝑibꝰ ignorati tādē inuenerūt ꝓditorē. ¶ Et notādū ꝙ hͨ cena fuit facta in bethania qd̓ ꝯuenit miſterio. qꝛ dn̄s ī domo obediētie ſpūaliter reficit̉ delectatꝰ in obediētia nr̄a. ẜmillud Apoc̄. iij. Si qͥs audierit vocē meā ⁊ aperuerit mihi ianuā ītroibo ad illū ⁊ cenabo cū eo. Permarthā ſignificant̉ p̄lati qͥ ad mīſtrādū in eccleſijsinſtituūt̉. ẜm illud. j. Choꝝ. iiij. Sic nos exiſtimerhō vt mīſtros xp̄i. Per lazarū reſuſcitatū ſignificant̉ ſubditi miniſterio p̄latoꝝ a pctīs ad ſtatu iuſticie reducti. qͥ cū alijs iuſtis ſpūaliter cū dn̄o merent̉ epulari. Psͣ. lxvij. Iuſti epulent̉ ⁊ exultēt inꝯſpectu dei. Per mariā v̓o ſignificant̉ ꝯtēplatiucirca cuiꝰ miniſteriū tangit̉ vngēti effuſio. ſicut ſtdit̉. Naria gͦ accepit librā vngēti nardi piſtici p̄cioſi. ⁊ vnxit pedes ieſu. ⁊ exterſit capill̓ ſuis pedeeiꝰ. ⁊ domꝰ impleta ē ex odore vngēti ¶ Noͣ bis fecit hͦ. Prīo ex ꝯtritōe. ſcd̓o ex d̓uotōe: ibi tm̄ pedeſhic pedes ⁊ caput. Quātitas vngēti fuit libra. Inqͦ docemur multū dare ſi multū fuerit. Thob̓. iiij.Si multū tibi fuerit abudant̉ tribue. Et nō ē veriſil̓e ꝙ eēt aliqd̓ groſſe materie. ſic̄ ſunt vngēta cōit̉dicta. qꝛ indecēs eēt tale appone̓ ſuꝑ caput hoīs ſedētis ad mēſam. Et gͦ ſciendū ꝙ hͦ vngētū vocat̉ liqͦr p̄cioſus de re aromatica exp̄ſſus ſic̄ aqͣ roſaceaexpͥmit̉ ex roẜ. Alit̓ dr̄ ꝙ fuit lacrima flues naͣlit̓ d̓arbore aromatica. Iō h̓ dr̄ nardi. Et ē nomē herbenigre aromatice hn̄s ſpicas ſꝫ addit̉ piſtici. qd̓ ẜm
aug. ē nom̄ loci vbi creſcit tal̓ herba: vn̄ tal̓ liqͥr expͥmit̉ Sꝫ meliꝰ dr̄ piſtici .i. fidel̓. Piſtꝭ eī grece fidesē latine. qꝛ ille liqͦꝛ fuit fidel̓. verꝰ ⁊ purꝰ nō hn̄s altqͥd aliud admixtū nec ſophiſticatꝰ. Itē addit̉ p̄cioſi. qꝛ valebat tricētos denarios. Et ille liqͦr erat refrigeratiuꝰ ⁊ ꝯfortatiuꝰ mēbroꝝ ⁊ ꝯſoladitatiuꝰ et⁊ valde odoriferꝰ. Et cū pedes ieſu pͥus lachrimislauit ⁊ capill̓ exterſit. tūc poſt hͦ illo vngento vnxiꝓſtrata q̄fi ad t̓rā. iuxͣ illud psͣ. cxxxj. Adorabimꝰin loco vbi ſteterūt pedes eiꝰ. Et nō ſolū pedēs ſꝫ ⁊caput ieſu vnxit. vt dr̄ Nath̓ .xxvj. Docemur aūtin hͦ facto ꝙ ea q̄ p̄cioſiſſima ſūt apd̓ nos. debemꝰd̓o offerre. ẜm psͣ. lxv. Holocauſta medullata offerā tibi cū incēſo arietū: offerā tibi boues cū hircisEt Nalach̓. j. Naledictus doloſus qͥ hꝫ in gregeſuo maſculū ⁊ votuꝫ faciēs offert deo debile. Perlibrā ſignificat̉ opꝰ iuſticie. nā ad iuſticiā ꝑtinet ſingulare librare ⁊ pōderare. Ezech̓ xlv. Iuxta mēſurā chori erit equa libratio eoꝝ. Opus autē iuſticiedꝫ qͣtuor v̓tutibꝰ eē adiūctū ſi dꝫ eē ꝑfectū. Prīoqͥdē pietate. vn̄ dicit vngēti. qd̓ qꝛ inqͣꝫtū lene ē miſericordiā ſignificat Iaco. ij. Iudiciū ſine mīa fieei qͥ nō fecerit miſcd̓iaꝫ. Scd̓o dic̄ nardi. qd̓ ſignificat hūilitatē. Eccl̓i. iij. Quāto maior es hūilia te īoībus. Tercio fidē ī eo ꝙdicit piſtici .i. fidel̓ ſine falſitate. Abacuc. ij. Iuſtus ex fide viuit. Quarto caritatē. vn̄ dicit p̄cioſi. Sola em̄ charitas p̄ciū p̄ſtatvite et̓ne. j. Choꝝ. xiij. Si diſtribuero ī cibos paupeꝝ oēs facultates meas. ⁊ ſi tradidero corpꝰ meūita vt ardeā: charitatē autē nō habuero nihil mihiꝓdeſt. Oꝑe aūt iuſticie vngāt̉ pedes ieſu ⁊ caput.Ubi ꝑ pedes intelligimꝰ myſteriū hūanitatis. percaput v̓o dīnitatē. ẜm illud. j. Choꝝ. xj. Caput xp̄ideus. Ille intelligit̉ caput xp̄i ⁊ pedes vnge̓ qͥ diunitatē ⁊ hūanitatē eiꝰ venerat̉. Uel ꝑ caput intelligit̉ ꝑſona xp̄i. ꝑ pedes fideles eiꝰ. De qͥbꝰ Nat.xxv. Qd̓ vni feciſtis de his frībꝰ meis mīmis: mihi feciſtis. Un̄ caput xp̄i vngit qͥ xp̄m veneratur.Pedes v̓o qͥ fidelibꝰ obſequit̉. Quia v̓o capilli exſuꝑfluitatibꝰ generāt̉. pedes dn̄i capill̓ tergunt̉. qn̄aliqͥs ex ipſis q̄ ſuꝑfluūt defectui ſubuenit ꝓxīoꝝ.Iu. xj. Uerūtn̄ qd̓ ſuꝑeſt date el̓ynā: vn̄ ⁊ oīa mūda ſūt vob̓. Aug. Si habes ſuꝑflua da pauꝑibꝰ: etdn̄i pedes terſiſti. ¶ Nyſtice. pedes xp̄i ſunt pauꝑes qͥ ſūt infirmi ꝑ deiectōnē. cruci affixi ꝑ afflictionē. Quos pͦ debes leuare ꝑ ꝯpaſſionē. Iob. xxx.Flebā qͦndā ſuꝑ eo qͥ afflictꝰ erat: ⁊ aīa mea ꝯpatiebat̉ pauꝑi. Scd̓o capill̓ tergere ꝑ tꝑaliū cōicatiōeꝫThob̓. iiij. Si multū fuerit tibi multuꝫ tribue ⁊cͣ.Luc̄. xj. Date elemoſynā ⁊cͣ. Iob̓. xxxj. Si comedibuccellā meā ſolus. ⁊ non comedit puſillus ex ea.Tercio oſculari ꝑ familiarē locutioneꝫ. Eccl̓i. iiijCōgregatōi paupeꝝ affabilē te facito. Quarto vigere ꝑ miſerādi hilaritatē. Eccl̓i. xxxv. In oī datohilarē fac̄ vultū tuū. Deinde caput ieſu debes vngere .i. in oībꝰ gl̓iā dei q̄rere. Apl̓s. j. Choꝝ. x. Oīain gl̓iā dei facite. Et ſic domꝰ ꝯſcīe replet̉ odore fame. Nā odor bonꝰ bona fama ē. ⁊ ſic btūs martinus: ⁊ dn̄s apl̓icꝰ ẜm Guil. ī rōnali cibat pauꝑes.lauat eoꝝ pedes. qꝛ ſūt pedes capitis xp̄i ī celo regnātis. Sꝫ iudas ex bono odore inficit̉ ⁊ morit̉ d̓qͦ alij viuūt. vt ſerpētes de odore vinee. Un̄ ꝑ hͦ qd̓
Nm ij