SermoLXXXI
genire ad eternā gloriā. Un̄ Bern̄. Tribulatio preſentis vite eſt via glorie: via ciuitatis: via habitaculi: via regni. Ideo clamauit lacro Luce. xxiij. Nemēto mei dn̄e dum veneris in regnū tuū. Et ideodue ꝓceſſiones fiunt hodie. vna cum honore factaalia cū ꝯtumelia repn̄tat. Hodie poſitꝰ ſuꝑ aſinā.feria ſexta ſuꝑ crucē. Hodie veſtimenta ſua ſtrauerunt. feria ſexta eū denudauerūt. Hodie ramos ⁊flores obtulerūt. feria ſexta ſpinas capiti infixerūHodie regē appellauerūt. feria ſexta eū regem negauerūt. Hodie clamauerūt eū ſaluatorē dicētes.Oſanna. feria ſexta dixerūt. ſeip̄m nō pōt ſaluū facere. Hodie eū bn̄dixerūt dicētes. Bn̄dictus qͥ venit. feria ſexta eū maledixerūt: dicētes. Si nō eſſethic malefactor ⁊cͣ. Ideo hodie admiſcet̉ paſſio ꝓceſſionis gaudio.¶ De eodem ¶ Sermo. lxxxj ¶ De epl̓a.Oc ſentite ī vobis qd̓⁊ in xp̄o ieſu ⁊cͣ. ad Philip̄. ij. ¶ Uidemꝰꝙ veri amici ſolent ſibijnuicē in tribulationibus cōꝑati. Iuxta illud philoſophi in ethicis.Amicus debet ſe hr̄e ad amicū ſicut genu ad tibiam. Spūaliter. Sic nos habemus amicū verū .ſ.xp̄m. Ioh̓. xv. Dos amicos dixi. qꝛ oīa q̄ audiuipr̄e meo nota feci vobis. Idcirco debemus ꝯpatꝭſibi in tribulatōnibus ſuis. de q̄. j. Pet̓. ij. Xp̄s paſus eſt ꝓ nobis vobis relinquēs exemplū vt ſequamini veſtigia eius. Figurat̉. j. Reg. xx. Ionathasfirmauit amiciciā cū dauid: ⁊ diligebat eū vt aīamſuā. Spūaliter. Ionathas interp̄tat̉ filius colūbe.Et ſignificat xp̄m qͥ ꝯglutinatus eſt nobis in amicitia firma: ex eo ꝙ dedit aīam ſuā ꝓ nobis. idcirco eo mō debemus diligere eū vt aīam nr̄am: hͦ eſtvt vitā exponamus ꝓ ipſo ſicut ipſe ꝓ nobis. Dequo Eccl̓i. xxix. Gratiā fideiuſſoris tui ne obliuiſcaris .i. xp̄i. ad qd̓ hortamur in epl̓a. Hoc ſentitein vobis. AIn ſumma epl̓e tria innuūt̉. Primo inducit nos ad xp̄i cōpaſſionem: ibi. Hoc ſentite ⁊cͣ.Scd̓o deſcribit eiꝰ hūilitatē: ibi. Cū in forma dei⁊cͣ. ſꝫ exinaniuit ſemetip̄m formā ſerui accipiens.Tercio ſubdit eius altitudinē. ibi. ꝓpter qd̓ exaltauit ¶ De pͥmo dicit. Hoc ſentite in vobis qd̓ ⁊ inxp̄o ieſu ſupple fuit. ſentite inquā. nō loqͥmini tm̄ſicut qͥ dicūt ⁊ nō faciūt. vel p̄tēdūt exterius tm̄ vthypocrite. ¶ Pro qͦ ſciendū ꝙ tripliciter debemꝰſentire illud qd̓ fuit in xp̄o. Primo ꝑ ꝯpaſſionemſcd̓o ꝑ affectus ꝑticipationē. tercio ꝑ imitationemScd̓m pͥmū modū ſciendū ꝙ oſtēdit eccl̓ia in verbo ꝓpoſito quō paſſionē dn̄i audire debeamꝰ. opprobria em̄ ei dicta debēt nobis cadere ſuꝑ cor. iuxta illud psͣ. lxviij. Opprobria exprobrātiū tibi ceciderūt ſuꝑ me. Claui em̄ ⁊ lancea q̄ corpus eius ꝑꝑtrāſierūt ꝑtrāſire debent corda nr̄a: ſicut ⁊ matrieius accidit. ſicut ſymeon p̄dixit ei Iu. ij. Et tuamipſius aīam ꝑtrāſibit gladius. ¶ Et notādū ꝙ paſſio interior eſt qͣſi crux. cuius brachiū ſuꝑius ē dolor de memoria crucifixi. Inferiꝰ brachiu de recordatōe ꝓpriorū pctōꝝ. Siniſtrū brachiū eſt dolor d̓penali miſeria pctōꝝ ꝓximoꝝ. Dextrū brachiū ēdolor de ꝑditōe aīaꝝ. Augꝰ. Sunt ne in te viſceraxp̄iane ꝯpaſſiōis: qͥ plangis corpus a qͦ receſſit aīa
⁊ nō plangis aīam a qua receſſit deus. Eccl̓i. xxij.Luctus mortui ſeptē dies. fatui aūt impij oēs dies vite illorū. Spāliter ꝯpaſſio crucifixi magna dꝫeſſe in verbis Can̄. j. Faſcilus mirre dilectus meꝰmihi: inter vbera mea ꝯmorabit̉. Uidemꝰ em̄ mēbra īfirmari cū caput īfirmat̉. Un̄ cū caput egrotat cetera mēbra dolēt. j. Choꝝ. xij. Si qͥd patiturvnū mēbrū ꝯpatiunt̉ ei oīa mēbra. Sic nos ꝯpatidebemꝰ capiti nr̄o .ſ. xp̄o. Prouer. xvij. Frater inanguſtijs ꝯprobat̉ ¶ Et notandū ꝙ multa ſunt ꝓpter q̄ debemꝰ alicui ꝯꝑati. q̄ oīa circa xp̄m occurrūt. Primū ē doloris magnitudo. hͨ cauſa vere fuit in xp̄o. Un̄ Tren̄. j. dr̄. O vos oēs qͥ trāſitis perviā: attēdite ⁊ videte ſi eſt dolor ſicut dolor meusScd̓m eſt amoris magnitudo. hͦ cā fuit in beata virgine ꝓpter magnū eius amorē quē habebat̉ad filiū ſuū. Gladius em̄ doloris ⁊ ꝯpaſſionis ꝑtranſibat aīam eius. Et de dauid dr̄. ij. Regū. xviijꝙ dicebat. Fili mi abſolon qͥs mihi tribuat vt egemoriar ꝓ te .i. vita tua. Uidebat̉ em̄ reputare morteꝫ filij ſui grauiorē ſua ꝓpria morte. De tali bonopr̄e dr̄ Iſa. xxx. ⁊ Hiere. xxxj. qͥ ꝓ aīabus filioꝝ alligabat vulnera ſua. ⁊ ſuꝑ oēm vocē turbabant̉ viſcera eius. Propter hanc cām filij qͥ tenere amantmatres ſuas moleſtiꝰ ſuſcipiūt cū eas vidēt ꝑcutiqͣꝫ ſi ipſi ꝑcuterent̉. Sed qͥs dubitaret matrem xp̄ſmagis amandā eſſe a nobis qͣꝫ carnales matres. q̄mr̄ tanta ⁊ tot paſſa eſt ꝓ filio ſuo quāta xp̄s ꝓ nobis. Nōne matrē ſuā reliqͥt ꝓ nobis ⁊ ſinagogammatrē ſuā. ⁊ inſuꝑ aīam ſuā morti expoſuit ꝓ nob̓Hiere. xij. ℟eliqui domū meā: dimiſi hereditatēmeā. dedi dilectā aīam meā in manus inimicoruꝫmeorū ¶ Terciū eſt innocētia. multū em̄ ſolemuſꝯpati qͥ innocenter patit̉. Que cā fuit vere in xp̄o.qꝛ ipſe pctm̄ nō fecit. nec inuētus eſt dolus in oreeius j. Pet̓. ij. Propter hͦ etiā qui letat̉ in paſſionibus aliorum ſctōꝝ in die paſſionis xp̄i ꝯtriſtatur.¶ Quartū eſt qn̄ ꝓ culpa nr̄a patit̉ aliqͥs. Cūc em̄hō qͥ habet nobilē aīam dolorē ipſius ſuū reputatꝑ ꝯpaſſionē. Sicut etiā pꝫ ī dauid. ij. Reg. vl. Quicū vidiſſet angelū ppl̓m occidentē. qꝛ ipſe eū fecerat numerare: dixit ad dn̄m. Ego ſum qͥ peccaui:⁊ ego inique egi. iſti qͥ oues ſunt qͥd fecerūt vertat̉obſecro ira tua cōtra me ⁊ ꝯͣ domū pr̄is mei. Heccā bn̄ fuit in xp̄o. iuxta illud Iſa. liij. Ipſe vulneratus eſt ꝓpter iniqͥtates nr̄as: ⁊ attritus ē ꝓpter ſcelelera nr̄a. Nr̄a eſt paſſio xp̄i nō ſolū ꝑ occaſionē: ſetiā qͣꝫtū ad humilitatē. Et iō dꝫ eſſe nr̄a qͣꝫtū ad hͦ¶ Quinto eſt patiētis nobilitas. q̄ cā bn̄ fuit ī xp̄oqui nobiliſſimꝰ fuit tanqͣꝫ altiſſimi filius. igit̉ valde alienū erat tale opꝰ ab eo. iuxta illud Iſa. xxvii.Alienū eſt opus eius vt oꝑet̉ opus ſuū. ꝑegrinū ēopus eius ab eo. ¶ Sextū ē patiētis benignitas. hͨmaxima cā fuit in eo. ad Titū. ij. Apparuit benignitas ⁊ humanitas ſaluatoris nr̄i dei nō ex operibus iuſticie q̄ fecimus nos ſꝫ ⁊cͣ. Cū aūt ip̄e hō benignꝰ ⁊ mitis oībus ē q̄ cā ē eū gladio ꝑforari. Itēq̄ ꝯuenientia ſtipitis rigidi ⁊ duri ad hoīem benignū ⁊ dulcē. Iō eccīa in illo dulci plāctū quē ī dn̄ica d̓ paſſiōe incipit cātare ſpūal̓r plāgit hͦ ꝙ clauiſ⁊ lācea mite corpꝰ ꝑforat̉. ⁊ plangit ꝙ arbor crucisramos ſuos flectēs ⁊ naͣlis rigor lenteſcat ille queꝫ
N m