Dominica Reminiſcere
in peccatis deſperant. cogitantes illud ad Hebr.vj. Impoſſibile ē eos qͥ ſemel ſunt illuminati. guſtauerunt etiā donū celeſte ⁊ participes facti ſuntſpūſſancti ⁊cͣ. rurſum renouari ad pnīam. Sed cōtra hoc recordare illius mīe mat. xviij. Nō dico tibi ſepties ſꝫ potius ſeptu ageſieſſepties .i. totiēs qͦtiens ⁊cͣ. Exēpluꝫ. Iacobus de vitriaco dic̄. Quedam inuencula occidit pr̄em et mr̄em. vt patet inſermonibꝰ de temꝑe in ſermone huiꝰ dn̄ice. Ideoglo. ſuꝑ Ioſue. ij. Paratus ē deꝰ vt ſaluet ꝑ clemētiā quos nō poteſt ſaluare ꝑ iuſticiā.¶ De eodem Sermo. xxij.Iſerere mei fili Dauid. mat. xv. ⁊ mar. vij. Cū omni tempore pr̄ mīaꝝ miſerator ⁊ miſericors dn̄s ſuam mīam paratus ſit impendere. nō ē mirum qͥnip̄o tēꝑe quo miſereri ſubito paratus ē. ⁊ ſolet eiꝰmīa implorari. ⁊ ip̄i cuius mīa plena ē terra miſricordiā petētibus mīe dn̄ficiuꝫ debeat impartiri.Iſido. Gratia ⁊ mīa dei donū ē ꝑ quod bone volutatis ē exitus. immo nō reſpicit quales an̄ vixerimus. ſꝫ quales circa finē vite erimus. Ille qͥ nosmalos tolerat nō dubiū ē quin cōuerſis clemēterignoſcat. Seqͣ inter mīam eius implorātes talesinueniūtur qͥbus nō merito debeat denegare. Inter alia aūt quatuor genera hoīm poſſumus aſſignare qͥ dei mīam poſſint impetrare. videlꝫ deuꝫtimentes. peccata ſua humiliter confitentes. de ſeip̄is ꝑ oꝑa pnīe iuſticiaꝫ faciētes ⁊ mīam ꝓximisimpēdentes. ¶ Primi ſunt deum timētes. p̄s. cij.Quō miſeret̉ pr̄ filioꝝ miſertus ē dn̄s timentibusſe. Attende ꝙ pr̄ filiū errantem caſtigat ⁊ corripit.p̄s. lxxxviij. Si iuſticias meas ꝓphanauerīt ⁊ mādata mea nō cuſtodierint viſitabo in v̓ga iniqͥtates eoꝝ. ⁊ in v̓beribꝰ pctā eoꝝ. mīam aut meā nōdiſꝑgā ab eo. ⁊ Abacuc. iij. Cuꝫ iratus fueris mīememor eris. Bern̄. O bone ih̓u cū ſentio te iratūſpero te ꝓpiciū. qꝛ cū iratus fueris mīe recordaberis. Cūetis eſt hoc dicere. Hic vre hic ſeca vt mīacōſeqͣt̉. p̄s. cij. Nia dn̄i ab eterno ⁊ vſqꝫ in eternūſuꝑ timētes eū. Sed tales qͥ ſic timēt deū nō mīaeius indigni ſunt. ſꝫ in futuro filiū cū pr̄e ⁊ ſpūſancto videbūt. On̄det ſemetip̄m nobis filiū ſic̄ pollicitus ē nobis non tm̄ in forma ſerui ſꝫ etiā in forma dei. On̄det nobis pr̄em ⁊ filiū ⁊ ſpm̄ſanctū ſine qͦꝝ viſione nobis nō ſufficeret. vn̄ bern̄. In veritate didici nil ita efficax eē ad mīam dei inueniendam retinendā ⁊ recuꝑandā qͣꝫ ſi om̄i tꝑe inueniaris nō ſolū alta ſaꝑe ſꝫ time̓. ¶ Secūdi ſunt peccata ſua humilit̓ cōfitentes. ꝓuer. xxviij. Qui abſcōdit ſcelera ſua nō diriget̉ .ſ. ad dn̄m ad quē dirigeverus cōfitens. pͣs. cxviij. Confitebor tibi ī direc.cordis. Qd̓ ſit qn̄ penitēs illū nō ſolū attēdit in cōfeſſione cui ſoli peccauit Iob. xxxj. Si abſcōdi qͣſi hō vulnꝰ pctm̄ meū. Cū em̄ pctm̄ ſit ſicut vulnꝰvulnꝰ peccati on̄de corā medico .ſ. ſacerdote. vt dicit gre. Si medicū expectas oportet vt vulnus detegas. Dulnera em̄ clauſa plus cruciant. ſꝫ dū putredo q̄ intra latet eijcit̉. dolor ad ſanandū aperit̉.vn̄ dn̄s Iuc. xv. Ite on̄dite vos ſacerdotibus. vbion̄dit ꝙ ꝯfeſſio debꝫ eſſe accelerata. ibi. Ite. aꝑta.
ibi. oſtendite. de pctīs ꝓprijs. ibi vos legitima. ibi.ſacerdotibus. Seqͥtur em̄ ibidē ꝓuer. xxviij. Quiaūt cōfeſſus fuerit ⁊ reliq̄rit ea .ſ. pctā mīam conſeqͥtur. Quantū aūt mīa dei valeat pctōribus cumcōfitent̉. oſtendit bern̄. di. O res cōfuſa. o res mōſtruoſa. pctōr deſperās de dei mīa. cuꝫ oīa peccataoriginalia ⁊ venialia ⁊ mortalia ab origine mūdicōmiſſa ſint qͣſi vna gutta aq̄ ꝯͣ pelagus totiꝰ maris. Ecce quāta meret̉ qͥ hūiliter confitet̉. ¶ Tercijſunt de ſe ꝑ pnīe oꝑa iuſticiā facientes. Thob̓. xii.Iacite iuſticiā corā dn̄o credentes ꝙ ip̄e faciet vobiſcū mīam ſuā. Qualis autē ſit iuſticia quā face̓debemꝰ vt mīam cōſeqͣmurbtūs bern̄. deſignatdicēs. Iuſticia ē animi nobilitas vnicuiqꝫ tribuēsꝓpriā dignitatē. ſibimetip̄i ſanctimoniaꝫ. ſuꝑiorireuerētiā. ppl̓o cōcordiā. inferiori diſciplinā. miſero cōpaſſionē. ⁊ inimicis patiam. Et talibus ita iuſticiā facientibus dn̄s mīam ſuā cōſolabilit̓ oſtendet. vn̄ aug. Felix hō cui dn̄s mīam ſuā oſtendet.ip̄e ē qͥ ſuꝑbire nō p̄t. quicqͥd em̄ ipſe habꝫ ab illohabet qui eſt omnē bonū noſtrū. ⁊ cum viderit hōꝙ quicquid boni habet non a ſe habere ſed a deoſuo videt. quia totū qd̓ in ip̄o laudat̉ de dei miſe.ricordia eſt. nō de meritis ſuis. ⁊ videndo illa nonſuperbit. ſuꝑbiendo non extollit ſe. extollēdo nōcadit. nō cadendo ſtat. ſtando inheret. inherendomanet ꝑfruitur ⁊ laudat̉ ī domino deo ſuo. Quōautē verā iuſticiā facere debeamus. dicit apoſtolꝰRoma. vj. Sicut exhibuiſtis membra veſtra ſeruire immūdicie ⁊ iniquitati. ita nūc ea exhibete ẜuire iuſticie in ſanctificationē. ¶ Quarti ſunt miſericordiā proximis impendentes. Eccl̓i. iiij. In iudicando eſto pupillis miſericors vt pater. ⁊ ſequitur. Et eris velut filius altiſſimi obediens ⁊ miſerebit̉ tui. Glo. iure viciſſitudinis. Qualē em̄ vis īueuire deū talem te inueniat ꝓximus. ij. Reg. ij.dixit dauid ad viros iabes. Benedicti vos a dn̄oqui feciſtis miſericordiaꝫ hanc cū dn̄o meo ſaul. ⁊ſepeliſtis eū. ⁊ nūc quidem retribuet vobis dominus miſericordiā ⁊ veritatē. math̓. v. Beati miſerꝭcordes quoniā ip̄i miſericordiā cōſequent̉. Bern̄.Beati illi qui ī miſericordia ſubueniūt miſeris. qͦniā ita rependet̉ eis vt ꝑ miſericordiā dei ab omnimiſeria liberētur. Quibus aūt ſpecialiter miſericordia debeat exhiberi beatꝰ Ambro. oſtendit dicens. Grandis culpe eſt ſi fidelis egeat ⁊ ei miſerſcordiā non exhibeas. Nā ⁊ iuſto miſericordia debetur. Vbi v̓o nō manifeſtat̉ ꝑſona cognoſcit̉ tn̄tp̄us vrgens largius ſe miſericordia ꝑfundere debet. Itē Amb̓. Eſt etiā ꝓbāda liberalitas vt ſi ꝓximos ſanguinis tui egere videas vel cognoſcas illis tuip̄e ſubuenias qͥbus plus eſt pudor depoſcere ſumptū ab alijs. ¶ Itē nota ꝙ qͣtuor ſunt genera hominū qͥ dei miſericordia meritis ſuis exigētibꝰ nō ſunt digni. vicꝫ luxurioſi carnis immundiciā ſectātes. auari ⁊ cupidi immiſericordes apudꝓximos exiſtentes. ſuꝑbi ⁊ elati de malis ſuis ſeiactātes duri ⁊ indeuoti penitē nolētes. ¶ Primiſunt luxurioſi carnis īmudiciā ſectātes. de qͥbꝰ dr̄Iob. xxiiij. Oculꝰ adulteri obẜuat caliginē dicēsNō me videbit oculus ⁊ oꝑiet vultū ſuū. ⁊ perfodit in tenebris domos ſicut in die cōdixerant ſibi.