De omnibus ſanctis

E ¶ Itē nota clamare debemꝰ hodie ad deū. Primo ꝓ gr̄a. qꝛ ſine gr̄a nemo ſaluatur. Bern̄. Sinegratia nec infantes nec etate grādes ſaluari pn̄t.ad Roma. vj. Gr̄a dei vita eterna. Ber. Nō ſūt taIia merita ꝓpter q̄ dat̉ vita eterna. niſi ex dei gr̄aLuce. xix. Omni habēti dabit̉. Glo. habenti gr̄aꝫdabitur gloria. Nodo deꝰ pius eſt ⁊ benignꝰ incollatione gr̄e. Aug. Deus qd̓ ſuū ē ſēper inſpiratſi eſt qͥ recipiat. Aug. de ſex queſtionibꝰ. Nulli vnqͣꝫ defuit qui dignꝰ fuit. ꝓpter qd̓ hortamur ad Hebre. iiij. Adeamꝰ cū fiducia ad thronum gr̄e. PsͣGratiā ⁊ gloriā dabit dn̄s. ¶ Scd̓o debemꝰ clamare in celū ſanctos inuocādo ꝓ aſſiſtentia. Dicit eīcuium eoꝝ. ibi. gaudete ⁊ exultate. De pͥmo dic̄. InNaximus ī ſermone de om̄ibꝰ ſanctis. Eoꝝ merita ſūt noſtra ſuffragia. eoꝝ cruciatus ſūt nr̄i ꝓfectus. nā ẜm Ber. in ſermone de oībus ſanctis. Sipotētes fuerūt ī terris. potētiores ſūt hodie ī celisqꝛ patria miſcd̓iam nō minuit. ſꝫ augmentat. ¶ F¶ Sed diceres. quō aūt cognoſcūt nr̄a deſideriacū d̓r. iij. Reg. viij. Tu ſolus noſti corda hominū.Reſpōdet ſanctus Tho. in. iiij. Cognoſcūt cognitione matutina om̄ia in deo. nō aūt cognitiōe veſpertina in ſe ipſis. Greg. Quid ē qd̓ nō videt. qͥ videntē om̄ia videt. Ber. Ibi magiſtꝝ ſemel vidiſſeeſt oīa didiciſſe .ſ. requiſita ad ꝑfectionem ſalutis.Nō aūt om̄ia ſimplicit̓ ſicut deꝰ cognoſcit. qꝛ hͦ eſtimpoſſibile. ¶ Tertio debemꝰ clamare in celū. deum collaudādo in ſanctorū gl̓ia. qꝛ dic̄ Guilhelmus cancellarius pariſienẜ. Qui ſanctis honorētribuit ſpecial̓r illū honorat qͥ eos ſanctificauit. qꝛhonor miniſtroꝝ ē veneratio dn̄oꝝ. In figura illius heliſeus ſe dixit fuiſſe p̄ſentē qn̄ naamā ſyrꝰ deſcendit de curru faciēs reuerētiā giezi ſertuio ſuo īdigno. Idcirco hortat̉ psͣ. Laudate dn̄m in ſanctꝭeius. Reuera letanter debemꝰ hodie dn̄m laudare in ſanctis eius. G ¶ Prīo ꝓpter multitudinēnā ſi laudamꝰ dn̄m ī meritis vnius ſancti. vt dn̄ici nicolai. ⁊ ſic de alijs. ml̓to magis in meritꝭ oīmſanctoꝝ. marie v̓ginis. oīm apl̓oꝝ. martyꝝ. ꝯfeſſo.rū v̓ginū. De qͥbꝰ Iob. xxv. Nunqͥd ē numerusmilitū eꝰ. Apoc̄. vij. Uidi turbā magnā quā dinumerare nemo poterat ¶ Scd̓o ꝓpter augmētationē. qꝛ de die in diē. de anno ī annu augmentat̉ numerꝰ. vt liberati de purgatorio. vel qͥ euolāt ab hͦſeculo vt innocētes. de quibꝰ Apoc̄. xiiij. Sine macula ſūt ante thronū dei. ¶ Tertio ꝓpter ſpei ſaluatōeꝫ vt hēamꝰ ſpē ſaluādi. ber. Quid ē qͦd nō ſolū difficile ſꝫ ēt īpoſſibile vr̄ cū hoīes fuerūt ſic̄ nospsͣ. Sperate ī eo oīs congregatio ppl̓i. Ideꝫ. Nōdeſerit deꝰ ſperātes in ſe. Ecc̄i. ij. Quis ſperauit īdn̄o ⁊ eſt derelictus. ad Roma. v. Spes nō ꝯfundit. Roma. viij. Spe em̄ ſalui facti ſumꝰ. psͣ. Saluos facit ſperātes in ſe. ¶ Quarto ꝓpter fidei corroboratōnē. Nā feſtiuitas eoꝝ celebrat̉. qꝛ ſicut fides nr̄a ꝯfirmat̉. Naximꝰ ī ẜmone de om̄ibꝰ ſanctis. Nunqͣꝫ vitā eoꝝ ita ꝯſtant̉ expēdiſſent ſi nonmeliorē ſenſiſſent. iō n̄ timeamꝰ nimiū. aug. Quidtimebo mēbroꝝ dāna cū ſecuritatē capio de nūero capilloꝝ. Nath̓. x. Om̄es capilli capitis veſtrinumerati ſūt. ⁊ vnꝰ nō peribit de iſtis. psͣ. Cuſtodit dn̄s om̄ia oſſa eoꝝ. ¶ Quinto ꝓpter imitationē. Chriẜ. ſuꝑ Nat. Que iuſticia ē ſanctos colere

et ſanctitatē ſpernere. Sine cauſa iuſtos colit qͥ iuſticiā ſpernit. Naximꝰ in ſermone de om̄ibꝰ ſanctis. Si quē delectat alicuiꝰ ſancti p̄miū ⁊ meritūdebet delectare pariter ⁊ obſequiū. de quo themavbi ſupraSermo cxlvij. ¶ Ad idem.Erces veſtra copioſaē in celis. Nat. v. ⁊ legit̉ ad honorē oīmſanctoꝝ ꝓ euangelicali officio ¶ In ſumma verboꝝ duo innunt̉. Prīo beatificat ꝯſortiamviruoſorū. ibi. Beati pauꝑes. Scd̓o ſpecificat preillo tꝑe .ſ. cū xp̄s circūibat totā galileā docēs in ſynagogis ⁊ ſanās om̄em languorē. tūc eiꝰ fama diuulgabat̉. ⁊ multitudo infirmoꝝ offerebat̉. Tuncvidens ieſus turbas. Ex multitudine enī turbarūexcitat̉ animꝰ p̄ dicatoꝝ. ſicut dic̄ Chriẜ. ſuꝑ Nattheū. Om̄is artifex oportunitatē oꝑis vidēs gaudet. ſicut carpentariꝰ ſi viderit arborē bonā ꝯcupiſcit p̄ſcindere eā ad opus artificij ſui. Agricola ſividerit terrā pinguē deſiderat eā exarare. Et quidde rōnalibꝰ hoībus. ip̄e irrōal̓ equꝰ de ſtabulo exiliens. ſi viderit cāpos patētes rapit frenū ⁊ excitatur ad curſū. Sic dn̄s ieſus vidēs magnā ꝯgregationē ppl̓i excitatus ē ad docendū. Sic oīs p̄dicator videns magnā ꝯgregationē ppl̓i ⁊ eccl̓iaꝫ plenā. gaudet anīus eiꝰ ⁊ delectat̉ vt doceat. Si autēviderit eccl̓iam vacuā ꝯfundit̉ ⁊ nihil docere pōt.hec Chriẜ. Id̓o dic̄. Uidens ih̓s turbas. in qͥbuserant fideles ⁊ infideles. docebat illos. ad innuendū ꝙ iudei ⁊ pagani intrātes eccl̓iam ad audiēdūverbū dei. nō ſūt repellendi de eccl̓ia. de ꝯſe. di. j.ep̄us. Ep̄us nulli ꝓhibeat ingredi eccl̓iaꝫ vſqꝫ admiſſaꝫ cathecuminoꝝ .ſ. vſqꝫ ad ſurſū corda. ⁊ hocꝓpt̓ audire v̓bū dei. Si vero cauſa ſb̓ſannādi tūcſunt ꝓhibendi. vt dicit gloſa ibidē. Et loquit̉ canōde iſtis infidelibꝰ. de quoꝝ correctione eſt ſpes. vtvult gloſa. ¶ Tunc ſb̓dit formā docēdi. Aſcēdit īmontē Chriẜ. Nunqͥd poterat ibi docere vbi apoſtolus erat. Rn̄det̉ ꝓpter duas rōnes aſcēdit ī mōtem. Prīo vt īpleret̉ ꝓphetia. Eſa. xl. Suꝑ mon.excelſū aſcēde tu qͥ euāgeliſas ſyon. Secūdo aſcēdit in montē vt oſtenderet nobis ꝙ in altitudineſpūaliū virtutū ꝯſiſtere debet qͥ docet iuſticiā dei.pariter ⁊ qͥ audit. qͥ docet vt magis doceat oꝑe qͣꝫſermone. vt dicit apl̓us. Exēplū eſto oīm fideliuꝫ.Qui aūt ābulant ꝑ cōuallia vite terrene nō rite alios inſtruere valēt. Ut qͥd de celo loq̄ris ſi in celoanimꝰ tuus nō ē. aut qͥd de terra loq̄ris ſi ī celo cōſiſtis. vt cū apl̓o dicas Phil̓. iij. Cōuerſatō nr̄a incelis ē. Et cū ſediſſet qͥ cūcta mouet ſine mutatōePsͣ cj. Nutabis eos ⁊ mutabunt̉. tu aūt idē ip̄eSymon de caſſia. Sedet ī mōte terreno cui ſedeseſt in celo. Eſa. lxvj. Celū mihi ſedes ē. In eo ꝙ ſedet qͥetē deſigͣt. vt tenaci mēoriā dei v̓bū reſeruētUnde ph̓us. vij. phiſicoꝝ. Anīa ſedendo ⁊ quieſcēdo fit prudens. Acceſſerūt ad euꝫ diſcipuli eiꝰſicut ad magiſtrum ⁊ ſaluatorem. Et ſic nos Eſaij. Denite aſcendamꝰ ad montē domini ⁊ docebit nos vias ſuas .ſ. ſalutis. Nam ipſe ſaluator aitEſa. xliij. Ego ſum dominus ⁊ nō eſt alius abſqꝫ