Druckschrift 
Sermones Thesauri novi de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De exaltatione ſancte crucis

crucifix erūt. Intus paſſus ē in aīa oīa p̄uidēs. qꝛp̄uidit paſſionē ſuā in multis ꝑditā. Un̄ dicit Bonauen. ſuꝑ. iij. ſnīaꝝ. Naior fuit dolor rōne nr̄e miſerie qͣꝫ pena ſua corꝑalis. Itē iſte liber fuit ſcriptꝰextra cū amaritudine cordis rōne triſticie matrisvbi ſymeonis gladius ꝑtranſiuit eius aīam. ⁊ potuit dicere illud. p̄s. Repleta eſt malis aīa mea. etRuth. j. Nolite me vocare. Noemi .i. pulcram ſedꝗmaram. qꝛ amaritudine repleuit me dn̄s. R Diceres. quō tn̄ maria potuit ita acriter dolereqͥ vtiqꝫ voluntatē dei ex inſpiratiōe ſpūſſctī ſciuit.Rn̄det̉ ẜm Augu. de ſpū ⁊ lr̄a. Amor ⁊ dolor ſuntpōderata realiter in btā v̓gine .ſ. amor naturalis adfiliū. ex qͦ ꝓceſſit dolor ⁊ amor ad ſalutē generꝭ humani ex qͦ ꝓceſſit gaudiū. illa pōderata ſunt in corde eiꝰ in libra iuſticie. Sꝫ amor ſalutis generis humani p̄ponderauit. ⁊ gr̄a naturā vicit. Uoluit igitur btā v̓go rōne gr̄e diuinitus illuſtrata potiꝰ xp̄ꝫmori tꝑaliter qͣꝫ humanū genus dānari eternaliterde quo Amb̓. ſuꝑ ſtabat ad crucē. dicit. Naria ſtaad crucē ſi mors filij nō ſufficeret. ip̄a ad populi redemptionē ꝓna eſſet etiā mortē ſubire. Et hͦ idemvult Bern̄. ſuꝑ ſtabat. Optabat ip̄a ſanguinē ſuuꝫaddē. ⁊ cū filio ſuo ſacrificiū veſꝑtinum celebrare. S Sꝫ di. nunqͥd valuiſſet ꝓ redemptōe hūani generis eiꝰ mors vel paſſio. Rn̄det Augu. Illeſolus hͦ valuit ſacrificiuꝫ offerre qͥ debuit ⁊ potuit.Debuit vt homo ſine cōtagione pctī. Potuit vtdeus Heb̓. ix. Solus pōtifex cū ſanguine ſemelīanno intrauit in ſctāſanctoꝝ. queꝫ offerret ꝓ ſua etppl̓i ignorātia. vt figurat̉ Leui .xvj. Nullus hoīmſit in tabernaculo qn̄ pontifex ingredit̉ ſanctuarium. dic̄ em̄ Bern̄. Nullius dignitas nec hoīs necangeli in ſacrificando cōmunis potuit eſſe autoritas. ¶¶ Dicēs vtꝝ aliqͥd ꝓfuit ꝙ innocens mr̄intantū doluit ⁊ tā acerba ſuſtinuit. Rn̄dit Bern̄.dicēs. Cooꝑabat̉ ẜm ſuū modū ad ꝓpiciandū deum ille matris affectꝰ. vt tā ꝓpria qͣꝫ mr̄is vota charitas xp̄i ꝓferret ad patrē. dū qd̓ mr̄ peteret filiusapprobaret ⁊ pr̄ ꝯdonaret. Et ſic liber paſſiōis xp̄i⁊ crucis fuit ſcriptꝰ intus ⁊ foris doloribꝰ. in qͦ legere debemꝰ nō ſolū lamētatiōes ſcriptas rōne doloꝝ xp̄i ⁊ mr̄is eius. ſꝫ etiā lamētatiōes rōne nr̄i .ſ.ꝙ nos demeruimus. ita ꝙ nos dolēter poſſemꝰ dicere cū latrone Lu. xxiij. Nos qͥdē digna factis recipimus. h̓ aūt nihil mali geſſit. Nā ẜm Bern̄. Innocens ſuſtinuit qd̓ nocens rapuit. iuxta illud p̄sQue nō rapui tūc exoluebā. Itē non ſolū lamētationes ſcripte ſunt in hoc libro crucis ſꝫ etiā carmēid ē canticū leticie. qꝛ redemptio generis humaniLu. x. Gaudete qꝛ noīa vr̄a ſcripta ſunt in libro vite. Bern̄. In cruce adepta eſt pctōꝝ remiſſio. pietatis exhibitio. meritoꝝ augmentatio. nā ẜm Greg.in dyalogo. Nunqͣꝫ qͥs celeſti btītudine dignus foret niſi xp̄s crucē aſcenderet. Tercio ſcriptū eſtin hoc libro ve .ſ. eterne damnationis his qui īgrati ſunt redemptioni. ⁊ voluntarie ſe tradunt dānationi. non meditantes paſſionem dn̄i. De quibusApocal̓. xx. Qui non eſt ſcriptus in libro vite. miſſus eſt in ſtagnū ignis .ſ. eterne dānationis. ꝓpt̓ qd̓dic̄ Bern̄. Hec mihi ſūma ph̓ia. meditatio xp̄i paſſionis aſſidua. ſuauiſſimuꝫ crinile ſit mihi ſpinea

tui capitis corona. dulcis lectulus crucis lignū. inhoc morior. in hoc viuo. Nā verus xp̄ianus ſicutapis ſugit mel de flore. ſic oēm dulcedineꝫ animeſuggere debet ex vulneribꝰ ⁊ mēbris xp̄i in cruce.qͣlis fuit Aug. li. ſupplicationū. ꝑte. iiij. dicens. Oih̓u crucifixe paſſio tua eſt mihi fauo dulcior. lacteſapidior. balſamo p̄ſtantior. gēmis ⁊ auro p̄cioſiorcuctis terraꝝ diuitijs ⁊ honoribꝰ charior. ſcribe intabulis cordis mei ſanguine tuo dulciſſima vulnera tua vt te īmenſe dulcedinis dn̄m habeā in cordepectore ⁊ ore. ꝑficiamqꝫ. documenta paſſionis tueoꝑe. Nā dic̄ Aug. ſuꝑ prima canonica Ioh̓is. Homo fidelis qͥ ita recordat̉ dn̄ice paſſionis documēta nō ſolū patient̉ morit̉. ſed etiam patienter viuit⁊ delectabiliter morit̉.Sermo. cxxx. Ad idemI quis vult venire pꝰme abneget ſemetip̄m. ⁊ tollat crucē ſuaꝫ⁊ ſequat̉ me. Math̓. xvj. In ſūma verboꝝ euangelij duo innuunt̉. Prīo ꝓponit arbitrijnr̄i libertatē. ibi. Si qͥs vult venire poſt me. Scd̓oſubiūgit xp̄m ſequentiū qͣlitatē. ibi. abneget ſemetip̄m. De pͥmo dic̄. Si qͥs .i. aliqͥs ex multis. ſiue ſitdn̄s ſiue ẜuus. ſiue diues ſiue pauꝑ. Ecce diuinalargitas ſe offert oībus ſe nulli denegans Actu. x.In v̓itate comperi nō eſt ꝑſonaꝝ acceptio apd̓ deum. j. Thi. ij. Vult oēs hoīes ſaluos fieri. Gloſavult volūtate cōditionata nō abſoluta. ſi dn̄o obdiāt in p̄ceptis ſuis. Nath̓. ix. Si vis ad vitā īgredi ſerua mandata. Et ſic reliquit homī voluntatē.O Sꝫ di. nunqͥd reliqͥt etiā ei ptātem? Rn̄det̉ꝙ non. qꝛ ptātem ſibi reẜuauit Ro. xiij. Oīs ptāsa dn̄o deo eſt. Sꝫ di. nunqͥd eſt ꝯtra deū ſi vult:nō pōt. Rn̄det̉ ꝙ nō. licet nō pōt ꝑ ſe. pōt tn̄ mediāte dei adiutorio. Pdil̓. j. Deꝰ eſt qͥ oꝑat̉ velle in nobis ⁊ ꝑfice̓ Ioh̓ .xv. Sine me nihil poteſtis facereIſaie. xxvj. Oīa oꝑa nr̄a oꝑatus es dn̄e. Et ſic nonpoſſet cauſari. ſꝫ magis admirari abyſſum bonitatis ſue ꝙ tanqͣꝫ dn̄s in bonis oꝑat̉ in nob̓. ⁊ fac̄ quegrata ſibi ſunt accepta ⁊ iudicat ea eterna mercededigna. ⁊ eoip̄o allicit voluntatē nr̄am liberā vt velit. Et deīde oūdit ſe nr̄m doctorē ⁊ ductorē. Prīoductorē cū dic̄. Poſt me venire. q. d. nullus p̄ceditme. nullꝰ vadit iuxͣ me. oēs oꝑtet ire poſt me. quiaego pͥmogenitꝰ in ml̓tis fr̄ibus. Ego ſuꝫ qͥ pͥmo dixi diſcipulis meis Ioh̓. j. Uenite ⁊ videte .ſ. operamee v̓tutꝭ. Scd̓o dixi eis Nath̓. xj. Uenite ad meoēs qͥ laboratis ⁊ onerati eſtis. ego vos reficiā: tollite iugū meū ſuꝑ vos. onus meū leue eſt. qd̓ hilariter ſuſcipite ⁊ portate ad gl̓iam. Tandē tercio dicā eis in fine illud Nath̓. xxv. UVenite bn̄dicti patris mei ꝑci. reg. ⁊cͣ. Et ſic ē ductor nr̄ ad vitam gr̄e⁊ gl̓ie. Dixi ſcd̓o on̄dit ſequētiū xp̄m qͣlitatē diAbneget ſemetip̄m. ⁊ ſic ē nr̄ inſtructor docēs noire viā quā ip̄e ambulauit. Dixit em̄ Ioh̓. vj. Nonveni facere voluntatē meā. ſꝫ eius qͥ me miſit. et ſicdebemꝰ noſmetip̄os abnegare. Anẜ. ⁊ merito. qꝛiure nihil habemus boni in nobis. ⁊ ꝓbatur multis rōnibus. X Prima quia deus creauit noſpſal. Ip̄e fecit nos ⁊ non ip̄i nos. Sicut gͦ nihil boni in nobis eſt quod ip̄e non creauit. ita dignuꝫ eſt