SermoCX

tio mentis de tꝑalibus. vt hr̄ Sap̄. v. Quid nob̓ꝓfuit ſuꝑbia. quid diuitiaꝝ iactantia. oīa tranſierunt velut vmbra. ⁊ quaſi nuncius precurrēs. ⁊ qͣſi ſpūma glacialis que a vento tollitur. ⁊ tanqͣꝫ memoria hoſpitis vnius diei pretereuntis. Nā tabenarius non vellet ꝙ rediret hoſpes ⁊ reciperet qd̓dimiſit. Sic nec filij tui deſiderant reditum tuumpoſt obitum. Item ſicut tabernarius niſi ad oſtiūconducit hoſpites. ſic ꝓpinqui ⁊ amici dumtaxatad foſſam te conducunt. ⁊ traditur obliuioni memoria tua. p̄s. ix. Perijt memoria eoꝝ cū ſonitu.Q Idcirco hoſpitalitatē debemus hic exercerevt in futuro poſſemus hoſpitiū hr̄e. de quo Aug.contra hēſim. Prebe tectuꝫ. accipe celū. Iō apl̓sad Heb̓. xiij. Hoſpitalitatē nolite obliuiſci. ꝑ hācqͥdam deo placuerunt angelis hoſpitio receptis.ſuper quo Orige. Domus hoſpitales ingreſſi ſūtangeli. domus v̓o hoſpitibus clauſis ignis ⁊ ſulphur eccendit. Inde Orige. ſuꝑ Gen̄. li. v. Auditequi ꝑegrinis domū clauditis qui hoſpitem vitatꝭLoth in ſodomis habitauit. alia eius bona geſtanon legimus qͣꝫ ꝙ angelos hoſpitauit ⁊ incendiaignis euaſit. O qͣꝫ meritorium eſt hoc opus miſericordie. Primo quia ī hoc bono locabunt̉ hoſpitio in futuro. qꝛ in paradiſo. dicetur eis illud Iuxxiij. Hodie mecum eris in paradiſo. Ibi bene cibētur iuxta illud Sap̄. xvj. Panem celi preſtitiſtieis omne delectamentum in ſe hn̄tem. Scd̓o melius potētur. de quo p̄s. xxxv. Torrente voluptatꝭtue potabis eos. Apocal̓. xvj. Sitiēti dabo de fonte aque viue gratis. Tertio honorifice culabūturCan̄ .j. Lectulus noſter floridus. Quarto in claroīcido cubiculo collocabuntur. apocal̓. xxj. Cias illa non eget ſole neqꝫ luna vt luceant in ea.nam claritas dei illuminat illam. Quinto requies ſine ſtrepitu dabitur eis. De quo Iſa. xxxij.Sedebit populus meus in pulcritudine pacis. ⁊in tabernaculis fiducie ⁊ in requie opulenta. Sexto letum hoſpitē habebunt .ſ. dn̄m deū. Iſa. xxxvUidebunt gloriā dn̄i dei noſtri. ⁊ ih̓m filium eiusqui tranſiens miniſtrabit illis Iu. xij. Ibi adīplebitur dictum Bern̄. Plenum erit omni dulcedine videre hominē ⁊ hominis conditorem. Ecce qͣꝫmagna eſt merces ⁊ gloria hoſpitantium peregrinos. de quo Chryẜ. ſuꝑ Nath. c. x. ſuper illo verbo. Qui recipit iuſtum in nomine meo. mercedeꝫiuſti recipiet. Ubi dicit Chryẜ Qualem mercedōhabet qui propter deum peregrinatur. talē habetqui ſuſcipit peregrinantem ⁊ fiunt ambo equalesqui propt̓ deum refrigerat. ⁊ qui ꝓpter deum laborat. ⁊ maioris eſt meriti qͣꝫ ꝙ homo ſeip̄m acritercaſtigaret. R ¶ Unde legitur exemplū. ꝙ fuit qͥdam ſenex valde hoſpitalis. faciebat hoīes manducare quos hoſpitabat. ⁊ cum ip̄is manducauitDenit ſemel quidam ſenex quem hoſpitio ſuſcepit. ſꝫ ſecū māducare noluit. dicens ſe ieiunare. Atille dixit. Beni oremꝰ ſimul ſub arbore. cui arborinclinabit̉ opus eius a deo acceptabit̉. iſti orare incipiētes. arbor īclinata ē huic qͥ hoſpites hoſpitioſuſcepit. Iō ambro. in li. de officijs. Uides inqͥt ꝙabraā deū hoſpitio recepit dū hoſpites q̄rit ⁊ lothangelos. vn̄ ſcias tu cum ſuſcipis hoīem ſuſcipies

xp̄m. vtꝫ exēplum de martino monacho vt ſcribitGrego. in quadam omelia. qui inuenit lepro ſumvolēs eum portare ad hoſpitium in monaſter iumeſtimans euꝫ hominē inuenit eū fore chriſtū. Sicmartha non ſolum ſuſcepit homines ⁊ angeloshoſpitio. ſed regē ⁊ dn̄m hominū ⁊ angeloꝝ. ꝓpterqd̓ magnum eius hodie meritum ⁊ p̄mium p̄coniſatur in vniuerſo mundo. ⁊ legitur in pn̄ti euangelio. Nulier quedam martha nomīe excepit illum in domum ſuam.¶ Sermo cx.¶ Ad idem.Artha ſatagebat circa freq̄ns miniſteriū. Luc̄. x. ¶ In ſūmapn̄tis euangelij duo innuunt̉. Prīo laudabilis xp̄i ſuſceptio in honorabili hoſpitio. Secundo ſubiungitur amabilis marthe conqueſtiode ſororis ocio. Primū patet in pͥncipio. Secundū tangit̉ ibi. Dn̄e non eſt tibi cure. De primo dic̄In illo tꝑe .ſ. cum xp̄s iret ad p̄dicandum de locoad locum. tunc intrauit in quoddam caſtellum .ſ.bethaniam. diſtans qͥndecim ſtadijs a hyeruſalē.S ¶ Sed diceres. quis fuit inductor ⁊ inuitatorqui ih̓m inuitauit. Rn̄detur ꝙ lazarus cum venitde venatōne ⁊ vidit ih̓m reſuſcitantē iuuenē adoleſcentem ante portam ciuitatis. Nam tunc inſpiratum ē ſibi. Iſte ē qui venturus eſt ad ſalutē ppl̓i⁊ inuitauit xp̄m. Tunc martha reuerent̉ ſuſcepitcum. ⁊ maria delectabatur in verbis eius. Spualiter. Per has tres ꝑſonas intelligitur triplex ſtatus hominum .ſ. penitentium actiuorum ⁊ cōtemplantium. Status primus .ſ. penitentium intelligitur ꝑ lazaꝝ qui interp̄tatur adiutus. ⁊ ſignificatpnīam. Nam ſine adiutorio ⁊ gr̄a dei nemo pōtpenitere. de quo Augu. in li. de pnīa. Uere penitere non ē hoīs ſꝫ gr̄e dei. Ergo errant qui dicunt. ſihoc pctm̄ agam volo bn̄ penitere. ac ſi ſtaret in eorū poteſtate. quod tamen non eſt. Ratio. quia, adveram penitētiam ad minus requiruntur duo.T ¶ Primum contritio de pctīs p̄teritꝭ. modo qͥsp̄ſt et illam. nō homo. nō papa vel ep̄s. ſꝫ deus. dequo Richar. li. iiij. de contemplatione. Nihil intima cordis purgat niſi contritio quaꝫ deus donat.Iohan. xv. Sine me nihil poteſtis facere .ſ. meritorie. ¶ Secundum quod requiritur ad veram penitētiam ē voluntatis bone propoſitio. ſcilicet amplius non peccandi. Et illam ſolus deꝰ dat. Phil̓.j. Deus operatur in nobis velle ⁊ ꝑfigere. ergo merito ſtatus pnīe figuratur per lazarum. qui int̓pretatur quaſi adiutus. Peccator penitens poteſt dicere cum pſal. Niſi dominus adiuuiſſet me. pauominus habitaſſet in inferno anima mea. Sicutlazarus inuitat ieſum ad domum marthe. ſic penitentia inducit ieſum in domuꝫ cordis noſtri. dequo Iſidorus li. ij. de de ſummo bono. Penitentia eſt medicam en vulneris. ⁊ inductio ſalutis. iōGern̄. Intrans ieſus in caſtellum cordis noſtriLazarus inuitat ieſum ⁊ domum purgat. ſcilicetpenitentia. ſed martha ornat. id eſt actio. maria vero letificat. id eſt contemplatio. Id̓o ſubdit ī textuNulier q̄dā martha nomine excepit .i. feruentercepit illū ī domū ſuā. ⁊ huic erat ſoror noīe maria.