LXXXIISermo

in celum. Et hoc multiplicit̓. T ¶ Primo in cōuenienti tempore. quia. xl. die decuit ⁊ cōueniensfuit. Primo vt gaudiū reſurrectionis excederꝫ merorē tribulationis. nā Aug. iiij. de tri. Xp̄s mortuꝰfuit. xl. horis. qd̓ fuit tp̄s meroris diſcipul̓. ſꝫ tempꝰreſurrectionis fuit eis tempus gaudij qd̓ fuit rōnabiliter poſt. xl. dies ꝓpter exceſſuꝫ. vt gaudiū excederet tribulationē. De qͦ gaudio ait Ioh̓. xvj. Iterum videbo vos ⁊ gaudebit cor vr̄m. Scd̓o in hocdeſignauit. ſi qͥs patit̉ ꝓpter deū. tūc ꝯſolatio cōſequens ⁊ leticia maior erit qͣꝫ triſticia habita. De qͦRo. v. ij. Non ſunt ꝯdigne paſſiones huiꝰ tꝑis adfuturā gl̓iam. Aug. Eſt quedā tribulatio cū fine. leticia ſine fine. Tercio vt nob̓ modū aſcēſionis myſtice deſignaret. Naꝫ qͥdragenarius numerus ẜmAug. ꝑfectionē pnīe deſignat. qͥ diſponit hominēad aſcenſionē. Nath̓. iiij. Agite pnīam ⁊ appropīquabit vob̓ regnū celoꝝ. Chriẜ. O pn̄ia rutilantiorauro. ſplendidior ſole. qͥd de te referā. Omnia ligata ſoluis. celū aꝑis. ⁊ et̓naꝫ gl̓iam tribuis. ¶ Scd̓oaſcendit vtilit̓. Diceres. none magis ꝓfeciſſet corporalis pn̄tia qͣꝫ abſentia. Nam diſcipuli in pn̄tiamgr̄i melius erudiunt̉. Rn̄det̉ ꝙ lōge melius fuitꝓ nobis vt iret ad celū qͣꝫ ꝙ maneret nobiſcū. Probat̉ triplici exēplo. Prīo melius eſt vt aduocatusin cauſa alicuius corā dn̄o ſit. vt vētilet cām illiusSic Xp̄s eſt aduocatus nr̄. j. Ioh̓. ij. Aduocatumhabemus apud deū patrē. Iō vtilius eſt vt ſtet corā deo pr̄e. Scd̓o ꝑſuadet̉ ſic. Capitaneus guerrecū ſuis ſtipēdiarijs vtilius ē vt ſtet extra ciuitateꝫreſiſtendo inimicis qͣꝫ intus ꝯuerſando cū amicisNā nos habemus p̄liū cū malis ſpiritibꝰ. nr̄ capitaneus ē xp̄us. ſtipendiarij ſunt oēs ſancti qͥ ſecuꝫſunt. ⁊ iō vtilius eſt ip̄m eſſe ſuꝑius qͣꝫ inferius. dequo Deūt̓. xxxiij. Aſcenſor celi auxiliator eſt tuusTercia ꝑſuaſio. Pr̄familias qͥ habet magnā familiā ⁊ multis indiget. vtilius eſt eū eſſe extra domūquerēdo diuerſas mercationes. qͣꝫ ſi remaneret indomo. ſic nos habemus magnā indigentiā gratieſpūſſancti ſine qua nec poſſemꝰ oꝑari qͥcqͣꝫ. qͣꝫ habere nō poterimus niſi xp̄s iret ad celū. Unde aitIoh̓ xvj. Si nō abiero ꝑaclitus nō veniet. Bn̄ vtiliꝰ fuit ꝓ nobis vt ip̄e aſcēdit in celū. Uidemꝰ ꝙqn̄ ſol eſt in ſup̄ma ꝑte celi. qͣꝫtūcūqꝫ magis diſtata nobis ꝑ ſitū. tāto magis appropinqͣt ꝑ effectumqꝛ tūc arbores ⁊ plāte ꝓducūt fructus. vt ptꝫ ī eſtate. qd̓ nō ſit tꝑe hyemali qn̄ eſt ꝓpior nob̓. Rō quiain eſtate mittit nobis radios directe. in hyeme v̓ooblique. Iō minus de eius v̓tute ꝑcipimus. Spiritual̓r. ſol eſt xp̄s Nalach̓. vlti. Oriet̉ vob̓ timentibus deū ſol iuſticie. qͣꝫdiu fuit nobiſcū quaſi in vltima ꝑte ſui circuli paꝝ potuimꝰ de hac v̓tute ſentire. ſꝫ cū aſcendiſſet ſuꝑ omnes celos. ad Eph̓. iiij.tūc impleuit oīa. qꝛ terrā miſcd̓ia. infernū iuſticia.⁊ celū gloria. qꝛ ꝑ miſcd̓iam ī terrꝭ pctōres recōciliauit. ꝑ iuſticiā infernuꝫ ſpoliauit ⁊ pr̄es de lymboliberauit. ⁊ cum ip̄o reſurgētes ad celeſtē gloriamꝑduxit. Itē videmus naturaliter ꝙ non pluit niſivapor virtute ſolis aſcēdat. Figurat̉. iij. Re. xviij.cum nō pluebat ꝑ annos tres ⁊ mēſes ſex: aſcēditnubecula ꝑua de mari qͣſi veſtigiuꝫ homīs. Et ſic

tique domīe. Haymo. Aſcēdit in celū vt mitteret̉donū celi. U ¶ Tertio aſcēdit letāter. qꝛ aſcēſioxp̄i gaudioſa erat hoībus. Auguſ. in ẜmone. Reſurrectio xp̄i ſpes noſtra: aſcēſio glorificatio nr̄a.Notandū ꝙ feſtiuitas hodierna ē ſancta omnium feſtiuitatū. quapropter cū incarnatus ē trigintatribus ānis laborauit in terris: deinde paſſus etmortuus vt nobis celū aꝑir et. qꝛ hodce impletū ē.Ideo Augꝰ. in ẜmōe de aſcēſione. Mors xp̄i nosliberauit. reſurrectio viuificauit. aſcēſio nos ꝯſociauit. qꝛ nobis ſpirituꝫ de celo tribuit. Ergo feſtiuitas hodierna prima omniū feſtiuitatū. annūcitōis. incarnatōis ⁊cͣ. Nam ſi celebrat̉ dies vniꝰ ſācti qui ꝑ mortē euolauit: ⁊ dies illa appropriat̉ ſibi. ⁊ ſic iſta dies pōt dici dies omniū ſāctoꝝ angelorū: quoꝝ ruinā incepit reꝑare hodie. ⁊ ſimil̓r ſāctoꝝ patriarchaꝝ: quoꝝ anime hodie cū xp̄o aſcēderūt. Itē btē Marie v̓ginis. quia Naria hodieletata ē ꝙ carnē filij ſui quam de ſe aſſumpſit hodie ſuꝑ omnes celos exaltari vidit. Itē eſt gaudiūtotius humane nature q̄ hodie exaltata eſt. Et poteſt nobis dicere illud Iohan. xiiij. Si diligeretisme gauderetis vtiqꝫ: quia vado ad patrē. Dicit naͣqꝫ Grego. Domīo naſcente videbatur humiliatadiuinitas: ſꝫ chriſto aſcendēte humanitas ē exaltata. Nam ſcd̓m Greg. hec natura cui dictū eſt. terra es ⁊ in terram reuerteris. hodie exaltata ē ſuperoēs celos: ꝙ oī homī pōt dici hodie illud p̄s. lxvijPſallite domīo qui aſcēdit ſuꝑ celos ad oriētem.Quē igitur nos in ſua īuocemus aſcēſione: vt virtute illius celum aſcēdere valeamus: vbi regnaturi cum eo ꝑ infinita ſecula ſeculo¶ De ſancta Trinitate. ¶ Sermoᵐ lxxxij.Altitudo diuitiaꝝ ſcientie ⁊ ſapīe dei. Roma. xj. Hodie ecclePꝰſia venerat̉ feſtum ſancte trinitatis. Cuiꝰratio eſt. quia diſiūctim mētio facta ē in feſtiuitatibus penthecoſtes de his ꝑſonis. Primo de potentia patris: qui ſpm̄ſanctū in noīe filij miſit. de hocin die penthecoſtes euangeliū Iohā. xiiij. Paraclitum ſpm̄ſanctū quem mittet pater in noīe meoDeinde feria ſecūda mētio facta eſt de filio qui ꝑſuam mortē ſapiēter nos redemit: iuxta illud euāgelij Iohā. iij. Sic deus dilexit mundū: vt omnisqui credit in ipſum non pereat: ſꝫ habeat vitaꝫ eternam. Sꝫ poſt hoc feria tertia facta ē mētio de ſpirituſancto: qui ꝑ ſuam bonitatē eſt hoſtiarius outum. quia aꝑit nobis viam celeſtis vite. ⁊ fuit euangelium feria tertia Iohā. x. Qui intrat ꝑ oſtiuꝫ inouile ouiū: huic oſtiarius aꝑit ⁊ ſaluabitur: ⁊ paſcua īueniet. Non igitur ſic differūt in perſonis.credat eos quis differre in eſſentia. Igitur ad deſignādum vnitatē eſſentie: vno die cōiunetim feſtiuamus. Et rationabil̓r ſtatuit eccleſia hoc feſtuꝫſtatim poſt miſſionē ſpūſſancti: ad deſignādum ꝙnemo de hac ſancta trinitate quicqͣꝫ dicere pōt: ſꝫſolum qui habꝫ ꝑ inſpirationē ſpūſſancti. De quoj. Corint̓. ij. Que dei ſunt nemo cognoſcit niſi ſpiritus dei. ſcd̓m ꝙ dicit Hylarius. In talibus ſolideo de ſe credēdum eſt: ⁊ qui ſe ſolus nouit. Dicitnāqꝫ ph̓us. ij. Metha. Sicut oculus nocticoracis.