LXXISermo

Et merito. qꝛ dicit Bern̄. Quia in te: per te: ⁊ de tepia manus omnipotētis quicqͥd creauit recreauerat ⁊cͣ. ¶ Quarto optant mulieres celebrē famaꝫ.Hāc cōſiderauit ī ea angelus: idcirco dixit ei in ſalutatōe. Bn̄dicta tu ī mulieribꝰ .i. vltra oēs mulieres O qͣꝫ famoſa fuit illa cuiꝰ famā de t̓ris vſqꝫ adcelos redoluit. Un̄ dice̓ potuit illd̓ Ruth. iij. Scitoīs ppl̓s me eē mulierē v̓tutis. Potiꝰ hoc dicē habuit Maria. Et licꝫ oībꝰ virtutibꝰ abūdaret: ⁊ ī hisfamoſa eēt: tn̄ eiꝰ hūilitas tātā famā ei nō ſolū ī terra: ſꝫ ⁊ ī celis fecerat ꝙ etiā filiū dei ī vteꝝ ſuū ꝑ humilitatē trahere meruit: hoc ſignificat̉ Iuc̄. jͣ. Reſpexit hūilitatē ancille ſue. ecce em̄ ex hoc btāꝫ medicēt oēs generatōes. Et hoc Augꝰ. ī quodā ẜmone atteſtat̉: vbi v̓ginē gl̓ioſaꝫ qͣſi admirādo alloqͥtur dicēs. Obſecro virgo gl̓ioſiſſima: dic mihi qͥdboni egiſti: quātuꝫ p̄ciū obtuliſti vt virtꝰ ⁊ ſapientia dei pr̄is: qͥ attingit a fine vſqꝫ ad finē fortit̉: ſua.uit̓qꝫ diſponit oīa. totꝰ vbiqꝫ manēs: ⁊ ſine vlla ſuamutabilitate ī vterū tuū veniēs: ita caſtū caſtelluꝫtui vētris īcoluerat: vt ingrediēs nō lederet: ⁊ egrediēs īcolumē cuſtodiret? Et rn̄dens ī ꝑſona virginis dicit. Queris qͥd obtulerim vt mater dn̄i meiefficerer? Oblatio mea ē v̓ginitas ⁊ hūilitas mea.Nō reſpexit ornamēta mea neqꝫ pulcritudinē corporis: ſꝫ hūilitatē mētis. ⁊ hec ei intātuꝫ placuit vtvnigenitū filium ſuū de me naſci voluit. Ecce qͣꝫ famoſa fuit nō ſolū in hūilitate: ſꝫ ⁊ ī caſtitate ⁊ in fecūditate vltra oēs mulieres. Ipſa potuit abūdanter dicere id qd̓ d̓ Iudith dicebat̉: vt ſcribit̉ eiuſdēxv. cap̄. Tu gloria hierl̓m. tu leticia iſrl̓. tu honorificētia ppl̓i noſtri. Reuera qꝛ tu gloria ī hierl̓m .i.dei. tū leticia iſrl̓. t. angeloꝝ qui vidēt faciē pr̄is. tuhonorificētia populi .i. generis hūani. qꝛ tu feciſtihūil̓r ⁊ viril̓r .ſ. ex eo ꝙ ꝑ tuaꝫ hūilitatē deū ad t̓rātraxiſti. Augꝰ. Hūilitas Narie facta ē ſcala celi.Ideo merito ei angelꝰ dicere potuit. BGn̄dicta tu īmulieribꝰ. ¶ Quinto optāt mulieres nobilē ꝓlē.⁊ ſic ip̄a v̓go Naria hodie dotata eſt. Hoc ſenſitElizabeth: ꝓpt̓ qd̓ dixit ei. Bn̄dictꝰ fructus vētristui. O nobilis ⁊ generoſus fructꝰ ille fuit. qꝛ dr̄ Sapiē. xviij. Ex regalibꝰ ſedibꝰ venit. Ro. j. Ex ſemīedauid ẜm carnē. O nimis generoſus fructꝰ. in celo habēs patrē ſine matre: ī terra matrē ſine patreO generoſus fructꝰ. ip̄e ſolꝰ natꝰ ex v̓gineis viſceribꝰ matrē v̓ginē habuit. vt impleret̉ illud Iſa. viEcce virgo cōcipiet ⁊ pariet ⁊cͣ. Hodie lapis abſcidit̉ ſine manibꝰ Dan̄. ij. hodie rubꝰ ardet ⁊ nō cōburit̉ Exo. iij. hodie vellꝰ Gedeonis maduit Iudicū. vj. hodie virga aaron floruit Nume. xvij. hodie v̓go cōcepit vnicornū. Augꝰ. Derev̓ginis nobilitas. pariētis ī virginitate. naſcētis in diuītate. qͥante luciferū genitꝰ a patre: hodie cōceptꝰ a matreBern̄. O marta hodie facta es mat̓ cuiꝰ deꝰ ē pat̓.filiꝰ pat̓ne charitatis ē corona tue caſtitatis. o qͣꝫbn̄dictꝰ fructꝰ. hodie plātatū ē lignū ī medio ꝑadiſi.hodie ī v̓gine ꝯceptꝰ ē ꝑ quē toto orbi ſalꝰ effluxit.Anſel̓. Nō ē ſalꝰ ī mūdo niſi quē peꝑit v̓go. Ber̄.Hodie dn̄s oꝑatꝰ ē ſalutē ī medio t̓re. idcirco nōꝯuenit nobis tacere qͥn plurimū ei grās referre debemꝰ a qua tanta ſalus nobis exorta ē. Debemusergo nos exēplo angeli v̓ginē glorioſam deuotis

mētibus hodie celebrare ⁊ ſalutare. R ¶ Et hocmaxime qͥnqꝫ de cauſis. Primo ꝓpter debitū. Salutatio em̄ p̄cipue debet̉ amicis ⁊ bn̄factoribus. ⁊ſic ex debito tenemur eā ſalutare. qꝛ ml̓ta bn̄ficiadilectōis ⁊ ſigna nobis exhibuit: ⁊ hodie exhibetnobis ī ſalutē. Nagnoſ eī labores habuit filiū nutriēdo. ī egyptū fugiēdo. pauꝑtatē ſuſtinēdo. ⁊ vſqꝫ ad patibulū ip̄m ſeq̄ndo. Io. xix. Stabat iuxtacrucē mat̉ Ieſu. Stabat vt ſi forte paſſio xp̄i ſufficiēs nō fuiſſet: ip̄a parata ad patiēdū ꝓ nobis fuiſſet. Sic ab eo tꝑe quo mat̉ dei facta ē vſqꝫ ad nouiſſimū diē nō ceſſat petere ꝓ nobis. Ber̄. Suppliciter ⁊ efficaciter ſalutis noſtre negocia ꝑtractat tanqͣꝫ mater miſcd̓ie. mr̄ exulis. mat̉ peccatoris. ⁊ mater iudicis. In ip̄a locū habꝫ illud Roma. vlt̓. Salutate Nariā q̄ multū laborauit ī vobis .i. in omniū veſtrū ſalutē. ¶ Secūdo debemus eā ſalutareꝓpter eius bn̄placitū. ⁊ maxime cū illa ſalutatiōequa Nariā ſalutauit angelus celeſtis nūciꝰ: ⁊ detulit tanqͣꝫ epiſtolā in qua recolit̉ exordiū nr̄e redēptōis. redemptio captiuoꝝ: victoria hoſtiuꝫ. Hodie potuit angelus dicere illud p̄s. Immiſit in osmeū cāticū nouū. Nouū ⁊ multū ſuaue. tā ſuaueꝙ eā mouit in ſpū exultare Luc̄. j. Magnificat anima mea dn̄m. S ¶ Non eſt ſalutatio aliqua magis ſibi placita qͣꝫ illa. Sicut legit̉ exēpluꝫ de quadam ſancta moniali ſanctitate famoſiſſima: ⁊ beate virgini ſpecial̓r deuota. Hec cuidā viro religioſo ⁊ v̓gini Marie ſimil̓r deuoto ſub ꝑſona alteriꝰde ſe manifeſtauit dicēs. Scito mi dn̄e ꝙ fuit quedam genitricis dei dilectrix in tali monaſterio q̄ ſicut ⁊ tu valde virginē glorioſam dilexit. cui ꝓ certo tale nuꝑ ſcias accidiſſe. Quadā nocte cū ī lectoquieſceret: vidit ante ſe Nariā ſtare dicentē. Dormis ne filia? Cui illa reſpōdit. Non dormio domina chariſfima: ſꝫ ſcire deſidero cur ad me peccatricem veniſti. Cui virgo glorioſa. Ne timeas piammatrē filia cui deuota reddis ſeruitia: ſꝫ moneo tevt magis ꝑſeueres: ſalutationē angelicā ſicut incepiſti diligēter ꝯtiuuādo. ſcias em̄ ꝙ maximū gaudiū ex eadē ſalutatōe habeo: qd̓ nullus hoīm ſufficiēs eſt explicare ſermōe. Nā cum dicis: dn̄s tecum. videt̉ mihi ꝙ in me ſil̓r ſit filius meꝰ ſicut inme fuit cū ꝓ pctōribꝰ naſci dignatus fuit. ⁊ ſic̄ tūcmihi ineffabile gaudiū fuit: ſic nūc cū eadē verbareplicas. Ex hoc gͦ ptꝫ ꝙ multū ſibi placet. ¶ Tertio debemꝰ eā ſalutare ꝓpter ſalutatōis fructū. Un̄ſicut hec ſalutatio v̓gini Marie ſumme placet: ſicip̄am ei dicētibꝰ valde remunerat. ſicut ptꝫ in pluribus exēplis. ¶ Quarto debemꝰ eaꝫ ſalutare ꝓpi̓cauere īgratitudinis vitiū. Sūma em̄ ingratitudoē multa bona ſuſciꝑe ⁊ nō cognoſcere ⁊ regratiariModo dicit Bern̄. ī ẜmōe de natiuitate v̓gīs. Altiꝰ ītuemī quāto deuotōis affectu eā dn̄s voluit anob̓ honorari qͥ totiꝰ bōi plenitudīeꝫ poſuit ī Marta. vt ſi qͥd ſpei ī nobis. ſi qͥd gr̄e. ſi qͥd ſalutꝭ ex eanouimꝰ redudare: nihil hr̄e nos voluit qd̓ ꝑ Narie manꝰ non trāſierit. ¶ Quīto ꝓpter diaboli ſupplicium. quia ip̄e īuidus turbat̉ cum videt ⁊ auditꝑ quid homo ſalutē eſt cōſecutus quam ip̄e amiſit. Unde eccl̓i. xxij. Muſica in luctu importunaeſt narratio: ⁊ ſic cum diabolo. Sic dicit Bern̄. Ce