Druckschrift 
Sermones Thesauri novi de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

SermoLXXI

Uidemus gaudium oriri dum tribulatis nunciatur liberatio de anguſtijs. Spūal̓r. hūanū genusante incarnatōeꝫ xp̄i erat ī maximis tribulatiōibꝰſic ꝙ potuit ꝯq̄ri illud Dan̄. xiij. Anguſtie ſunt mihi vndiqꝫ. Reuera vndiqꝫ. Nā pͥmo erat ariduꝫ exꝑte defectꝰ hūoris .i. carētie gr̄e. p̄s. clj. Aīa mea ſic̄tra ſine aqͣ tibi. Id̓o Iſa. xlv. Rorate celi deſuꝑ etnubes pluāt iuſtuꝫ. Iſta ariditas figurat̉. iij. Reg.xvij. tribꝰ annis ⁊ ſex menſibꝰ nō fuit ros neqꝫ pliuia. Et ſic tēpore nature culpe ⁊ legis ſcripte: ī histribꝰ ānis nō fuit ros ſalutis ⁊ pluuia bn̄dictōis vſqꝫ ad ſextū menſeꝫ quarti āni .i. tēpore gr̄e. de qͦ p̄s.lxxxiiij. Dn̄s dabit benignitatē ⁊ t̓ra nr̄a dabit fructuꝫ ſuū. Secūdo homo erat famelicus Amos. vNittā famē ſuꝑ terram. Non famē panis: ſed famem audiēdi verbū dei .i. filij dei. vel famē videndi .ſ. faciem dei. quia nihil ſatiat hominē niſi dei viſio. Hac erat primus homo priuatus ⁊ totum genus humanū. Sꝫ hodie venit ſemē de celo ſemīatum ī terrā bn̄dictā .i. in vterū v̓ginis bn̄dicte. Psͣ.lxxxiiij. Bn̄dixiſti domīe terrā tuā. Figurat̉ Nume. xj. cum deſcēderet nocte ſuꝑ caſtra ros: deſcendebat parit̓ ⁊ manna. p̄s. Panē celi dedit eis. Tertio homo erat infirmus Iſa. j. Omne caput lāguidum: ⁊ omue cor merēs. Hodie venit ille qͥ ſe medicum corpoꝝ ⁊ aīaꝝ oſtēdit. Et ꝙ ꝓpt̓ languidosſe veniſſe teſtat̉ Nath̓. ix. Non ē opus valētibusmedicus: ſꝫ male habētibꝰ. non veni vocare iuſtosſꝫ pctōres ad pnīam. Auguſ. Sanguis em̄ medicifactus eſt medicina freneticoꝝ. qꝛ ſuo ſanguīe curauit nos a lāguore aīe Iſa. lxj. Spūs dn̄i ſuꝑ meeo ꝙ vnxit me: vt mederer cōtritos corde. Quarto homo erat captiuꝰ Prouer. v. Funibꝰ peccatoruꝫ quiſqꝫ cōſtringit̉. Sap̄. xvij. Una cathena cōſtringit om̄es. Hodie venit qͥ captiuos liberat. Etvos liberauerit veri liberi eritis. Quinto hō erat īaīa mortuus Gen̄. ij. De ligno ſciētie boni ⁊ maline comedes. ī quacūqꝫ hora comederis morte morieris. Roma. v. Regnauit mors ab adā. Sꝫ hodienūciata ⁊ miſſa eſt vita .j. Coꝝ. xv. Sicut in adamoēs moriunt̉: ita ⁊ ī xp̄o oēs viuificabunt̉. Figuratur Gen̄. ij. Poſuit dn̄s lignū vite ī medio paradiſi .i. filiū in vtero v̓ginis bn̄diete: ꝑ quē vita ⁊ ſaluscredētibꝰ illuxit Io. x. Ego veni vt vitā habeāt: etabūdātiꝰ habeāt. Idcirco. iiij. Reg. vij. Hec ē diesbōi nūcij. ſi tacuerimꝰ ſceleris arguemur. Hec aūtſalꝰ īcepit cū angelꝰ īgreſſꝰ ad v̓ginē venit. de qͦ thema. In v̓bis p̄miſſis duo tāgunt̉. Prīo apparitio angelice claritatis: ibi. īgreſſꝰ angelꝰ. Scd̓o ſalutatio virginee dignitatis ibi. Que gr̄a plena. Depͥmo dic̄. Ingreſſus angelꝰ .ſ. mēſe ſexto poſt ꝯceptōeꝫ Ioh̓is baptiſte: qͥ fuit ꝯceptꝰ ī fine ſeptēbris.ſaluator v̓o ī martio. xxv. die mē̓ſis eiuſdē. Sꝫ qͣreī iſto mēſe ⁊ nō ī alio: alibi reꝑies. N¶ Id̓o iſtemēſis pre alijs eſt pͥuilegiatꝰ. Prīo qꝛ ī eo mūdꝰē creatꝰ. idcirco iudei hn̄t eū ꝓ pͥmo mēſc anni: ⁊ īcipiūt annū ab eodē Exo. xij. Iſte mēſis ſit vobisprincipiuꝫ menſiū. Secūdo quia populus ifraeliticus ī eo ē liberatꝰ Exod̓. xiij. Egrediemī mēſe no

celeſti paradiſo formate erāt noue fruges. Tertiomēſis ille pͥuilegiatꝰ ē: eo ꝙ mūdus ī ip̄o eſt redēptus: licꝫ bn̄ ꝯtingit ſolēnitatē paſſiōis in aprili celebrari. Iſto gͦ mēſe .ſ. marcio die ⁊ hora vt .sͣ. ī p̄cedēti ẜmōe: ingreſſus ē angelꝰ. Sctūs Tho. ꝑte. iijq. iij. arti. ij. Aſſūpto corꝑe ī forma hoīs. Aug. Facie rutilās: veſte choruſcās. Bern̄. ſuꝑ Niſſus eſt:⁊ ſctūs Tho. Nerito in forma homīs. quia debedeum ānūciare incarnādum ⁊ hoīes redimēdum.Id̓o ⁊ oēs angelice apparitōes ī veteri teſtamētoordinant̉ ad illā. qꝛ xp̄m ī carne naſciturū on̄derūtAd eā .ſ. ſolā. Frāciſcus maronis. Uirgo a iuuentute lrās didicit: ⁊ legebat illud Iſa. vij. Ecce v̓gocōcipiet. Cepit deſiderare ſi fieri poſſꝫ ꝙ eēt illiusv̓ginis ancilla. ⁊ occupauit ſe cuꝫ defectibꝰ hūanigeneris. ⁊ deniqꝫ dedit ſe ī or̄onē: vt cito oīpotenspr̄ vellet on̄dē īeffabilē miſcd̓iaꝫ ſuā hūano generi⁊ ꝑ filiū ſuū vnigenitū illud redimere. ⁊ ꝑ oronē venit ī ꝯtēplationē. Sola gͦ deo dedita flexis genibꝰ.eleuatis oculis. maxillis lachrymis ꝓfuſis. vt impleret̉ illud Sap̄. xviij. Cū ſilentiū eēt .ſ. duꝫ v̓ginioīa creata ſilerēt velut ī nocte ī ea cūcta latētia ſopita eēt. Sic gͦ ſpūal̓r deo vnita īgreſſus ē angelꝰoſtio clauſo. Bern̄. vt mōſtraret ſe angelū ⁊ nō hominē. Et dic̄ Ber̄. ꝙ hec apparitio angelica fuit nimis inſolita. qꝛ ī forma hoīs cū ingēti lumīe. Un̄dic̄. Credēdū eſt ꝙ Naria ml̓totiēs vidit angelosſꝫ nunqͣꝫ ī tāta claritate. O Nota ꝙ qͦndā angelus maior erat hoīe ī tribꝰ pͥncipal̓r. Prīo ī dignitate. qꝛ ſpūs. p̄s. ciij. Qui facis āgelos tuos ſpūs.Sꝫ hō t̓renꝰ Gen̄. xviij. Quid loqͥr̄ ad dn̄m cū ſimpuluis ⁊ cinis? Scd̓o ī familiaritate Math̓. xviij.Angeli eoꝝ ſemꝑ vidēt faciē pr̄is qͥ in celis ē. Tertio ī gr̄e vbertate. qꝛ angelꝰ ī ſplēdore: hō in obſcuritate. j. Coꝝ. xiij. Uidemꝰ nūc ꝑ ſpeculū in enigmate. Naria v̓o exceſſit angelos ī his tribꝰ. Primo ī dignitate. qꝛ electa mr̄ dei: ⁊ dn̄a angeloꝝ. iōcanit eccl̓ia. Aue regina celoꝝ. Scd̓o ī familiaritate. ꝓpt̓ hoc dixit ei angelꝰ. dn̄s tecū. q. d. alit̓ qͣꝫ mecum. Tertio ī gr̄e vbertate. qꝛ fontē gr̄aꝝ generaremeruit. Idcirco angelꝰ hoc p̄cognoſcēs cum oī reuerētiali honore quo potuit ad eam ingreſſus ē. ⁊ſalutauit eam dicens. Aue gr̄a plena. Dicit Aue.¶D Suꝑ quo dic̄ Petrus grecꝰ. Cōtra vocermulieris pͥme qꝛ erat cā oīs ve: dixit Aue. PrimEua corruit ꝑ ſtulticiā. qꝛ credidit ſerpēti: ⁊ ſic fuitſeducta in p̄uaricationē. ſꝫ Maria inſtructa ꝑ ſapientiā prudētiſſime diſſerens cū angelo. Scd̓o euacecidit ꝑ ſuꝑbiā cū deitatē petijt. ſꝫ maria exaltataeſt ꝑ huilitateꝫ dū ancilla eſſe voluit: dicens. Ecceancilla dn̄i. Tertio eua p̄uaricata eſt ꝑ īobediētiātrāſgrediēs dei mādatū. ſꝫ maria ꝑfecta ē ꝑ obedtētiā p̄bendo ꝯſenſuꝫ. Quarto ſicut eua peccauit ꝑfiduciā credens verbis ferpentis. id̓o maria meruit nobis ſalutem credens verbis angelicis. Quinto eua ꝑ fructus ligni comeſtionē intulit mortemEccl̓i .xxv. Amuliere initiū pctī: ⁊ ꝑ illā oēs morimur. Sꝫ maria attulit fructu vite Io. xj. Ego ſumreſurrectio ⁊ vita. Ęua duxit nos de paradiſo ī exilium. Naria leuat nos de exilio ī celū. Per euaꝫmaledictio: ꝑ mariā omnibꝰ nobis venit ſalꝰ ⁊ bn̄dictio. Idcirco v̓bū maledictōis vertit̉ in verbum