De ſancto Mathia

eo igit̉ labore peccati vocat: ⁊ refectionē ꝓmitiit dicens. Ego reficiā vos .ſ. hic ſacr̄ali aūt ſpūali refectōe: ⁊ deniqꝫ celeſti ī futuro. Sꝫ heu mīme aduertunt hoc carnales homīes: ⁊ ſtultiores brutis ſe inhoc on̄dūt. Un̄ Symō de caſſia dic̄. Aīalia onerifera q̄rūt iuxta nature inſtinctū opprimētibꝰ oneribꝰ releuari. ſꝫ hoībus nulla onera grauiora niſiiſta qͥbus ſe ſpōte onerauerūt ī aīa. nec tn̄ illa deponere curāt: ſꝫ vt dr̄ Prouerb̓. ij. Relinquūt iter rectū ⁊ ambulāt vias tenebroſas. letātur cum malefecerint ⁊ exultāt ī rebus peſſimis. quoꝝ finis interitꝰ ⁊cͣ. ¶ Scd̓us ē labor ꝓ vitijs .ſ. extirpandis. ⁊ hͦſit ī vera pnīa: ad quā ip̄e ſaluator hortat̉ Luc̄. iij.Facite fructꝰ dignos pnīe. Ro. vj. Sicut exhibuiſtis mēbra vr̄a ẜuire īmūdicie ⁊ iniqͥtati ad iniqͥtatem: ita ⁊ nūc exhibete mēbra vr̄a ẜuire iuſticie ī ſāctificationē Deut̓ .xxv. Scd̓m mēſuraꝫ delicti eritplagaꝝ modus. Sap̄. xj. Per q̄ qͥs peccat: ꝑ hec ⁊puniet̉. Apoc̄. xviij. Quātuꝫ glorificauit ſe ⁊ ī delitijs fuit: tantū date illi tormētum ⁊ luctū. Sꝫ heuhūc laborē multi ꝯtēnūt: potiꝰ volūt eē ocioſi. id̓oin eis ſuo tēpore īplebit̉ illud psͣ. In labore hoīmſunt: id̓o cū homībꝰ nō flagellabunt̉. Glo. ſꝫ cū demōibus. ¶ Tertiꝰ eſt labor cōtra vitia. ille labor eſtglorioſus. qꝛ coronat laborātē. Id̓o. j. Thi. ij. Labora vt bonus miles .ſ. ad ſuppeditāduꝫ inimicosEt ſubdit. Nemo em̄ coronabit̉: niſi qͥ legitime certauerit. Id̓o p̄s. Dirilit̓ agite ⁊ cōfortet̉ cor vr̄m: ⁊ſperate ī dn̄o. Eccl̓i. vl. Oꝑamī opus vr̄m an̄ tp̄s:⁊ dabo mercedē ī tēpore ſuo. Oēs gͦ hmōi laborātes vocat: dicēs. Uenite ad me oēs. Et hoc quo acpͥmū. N ¶ Dixi ſcd̓o formā imitādi ip̄m eis ꝓponit cum ſubdit. Diſcite a me: qꝛ mitis ſum ⁊ humilis corde. Augꝰ. d̓ v̓bis dn̄i. Nō dic̄ diſcite mortuos ſuſcitare. nō demones effugare. nō ſuꝑ mareſiccis pedibꝰ ābulare. qꝛ dic̄ Greg. iij. moral̓. Sāctitatē nō ꝓbāt ſigna ⁊ miracula: ſꝫ charitatis oꝑaEt gͦ dic̄. Diſcite a me .ſ. face̓ ⁊ doce̓. qꝛ mitis ſuꝫ .ſ.exteriꝰ ī moribꝰ. ⁊ hūilis corde: hoc ē v̓itatis īteriꝰī mēte. ꝓpt̓ illos d̓ qͥbus dr̄ Eccl̓i. xix. Eſt qͥ nequit̉ſe hūiliat: ⁊ īteriora eiꝰ ſunt plēa dolo. Ergo vt illiꝑuuli d̓ qͥbus Math̓. xiiij. Quicūqꝫ hūiliauerit ſevt ꝑuulꝰ ille: ītrabit in reg. ce. Ex his gͦ ſupradictisv̓bis nobis a xp̄o tria imitāda ꝓponunt̉ .ſ. mititasī ꝯuerſatōe. hūilitas ī cognitōe. ⁊ v̓itas ī intētōe: ſic̄de ſe dic̄. mitis ſū ⁊ hūilis corde. mitis ſū: qꝛ nullūledo. hūilis ſum: qꝛ nullū deſpicio. corde qꝛ nullūdecipio. Huic ſentētie ꝯcordat Rab̓. dicēs. ¶ OTria a ſaluatore diſcamꝰ .ſ. vt ſimꝰ mites moribꝰ.neminē ledamꝰ. ⁊ nullū decipiamꝰ. Primo docetnos mititatē. Hierony. Nititas ē animi dulcēdoquā nulla vīcit amaritudo. Sic dic̄ Bonauē. Mititas hīlitat aīꝫ ad beniuolētiā ⁊ ad paſſiōis tolerātiā: ⁊ aduerſitatis patīaꝫ. q̄ ꝓpt̓ iniurias nō turbat̉nec amaritudīe cordis irritat̉. Neritū eius on̄ditſaluator Nat. v. dicēs. Btī mites. Aug. d̓ vita xp̄iana. Mites neminē ledūt nec v̓bis nec factis: ſꝫ oībꝰ ꝓdeſſe deſiderāt. p̄miū eoꝝ ē. ip̄i poſſidebūt terrā. De qͦ p̄s. Credo vid̓. bōa do. ī ter. vi. Aug. Ubinullū malū erit: nullū bonū latebit. Hāc gͦ v̓tutēa xp̄o diſce dēmꝰ: qͥ ī ſeip̄o eādē on̄dit. Ip̄e eī mitisfuit ad v̓ba: ad v̓bera: ⁊ ad tormēta. Uide ī p̄cedēti

ẜmōe. P¶ Et nota mites ſingl̓arit̓ triā dona recipiūt a d̓o. Primo ꝯẜuatōeꝫ ab oī īpatīa: ira ⁊ īuidia. Boet. Mititas eſt ſic̄ antemurale ī caſtro aīe.oēs lapides duroꝝ v̓boꝝ: oēs ictꝰ īiurie ſuſcipit ⁊ī patīa cuſtodit. Exēplū. ſicut vaſa vitrea ī re mollivoluūtur vt a leſiōe ꝯẜuētur. ſic māſuetudo. Id̓oEccl̓i. x. Fili ī māſuetudīe ẜua aīaꝫ tuā. Scd̓o mititas ml̓tiplicat grāꝫ. Declarat hoc Heinricꝰ d̓ firmaria. Sic̄ rōſa ad pn̄tiā dulcis roris ⁊ ad feruorēſolis naͣl̓r ſe aꝑit: ⁊ ecōuerſo ad frigidi vēti pn̄tiā ſeip̄aꝫ claudit. ita cor hūanū ex dulcore mititatis dilatat̉: ⁊ ad recipiēdū diuīos influxꝰ capactꝰ reddit̉.Sic dr̄ Prouer. iij. Māſuetis dabit grāꝫ. Gre. Sic̄ira ꝑturbat hītaculū ſpūs: ſic māſuetudo p̄parat ⁊ꝯẜuat. Tertio facit poſſide̓ t̓rā. d̓ qͦ Deut̓. viij. Ducet te dn̄s ī terrā bonā lacte ⁊ melle fluentē. ꝑ qd̓ ſignificat̉ fruitio diuītatis ⁊ hūanitatis. Hāc terraꝫaꝑte dn̄s his qͥ mites ſūt ꝓmittit: vt. sͣ. declaratū ē.Scd̓o docet nos ip̄e ſaluator vt ſimꝰ hūiles moribus. Rab̓ .ſ. vt neminē ꝯtēnamꝰ. Augꝰ. Si magnꝰvis eē a mīmo īcipe: ſi cogitas fabricā magne celſitudinis ꝯſtrue̓: inſpice fūdamētū magne hūilitatꝭGre. xxxiiij. moral̓. Ad hͦ vnigenitꝰ dei filiꝰ formaꝫinfirmitatꝭ nr̄e ſuſcepit: ⁊ ꝑ hāc nō ſolū viſibil̓: ſꝫ etiam deſpecrꝰ apparuit: vt deꝰ hūilis doceret hoīeꝫnō eē ſuꝑbū. Ido Augꝰ. O hō puderet te imitarihoīeꝫ huilē: ſaltē imitare hūilē deū. Erubeſcat hōeē ſuꝑbꝰ cuꝫ hūil̓ ſit deꝰ. Gre. xxxviij. moral̓. Sic̄ſuꝑbia ē origo ꝑditōis: ita hūilitas ē inſtrumētuꝫnr̄e redēptōis. Redēptor nr̄ magnꝰ manēs ſuꝑ oīafactꝰ ē ꝑuꝰ: hoſtis ſuꝑ oīa videri voluit elatꝰ eē. Ille dixit. In celū ꝯſcēdā. Xp̄s v̓o ꝑ ꝓph̓aꝫ dixit. Hepleta ē mal̓ aīa mea: ⁊ vita mea ī inferno appropijͣbit. Ille dixit. Sil̓is ero altiſſimo. Hic v̓o ꝑ ꝓphetā dixit. v̓mis ſū ⁊ nō hō ⁊cͣ. merito dicē̓ potuit. diſcite a me: qꝛ hūil̓ ſū. Q ¶ Olteriꝰ ſciēdū ml̓ti ſt̓gͣdꝰ hūilitatꝭ qͦs diſcere debemus a xp̄o ſaluatore.Primꝰ gradꝰ ē volūtarie ſubeē maiori. Rom̄. xiij.Oīs aīa ptātibꝰ ſublimioribꝰ ſubdita ſit. Diſcite axp̄o qͥ dixit Io. viij. Que placita ſūt ei facio ſemꝑIo. v. Nō veni face̓ volūtatē meā: ſꝫ eiꝰ qͥ miſit mepr̄is. Et hͦ docuit nos ꝑ apl̓ꝫ Heb̓. xij. Obedite p̄poſitꝭ vr̄is. ipſi eī ꝑuigilāt qͣſi rōnē reddituri ꝓ aīabꝰ vr̄is. ¶ Scd̓us gͣdꝰ ē d̓ nobilitate generꝭ nō ſuꝑbire. ⁊ hͦ docuit ī īcarnatōe Phil̓. ij. Exinaniuit ſemetip̄m for. ẜ. ac. Aug. Erubeſcat ſuꝑbire hūanainfirmitas cū ſe dep̄ſſit diuīa maieſtas. ¶ Tertiusgradꝰ ē d̓ diuitijs nō eleuari. Et hāc hūilitatē docuit ī natiuitate: cū ille cuiꝰ ē celū ⁊ t̓ra elegit pauꝑtatē: pauꝑrime natꝰ ē Iu. ij. Inuenerūt infātē pānisīuolutū: poſitū ī p̄ſepio. O ml̓ti hoīes oppoſitū faciūt: on̄dētes ſe ī diuitijs ⁊ vanitatibꝰ ſuis. ¶ Quartꝰ ē ſe vilē ẜuitorē reputare. Hūc gradū docuit cūcircūcidi ⁊ ī tēplo pn̄tari voluit: ⁊ ſic tāqͣꝫ pctōr apparere qͥ nullū vulnꝰ pctī habuit: tn̄ ligaturā vulneris nō refugit nobis ī exēpluꝫ ¶ Quītꝰ ꝙ ab alijsvilis reputari vult. Bern̄. Pere huilis nō vult tm̄hūilis dici: ſꝫ etiā vilis cū hͦ reputari. Hūc xp̄s docuit ī ſuo baptiſmate: vbi veīt ad Ioh̓eꝫ tanqͣꝫ quibaptiſmo īdigeret: ab eo baptiſari voluit ac ſi minor eo eēt. Et nota de hac mētali humiliatiōe ꝙ ſi