De ſancto Mathia
vera hūilitate ꝓcedit. F ¶ Et nota hic circa lrāꝫ:ſeptē ī xp̄o poſſumꝰ ꝯſiderare hūilitates. Primohuiliauit ſe ī īcarnatōe Phil̓. ij. Exinaniuit ſemetip̄m for. ẜ. ac. In hoc docuit nos d̓ nobilitate generis nō ſuꝑbire: cū ip̄e filiꝰ dei habitū ẜui aſſumpſitAugꝰ. O hō pudet te fortaſſe. imitari hūilē deumScd̓o hūiliauit ſe ī natiuitate. ī qua docet nos ī diuitijs nō ſuꝑbire. nā ille cuiꝰ ē celū ⁊ t̓ra pauꝑtatēelegit. Tertio ī circūciſiōe qͣ nō īdiguit: attamē circūcidi voluit vt nos ī vera pnīa noſipſos hūiliaremus. Quarto ī baptiſmate: vbi Ioh̓eꝫ ml̓to mīorē nō ꝯtēpſit: ⁊ ab eo baptiſari voluit. ſic etiā parētibꝰ ſubditus erat Iuc̄. ij. In hoc nos docuit inferiores nō ꝯtēnere. Quīto ī aſini ſeſſiōe: ī quo docuit d̓ bonis corꝑalibꝰ nō ſuꝑbire: ⁊ corpꝰ hūil̓r ſubdere ⁊ tenere. Sexto ī pedū lotōe. ī qua docuit humilit̓ ẜuire Math̓. xx. Filiꝰ hoīs non venit mīſtrari: ſꝫ mīſtrare. Septimo ī crucis paſſiōe. ī qua docet ꝯtūelias hūil̓r pati Eccl̓i. ij. In dolore ſuſtine: īhūilitate habe patiētiā. Sic gͦ dic̄. Diſcite a me. Etſubdit p̄miū imitatōis ſue cū ſubdit. ⁊ īuenietꝭ requiē aīabꝰ vr̄is .ſ. ī pn̄ti ⁊ ī fut̉o. In pn̄ti Eccl̓s vlt̓.Laboraui modicū ⁊ inueni mihi multā requiē .ſ.ꝯſcīe: ⁊ pacē ī futuro Iſa. xxxij. Sedebit ppl̓s meus ī pulcritudīe pacis: ī tabernaculis fiducie ⁊ ī requie opulēta. Augꝰ. ī li. ꝯfeſ. Feciſti nos dn̄e ad teinqͥetū eſt cor nr̄m donec reqͥeſcat ī te. G ¶ Ubinota. ſunt aliqͥ qͥ hn̄t requiē ī corꝑibꝰ: vt dr̄ Iu. xv.d̓ diuite epulone. ⁊ ille p̄c ipue diues Luc̄. xij. qͥ dixit. Aīa mea habes ml̓ta bōa repoſita ī ānos plurimos. reqͥeſce. comede. bibe ⁊cͣ. Alij ſunt qͥ īueniunt requiē ī aīabꝰ .ſ. qͥ ſecurā hn̄t ꝯſcīaꝫ. Aug. ī li. d̓cathez izādis rud̓. Iocūdiꝰ gaudes de bōa ꝯſcīa inimoleſtias qͣꝫ d̓ mala īter delitias. Sen̄. Nō naſcit̉vera leticia niſi ex pura ꝯſcīa. Tertij ſunt qͥ nō īueniūt reqͥeꝫ nec ī aīabꝰ nec ī corꝑibꝰ. vt dānati. Hiere. xvij. Seruietis dijs alienis qͥ nō dabūt vob̓ reqͥem̄ die ac nocte. Quarti īueniūt requiē ī aīabus ⁊corꝑibꝰ: vt btī poſt vniuerſalē reſurrectionē. Tūcin eis īplebit̉ ꝑfecte autoritas ſupra allegata Iſa.xxxij. Sedebit populus meꝰ .ſ. quo ad requiē aīeī tabernaculis fiducie: quo ad requiē corꝑis. ⁊ ī requie opulēta: quo ad vtrūqꝫ. Ibi erit reqͥes a labore: dolore: ⁊ timore. A labore Apoc̄. xiiij. Ammodo reqͥeſcit ſpūs a laboribus ſuis. Et a dolore Iſa.lj. Gaudiuꝫ ⁊ leticiā tenebūt: fugiet ab eis dolor ⁊gemitꝰ. Et a timore Iob. xj. Reqͥeſcet ⁊ non erit qͥte exterreat. ¶ ¶ Eſt alia cauſa q̄ affectū nr̄m accēdere dꝫ ad xp̄i imitationē: quā ſubiūgit concludēdoeuāgeliū dicēs. Iugum meū ſuaue ē ⁊ onus meūleue. q. d. Si non velletis me ſeqͥ ꝓpt̓ p̄miuꝫ: hoc ēpropter eternā requiē. deberetis tamē me ſeqͥ propter ceſſationē acerbitatis exiliū laboꝝ. Ueꝝ qͥdērequies magna ē: ſꝫ labor acerbus ⁊ importabilisne hō hr̄et aliqͣtenus excuſationē dicit ſaluator. iugum meū. Eſt iuguꝫ euāgelij reſpectu legis. qꝛ lexeuāgelij ē charitatis: lex v̓o vetus ẜuitutis Rom̄.viij. Nō accepiſtis ſpm̄ ẜuitutis ī timore: ſꝫ accepiſtis ſpm̄ adoptōis filioꝝ dei: hoc ē ſpm̄ charitatis:quā filius ad patrē hr̄e dꝫ: ſic dic̄. ⁊ onus meum leue. Augꝰ. d̓ v̓bis dn̄i. Charitas oīa ſeua ⁊ īmania:id ē magna facit leuia .j. Corint̓. xiij. Charitas oīa
ſuffert. Hiero. Amāti nihil ē difficile. Ip̄e gͦ ſaluator vltra vires hūanas nulli aliqͥd p̄cepit: vltra hͦgrām ſuam beniuole tribuit: vt q̄ grauia vident̉ leuia fiant. Imitemur gͦ xp̄m ſicut hortat̉ ī pn̄ti euꝫaliquibꝰ laboribꝰ ⁊ virtuoſis oꝑbꝰ reqͥremꝰ: ⁊ gloriā ſuā obtinebimꝰ ī futuro. Hāc ſctūs Mathiasadeptꝰ ē. vt ptꝫ ī eiꝰ legēda.¶ NNota ſuꝑ euāgeliū. Nemo nouit.hic iucidētal̓r ſuꝑ illud euangeliū. NeNO A mō nouit prēꝫ niſi filiꝰ. H ¶ Ad deicognitōꝫ poſſumus venire ꝑ ſeptē qualitates. Primo ꝑ naturalē inſtinctū cum eū cognoſcimꝰ ſummū bonū ⁊ fontē oīm reꝝ. ſicut agnus ex naturaliinſtinctu matrē ī balatu cognoſcit: ſic ī lumīe rōisī quo creati ſumꝰ ad imaginē ⁊ ſil̓itudinē dei. Psͣ.iiij. Signatū ē ſuꝑ nos lu. vul. t. do. i. naturalis ratio cognoſcēdi deuꝫ. Et ſic nemo excuſat̉. Sic ph̓ieū cognouerūt vt ſummū bonū: ſꝫ nihil aliud īueſtigare potuerūt. ⁊ ſic vbi īceperūt: ibi finierūt Roma. j. Qui cū deū cognouerūt non ſicut deū gl̓ificauerūt: ⁊ euanuerūt in vanitatibꝰ ſuis. ¶Scd̓o ꝑgr̄e infuſionē. Un̄ ſicut hō ī ſplēdore ſolis cognoſcit colores differre abīuicē: ſic ꝑ infuſionē diuinegr̄e cognoſcimꝰ quātū creator differt a creatura: ⁊ecōtra. ſic oriēs ab occidēte. d̓ qͦ Eph̓. v. Eratis aliqn̄ tenebre .ſ. an̄ infuſionē fidei: nūc aūt lux ī dn̄o.Psͣ. In lumīe tuo .ſ. infuſo: videbimꝰ lumē .ſ. eēntiale ¶ Tertio deū cogͦſcimꝰ ꝑ āgelicā reuelatōeꝫ.ſic̄ hō ꝑ nūcios cogͦſcit negocia. ⁊ ſic āgeliſt̓ nūcijdei. Rych̓. Angelꝰ ē diuinꝰ nūciꝰ ꝑ quē diuinā volūtatē agͦſcimꝰ. lꝫ nō viſibil̓r: tn̄ īuiſibil̓r. ex ēcio nob̓ reuelat agnitōꝫ dei. Nā ſic̄ dic̄ Dyogelꝰ ē māifeſtatio diuini lumīs. Et ſic cogͦuer̄t deātiqͥ pr̄es abrahā: yſaac ⁊ iacob. qͥbus ml̓totiēs angeli dei viſibil̓r apparuer̄t: ⁊ docuer̄t eos de deo ⁊d̓ celeſtibꝰ ¶ Quarto deū cogͦſcimꝰ ꝑ hūanā eruditōeꝫ: ſic̄ diſcipuli lrās a mgr̄is diſcūt. Psͣ. Atbus nr̄is audiuimus: pr̄es nr̄i annūciauer̄t noſopus qd̓ oꝑatus ē ī nob̓. opus creatōis. gubernatōis. gl̓ificatōis: ⁊ ſic d̓ alijs. Sꝫ heu pl̓es eruditionē hmōi nō ſuſceper̄t: nec aliqͥd ꝓ deo ſuſtinuerūtnec hodie ſuſtinēt. Psͣ. Noluerūt ītelligere vt bn̄agerēt. Nolūt tales ſeip̄os nec deū cogͦſcere ꝑ eruditōꝫ: ⁊ ſic nec deꝰ eos cogͦſcit ꝑ approbatōꝫ. ſꝫ dic̄eis Nat. xxv. Diſcedite a me: neſcio vos. Ioh̓. x.ego cogͦſco oues meas: ⁊ cogͦſcūt me mee. ¶ Quīto cogͦſcimꝰ deū ꝑ creaturaꝝ ꝯſideratōꝫ Ro. j. Inuiſibilia dei ꝑ ea q̄ facta ſt̓ ītellecta ꝯſpiciunt̉. Et. j.Coꝝ. xiij. Uidemꝰ nūc ꝑ ſpecl̓m ⁊ ī enigmate. Auguſ. d̓ ci. dei. Per ſpecl̓m .i. ꝑ ſil̓itudinē creaturarūcogͦſcimus deū. qꝛ ī creaturꝭ videmus veſtigia dei.Sic dr̄ Sap̄. xiij. A magnitudine ſpeciei creaturecognoſcibil̓r poterit eoruꝫ creator ītueri. Sic ſancta Ratherina cognouit ¶ ¶ Sexto deuꝫ cognoſcimus ꝑ ſcripturatū inſpectōem. ſicut homo vultuꝫin ſpeculo. Sanctus Tho. parte. j. q. j. art̓. ix. Naior noticia de deo non habetur in ha vita qͣꝫ in ſacra ſcriptura. Gregorius. Sacra ſcriptura eſt qͦddam ſpeculū quod oculis mētis ꝓponitur: vt īterna facies videatur. Ideo dic̄ ipſe ſaluator Io. vij.Scrutamini ſcripturas in quibus putatis habere vitam eternaꝫ: ⁊ teſtimoniū hr̄e de me ⁊cͣ. ¶ Se-