SermoIXV

tre. qꝛ caro ⁊ ſanguis nō reuelauit tibi: ſꝫ pater meus qͥ in celis ē. Scd̓o filiū inſtruētē. Iob̓. xv. Omnia q̄ audiui a pr̄e meo nota feci vob̓. Tertio ſpm̄ſctm̄ infundentē. Io. xiiij. Spūſſanctꝰ quē mittervobis pr̄ in noīe meo: ille docebit vos oīa. ¶ Tertia exaltatio .ſ. ī paſſiōe facta ē ex feruēti charitateqꝛ p̄ ceteris magis dilexit. ꝓpt̓ qd̓ ip̄m ſaluator interrogauit Ioh̓. xxj. Diligis me plꝰ his: rn̄dit. Tuſcis dn̄e. Nō ſuſcepiſſet martyriū ſi non ex radicecharitatis habuiſſet: īmo oēs martyres qͥ torm̄taſubierūt ex radice charitatis acceperūt. Un̄ Aug.Quō corꝑalis puluis ꝯͣ tam magna tormēta duraret: niſi xp̄us deus ī eo habitaret. Id̓o dictum ēThobie ab angelo. c. xij. Quia acceptus eras deoneceſſe fuit vt tēptatio ꝓbaret te. Grego. Qualisvnuſqͥſqꝫ apud ſe lateat illata ꝯtumelia ꝓbat. Sedqꝛ btus petrus p̄ ceteris magis dilexerat: id̓o ꝓximius p̄ ceteris xp̄m imitari debebat. I ¶ Idcirco ꝓpter iſtā trinā exaltationē feſtū ſctī petri tribꝰvicibꝰ ī āno celebrat̉. Ex eo em̄ ꝙ fuit dignior ī auctoritate: qꝛ pͥnceps apl̓oꝝ ⁊ claues regni celoꝝ accepit: celebrat̉ hodie eiꝰ feſtū. Ꝙ autē fuit efficacior ī virtute: ꝓpter hoc celebrat̉ feſtū ad vincula. Eex hoc ꝙ fuit feruētior ī charitate: ob hoc dies eiobitꝰ vel natalis celebrat̉. Scd̓o celebrat̉ eiꝰ feſtuꝫter ī anno ꝓpter bn̄ficiū qd̓ ei dn̄s cōtulit: hoc eſt ꝓpter ptātē ligandi ⁊ ſoluēdi. Ipſe em̄ liberat nos atribꝰ generibꝰ pctōꝝ .ſ. locutōis: cogitatōis: ⁊ oꝑationis. Tertō ꝓpt̓ debitū. qꝛ ip̄e ē paſtor noſter. Ip̄eem̄ tripl̓r nos paſcit. v̓bo. exēplo. ⁊ orōne. Id̓o feſtū eiꝰ totiēs celebrat̉ nobis ī exēplū vt nullꝰ deſperet. ſi qͥs xp̄m negaſſet corde: ore: ⁊ oꝑe ſi velit penitere: xp̄us vult eū ſuſciꝑe penitētē.¶ Sermo lxv. ¶ Ad idē.xaltent eū in eccleſiaplebis ⁊ ī cathedra ſenioꝝ laudēt eū. psͣ.xvj. C ¶ Pro doctrina ſciēdū. cupiētesaltari ꝑ vite meritū ⁊ ī pr̄ia ꝑ gl̓ie p̄miuꝫ: debēt ad hoc conari ꝑ tria. Primo ꝑ electōem: ⁊ hͦ fieri hꝫ tūc: cū ꝑ grām ſpūſſctī intrinſecꝰ ꝯpūcti incipimꝰ inſpicere vitā nrām. bonū ⁊ malū. celū ⁊ t̓rā.celeſtē iocūditatē. infernalē calamitatē. momentaneā delectationē ⁊ eternā dānationē. mētis noſtreoculis ītuētes ⁊ rimantes qͥd int̓ iſta potiſſime ſiteligēdū. vtrū ꝓpter momētaneā delectationē expedit mereri eternā dānationē. vtꝝ ꝓpt̓ terrena bonaexpedit carere celeſtibꝰ: cum ſint ī infinitū meliora. Et ſic reſpiciētes deū p̄ oībus eligamꝰ ⁊ ꝯͣria reſpūamus: ſtatuētes cuſtodire iudicia iuſticie ſue.Statim ⁊ vt factū fuerit: elegit nos deꝰ vt ſimꝰ filidei ex ſeruis diaboli. ⁊ ſic nō erimꝰ mediocrit̓ exaltati. Tūc em̄ īplebit̉ ī nob̓ illud Deut̓. xxvj. Dn̄mdeū tuū hodie elegiſti vt ſit tibi deꝰ: ⁊ ambules invijs eius. ⁊ elegit te hodie dn̄s vt ſis ei ppl̓us pecuaris: ⁊ faciet te excelſiorē cūctis gētibꝰ quas creauit ī laudē ⁊ gloriā ſuā. Nūquid nō ſumꝰ vehemēter exaltati: cū ex ẜuis diaboli erimꝰ adoptiui filijdei? Ioh̓. viij. Qui facit pctm̄: ẜuꝰ eſt pctī. Sic dic̄apl̓us Ro. vj. An neſcitis cui vos exhibetis ẜuosad obediēdum: huius ẜui eſtis. j. Iohan. iij. Quifacit pctm̄ ex diabolo ē. Id̓o dic̄ p̄s. lxxxiij. Elegi

abiectus eē in domo dei mei magis qͣꝫ habitare intab̓nacl̓is pctōꝝ. Et ſic Suſanna Dan. xiij. Quidcligam inqͥt ignoro. melius ē mihi incide̓ in manꝰhoīm qͣꝫ derelinq̄re legē dei mei. Et ſic Eleazarusvir antiquꝰ potius gaudēter elegit mortē qͣꝫ cōtralegē dei ageret. ij. Machab̓. vj. ¶ Scd̓o exaltamurꝑ oꝑationē: cum poſt electōem oꝑa noſtra cuꝫ conatu facimꝰ. cōmunē ſtatum excedimꝰ. non cōtenti cōmunibꝰ obſequijs: ſꝫ qͣꝫtuꝫ vires ſuꝑpetūt cumdiſcreto exceſſu oīa faciēdo: dicēdo illud Eccl̓s. ij.Nagnificaui oꝑa mea. Et tādiu oꝑa ardua ꝯtinuantes qͦuſqꝫ de exceſſu opeꝝ veniamꝰ ī exceſſū mētis. Hunc exceſſum oꝑis docet Bern̄. dicens. Bonum ē homī ſua obſeqͥa ad cumulum dare. Berbi gr̄a. ſufficit ad ſalutē moleſtiam ferre patiēter. ſꝫcumulus ē deſiderāter ⁊ feruēter pati. ſufficit ad ſalutē ſuꝑflua non require̓: ⁊ nec propter ipſa ſi neceſſaria deſint murmurare: ſꝫ cumulus ē alijs neceſſaria mīſfrare qui vere ⁊ ꝑ ſe penuriam patiuntur. ſufficit ad ſalutē p̄latis obedire. ſꝫ cumulus eſtfuge̓ in quo ſentit voluntatē oblectari. Un̄ Bern̄.Perfecta obedientia legē neſcit. termīos non habet. nec ē cōtenta anguſtijs ꝓfeſſiōis. longiori modo volūtatē ferūt in latitudinē charitatis ad omne qd̓ eis iniūgitur ſpōtanea volūtate alacriqꝫ animo extēditur. Et ſic de alijs oꝑbus exēplificāduꝫeſt. ¶ Tertio exaltamur ꝑ paſſioneꝫ. Cum em̄ nosquibuſdā exercitijs paſſionibus eqͥualēt ibus ſtrēnue exercitantes .ſ. ꝑ grām: qua guſtata ⁊ qua ſubtracta fit amaritudo amariſſima. ⁊ eqͥualet paſſioni ī patiēti deſiderio incipiūt feruēter languere. tamen nec ad carnalia deſideria nec libeat: nec liceat ambobus carētes. ⁊ ſic inter celum ⁊ terram ſuſuſpēſi amariſſime cruciamur: ⁊ talis cruciatꝰ eqͥualet paſſioni. De tali Iob. vij. Suſpēdium elegitanima mea: ⁊ oſſa mea mortē. Qd̓ exponēs Grego. dic̄. Per animā nil niſi mētis intētio intelligitur. Nam omne qd̓ ſuſpendit̉ ab imis ad ſupernaeleuatur: ⁊ oſſa .i. carnis fortitudo moritur. Greg.Dum mentis intētio ad alta ſublimatur: omnemin ſe fortitudinem necat. Unde ſancti viri rectiſſime ſciunt ꝙ hic requiem habere non poſſunt. id̓oſuſpendia eligūt. quia terrena derelinquētes: celeſtia deſiderātes ad alta animū tollunt. oſſibꝰ mortem inferunt. quia amore ſuꝑne patrie virtutū ſtudijs accincti fortes prius mūdo: nunc autem deo.⁊ hi dicūtur ſuſpenſi. Und̓ Hugo libro. v. de archa myſtica. Nonne velut a terra ad aera ſuſpenditur: dum homo ſuꝑ hominē ducitur: ⁊ mentisalienatione a terrenis in celeſtia erigitur. Hi tedium habent viuere in ſeculo: dicentes cum Pſal̓.Heu mihi quia incolatꝰ meus ꝓlongatus ē. Tales Petri martyrio corporali coequātur: qui interceli ⁊ terre cōſolationes eleuati pendent miſerabiliter deſolati. Et hoc eſt qd̓ dicit Gregoriꝰ. Cumgratia cōtemplantibus celerius non ſubuenit: ſicobſecrāti celū ereū ⁊ t̓ra ferrea: ⁊ ſic ſine ferro ſanguinē fundunt. ⁊ quanto maior paſſio: tanto poſtmortem vberior cōſolatio. Sic ergo ꝑ huiuſmodiexercitia meremur hic exaltari ꝑ gratiam: ⁊ in futuro ꝑ gloriam. A ¶ Nota p̄ſens feſtum quinqꝫd̓ cauſis celebrat̉. Primo ꝓpt̓ Petri lib̓atōꝫ ⁊ eius