De conuerſione ſancti Pauli

diuitijs ⁊ honoribus. ⁊ ſic iteꝝ nos in maxīa ꝑicula ponit. qꝛ ꝑ hoc inducit īter alia plura mala. maxime ſuꝑbiaꝫ q̄ odibilis eſt deo ⁊ hoībus. Eccl̓i. x.Tercto temptat ꝑſecutionibꝰ Ioh̓. xvj. In mūdopreſſurā habebitis ⁊cͣ. In oībus tn̄ his p̄nomīatistēptationibus fortit̉ btus Uincentius pugnauit.⁊ vbiqꝫ victoriā obtinuit dei aſſiſtētia ⁊ adiutorio.Uicit em̄ pͥmū hoſtē ꝑ ꝯtinentiā. ſcd̓m ꝑ innocentiā. terciū ꝑ patientiā. q̄ tāta fuit ſibi a deo data. ꝙnō ſolū voluntarie ad varia tormēta ꝓ xp̄i noīe ſededit. ſꝫ etiā in eis quaſi ſpūalē leticiā habuit ⁊ proepul̓ reputabat. Un̄ moras carnificū arguēdo adpenas alacriter ꝓperauit. Et vltra hoc deſideriummagis patiēdi habuit. Iō merito v̓ificant̉ de ipſoverba thematis. Certamen forte dedit illi vt vinceret. ⁊ ſic ꝓ victoria eterne gl̓ie coronā obtinuit.De ꝯuerſione ſancti Pauli Sermo. xlix.Cce nos reliquimuse Ioīa ⁊ ſecuti ſumus te Nath. xix. Nar. jLu. xix. ¶ In ſūma euāgelij tria per ordinē tangunt̉. Prīo ꝑfecta mūdi abrenūciatio. ibi.Ecce nos reliqͥmus oīa. Scd̓o directa xp̄i imitatōibi. ⁊ ſecuti ſumus te. Tercio pia p̄mij retributio.ibi. Uos qͥ reliquiſtis oīa. De pͥmo dic̄. In illo tꝑ.ſ. cū adoleſcēs interrogaret dn̄m. qͥd faceret vt viteternā poſſideret. Rn̄dit. Si vis ad vitā īgredi ẜuamandata. Ille dixit ſe a iuuētute impleuiſſe. interrogauit qͥd adhuc ſibi deeſſet. Rn̄dit ih̓s. Si vis ꝑfectus eſſe vade ⁊ vēde oīa q̄ habes ⁊ da pauꝑibuſ⁊ habeb̓ thezauꝝ in celo. ⁊ veni ſequere me. Cū audiſſet v̓ba hec adoleſcēs abijt triſtis. erat em̄ multas poſſeſſiones hn̄s. Tūc ih̓s dixit diſcipul̓. Amēdico vob̓. qꝛ diues difficile intrabit in regnū celoꝝEt iteꝝ dico vob̓. Faciliꝰ eſt camelū ꝑ foramē acuſtrāſire qͣꝫ diuitē intrare in regnū celoꝝ. Auditꝭ hidiſcipuli mirabant̉ valde dicētes. Quis pōt ſalufieri. qͥbus xp̄s ait. Apud homines hͦ eſt īpoſſibile.apud deū oīa ſūt poſſibilia. Tūc rn̄dens petrus dixit. Ecce nos reliqͥmus oīa ⁊cͣ. Orige. Petrus pͥnceps apl̓oꝝ loquit̉ ꝓ oībus dicēs. Ecce reliquimꝰoīa .ſ. q̄ habuimꝰ. ⁊ q̄ habere vel appetē poteramꝰ.¶ G Cōmendat illā pauꝑtatē q̄ fuit in pͥmatiuaeccl̓ia. Prīo qͦ ad ꝓmptitudinē in hoc ꝙ dixit. Ecce reliqͥmus ⁊cͣ. multi ꝓmpti erāt. Greg. Ad vniꝰiuſſionis vocē Petrus Andreas ⁊ Ioh̓es relictꝭretibus ⁊ naui ſecuti ſunt dn̄m Nath̓. iiij. Scd̓ocōmendat acōitate. cū dicit. nos. q. d. oēs in cōmuni. Act̉. iiij. Nec quiſqͣꝫ eoꝝ aliqͥd ſuū eſſe dicebat.ſꝫ erāt oīa illis cōmunia. Tercio a volūtate ſpontanea. cū dixit. reliqͥmus. Erāt em̄ pauꝑes ſpū .i. volūtate nō coacta neceſſitate. Fnerūt em̄ de numero illoꝝ. de qͥbus Nath̓. v. Btī panꝑes ſpū quoniam ip̄oꝝ ē regnū celoꝝ. Quarto ab integritate integerrima fuit in eis pauꝑtas. ⁊ tangit̉ cū dicit. oīaOmnia reliq̄rūt ſua ſuos ⁊ ſe .i. ꝓpriā voluntatemhabēdi. Chriẜ. in omel̓ alloquens Petro interrogat. Qualia omnia o beate petre. reliquiſti rhete ⁊nauigium dicis omnia. Grego. in omel̓. Nultuꝫreliquit qui ſibi nil retinuit. multum reliquit qͥ cuꝫre poſſeſſa etiā ꝯcupiſcētijs renūciauit. nā tāta abeis dimiſſa ſunt quāta ab eis concupiſci potuerūt

Bern̄. Plus nocet concupiſcētia qͣꝫ ſubſtantia. qꝛconcupiſcentia poteſt ſe extendere ad oīa. Et hancreliquerunt .i. voluntatē habendi. H ¶ Ubi ſciēdum beati apoſtoli reuera oīa reliquerunt. omniavtiqꝫ impediētia. oīa retrahētia. oīa ꝑiclitantia. oīaponderatia. oīa mediātia. Prīo reliq̄rūt oīa impediētia. Impediūt em̄ in dei ẜuitio amor ⁊ ſollicitudo tꝑaliū. ꝓpter hoc dicit ſaluator. Math̓. x. Difficile qͥ pecuniā hn̄t īrabunt in regnū celoꝝ. Gloſapecuniam hn̄t in amore nō in vſu. Dicit em̄ Rabanus ſuꝑ illud. Homo quidā ab arimatia nomineIoſeph erat diues. magne erat dignitatis apud ſeculū. ſꝫ maioris apud deū meriti. qꝛ non erat diueſdiuitiaꝝ amore. ſꝫ tm̄ poſſeſſione. ⁊ ſic diuites nonexcludunt̉ a diſcipulatu ſaluatoris. Iſte em̄ diueserat ⁊ diſcipulus xp̄i. qui non erat pecunie amator ſꝫ ip̄ius diſtributor. Et hoc eſt qd̓ dicit p̄s. lxj.Diuitie ſi affluant nolite cor apponere. non dicit.nolite habere. Beda ſuꝑ Lu. Nō rep̄hendit̉ diuesꝙ terrā coluit. vel ꝙ fructus in horrea cōgregauit.ſꝫ ꝙ fiduciā in illis poſuit ⁊ pauꝑibus non erogauit. ⁊ nimiū eas adamauit. De quo Chriẜ. Qui diuitias amat neceſſe eſt ꝙ deū odiat. Et ſic ſunt impedimentū ꝑfectionis quia amor cauſat auariciaꝫ⁊ ẜuitutē quā ꝓhibet dn̄s Nath̓. vj. Nō poteſtisdeo ẜuire ⁊ māmone. Glo. Ille diuitijs ẜuit qͥ plꝰde eis ſollicitus eſt ⁊ eas diligit qͣꝫ aīe ſalutem ⁊ ſicdicit̉ Eccl̓i. x. Nihil iniquius qͣꝫ amare pecuniam.Et ibidem. Auaro nil ſceleſtius. nam animā ſuaꝫvenalem habet. Ideo venerabilis Beda. Frēs cōſideremus ⁊ terrena ita poſſideamus vt vtiqꝫ mēte ad celeſtia tendamus. Beda ſuper Lucam. Differentia eſt inter renunciare ⁊ relinquere. renunciare conuenit omnibus. relinquere autē perfectis.Ideo Grego. Si cuncta relinquere non poteſtis.tn̄ ita temꝑalia tenete vt per ea non teneamini. itapoſſidete vt vos non poſſideant. vt ſub mentis veſtre ſint dominio que poſſidetis. ꝙ cuncta temporalia in vſu non affectu poſſideatis. Nam diciturEccl̓es. v. Qui amat diuitias fructum non capierex eis. ⁊ Grego. Qui terrenarum rerum id eſt diuitiaꝝ amore vincitur in deo nullatenus delectat̉.Ideo Richar. de ſancto victore. O felix anima qͥdſollicita es erga plurima. porro vnum eſt neceſſarium. dilige vnuꝫ in quo ſunt omnia. ibi fige cor etdeſiderium tuum. mundus em̄ tranſit. ⁊ omnis cōcupiſcentia eius. Sic fecit apoſtolus ad Phil̓. iiij.Omnia arbitratus ſuꝫ vt ſtercora vt xp̄m lucrifacerem. I¶ Scd̓o reliquerunt omnia retrahentia.id eſt amorem mundi qui retrahit hominem ab amore dei. De quo Aug. Si in te eſt amor mundi.non eſt qͥ intret amor dei. Cor tuū vas eſt. effundeqd̓ habes. nō poteſt em̄ vas repleri balſamo quodplenum eſt aceto. Iaco. iiij. Qui vult eſſe amicushuius mundi inimicus dei conſtituitur. Ideo .j.Iohan. ij. Nolite diligere mundum. Nam amaremundum eſt amare ꝓditoreꝫ ſuū. Augu. Ama ſeculum ⁊ abſorbebit te. Chriẜ. Niſer eſt mundusmiſerrimi qui eum ſequuntur. Semper mundialia opera excluſerunt hominem ab eterna vita.Ideo exclamat Auguſti. O munde immūde quā