Druckschrift 
Sermones Thesauri novi de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De Epyphania

ptiſant̉ non manēt impunita. qꝛ puniunt̉ pena inſufficiēti ī ſeip̄is ꝑ ꝯtritionē vl̓ attritōem vt ī adultis. Sufficiēti autē pena ī capite ꝑ paſſionē xp̄i. qꝛꝑ baptiſmū homo īcorꝑat̉ xp̄o ⁊ fit mēbrū xp̄i. Etid̓o pena quā xp̄us ſuſtinuit reputat̉ ei ī ſatiſfactionē Ro. vj. Quicūqꝫ baptiſati ſumꝰ ī xp̄o Ieſu inmorte ip̄ius baptiſati ſumꝰ. cōſepulti em̄ ſumꝰ ⁊cͣ. Scd̓o em̄ ē baptiſmꝰ ſpūalis .ſ. flamīs: vt ex vera cōtritōne cordis ⁊ effluētia lachrymarū hꝫ vimregeneratiuā .ſ. in ſpū cōtritōis ⁊ aqͣ lachrymaruꝫ.de qͦ p̄s. lxxiij. Cōtribulaſti capita draconis ī aqͥs.Bern̄. Qd̓ in nobis minꝰ ē in vnda lachrymarū ⁊afflictōe penaꝝ: ip̄e deus ſupplet ſuis penis. Illebaptiſmꝰ noſter ſpūalis figuratur ī corꝑali baptiſmo xp̄i. Auguſ. ī li. de doct̉. xp̄ia. Oīs xp̄i actio noſtra ē inſtructio. Et apoſtolꝰ ad Ro. xv. Quecūqꝫſcripta ſunt: ad noſtrā doctrinā ſcripta ſunt. LIgitur qͣttuor ſcripta ſunt de baptiſmo xp̄i. Primū eſt ꝙ Iohānes tenuit xp̄m ī manibus. Spūaliter. Iohānes īterp̄tat̉ gr̄a vel in quo ē gr̄a dei. qꝛgr̄a tenet ī manu penitētē ne recidiuet. De quo ſāctus Tho. li. iij. ꝯtra gētiles. cap̄. lv. Indiget hō diuine gr̄e auxilio vt ꝑſeueret ī bono. De quo etiā. j.Pet̓. vlt̓. Deus oīs gr̄e qui vocauit nos ī et̓nā gloriam ſuā: ip̄e ꝑficiet cōfirmabit ſolidabitqꝫ. Sꝫ nepctōr iā penitēs in pͥſtinū opus redeat: ⁊ ne ſic fieret nouiſſimꝰ error peior pͥore Narc̄. vlt̓. ⁊ ne aſſimilaret̉ bruto Prouerb̓. xxvj. Canis reuerſus advomituꝫ: ſic qͥ reiterat ſtulticiā ſuā. Ergo reqͥrit̉ adſacr̄m baptiſmi Iohānes .i. gr̄a dei. q̄ tenet hoīemne recidiuat: ad Tyt̉. ij. Apparuit gr̄a dei erudiēsnos vt abnegātes oēm impietatē ⁊ ſecularia deſideria. Scd̓o legimꝰ columbā deſcēdentē q̄ manſit ſuꝑ eū. Columba hꝫ gemitū ꝓ cātu: ⁊ ſignificatſpm̄ ꝓmouētē ad gemitu ꝓ cōmiſſione pctōꝝ ⁊ defectuū cōſideratōe: ad Ro. viij. Ip̄e ſpūs poſtulatꝓ nobis gemitibus īenarrabilibꝰ. Nā ad veꝝ penitentē reqͥrit̉ gemitus ⁊ dolor. Aug. de pnīa. Bere penitens ſemꝑ doleat ⁊ de dolore gaudeat: ⁊ ſenon ſemꝑ doluiſſe doleat. dicēdo cum p̄s. xxxvij.Dolor meus in cōſpectu meo ſemꝑ Tertio voxpatris audita ē: hic ē filius meꝰ dilectus. Hoc cōtingit ſcd̓m apoſtolū Ro. viij. cum ip̄e .ſ. ꝑhibet teſtimoniū ſpūi noſtro ꝙ ſumꝰ filij dei. Hoc fit quādo poſtpoſito oī timore ⁊ horrore ꝑiculoꝝ ī deuotōe noſtra non vt iratū: ſꝫ pium ⁊ benignū ⁊ dulcēpatrē adoramus. De qͣ deuotōe. Ro. viij. Accepiſtis ſpm̄ adoptōis filioꝝ dei: in quo clamamꝰ. abba pat̓. Et ſic noſtra deuotio ſe habꝫ ad deū non vtad dn̄m. non vt ad iudicē: ſꝫ vt ad pium patrē. Ineadem em̄ atteſtatōe ſtat vt ſimus filij dei: cum ſumus deuoti ad deum. Quarto legimus: celū ſeaꝑiēs. ꝑ qd̓ deſignat̉ qͥ in ſpū baptiſat̉: illi celū veraciter aꝑiet̉ cum de hoc exilio euolauerit. cum legitur Act̉. x. Uidit Petrus celum aꝑtū: ⁊ lintheum qͣttuor initijs ſūmitti an̄ eum in quo erāt omnia qͣdrupedia: ſcꝫ ſerpētina ⁊ volatilia celi. ⁊ voxfacta ē dicēs. Surge Petre: occide ⁊ māduca. Nārā pnīaꝫ ⁊ recipiunt̉ ī celū. Chryẜ. O pnīa auro rutilātior: ſole ſplēdidior. qͥd de te dicā: qͥd de te refe-

ram? Oīa ligata ſoluis: cōtritum ſaluas: īmundūmūdas: triſtē exhilaras. ꝑadiſuꝫ aꝑis. ad vitā eternā reuocas. Mat. iij. Pnīam agite ⁊cͣ. Sermo xliij. Ad idē.Go a te debeo baptiſari: ⁊ tu venis ad me. Nat. iij. ⁊ legit̉ hodierno die ꝓ euāgelicali officio. In ſūma euāgelij duo īnuūtur. Primo vigoroſum exēpluꝫ noſtre humilitatis. Scd̓o generoſuꝫ teſtimonium eterne veritatis. Primū ibi. venit Ieſus adIohānē. Secūduꝫ ibi. ecce aꝑti ſunt celi. De pͥmodicit. In illo tꝑe: ſcꝫ cum Iohānes baptiſaret homines ī iordane ad ſe veniētes: venit Ieſus interalios hoīes: cum tamē baptiſmo nō egeret. qꝛ verus deus: ⁊ alios ſaluare venerat Math̓. j. Ip̄e ſal̓uū faciet populū ſuū a pctīs eoꝝ. Agalilea .i. a nazareth vbi latuerat: q̄ ſituata erat in galilea ad iordanē qͥ eſt fluuius: ⁊ oritur ad radicē lybani montis ex duobꝰ fontibus ior ⁊ dan. In quo fluuio dicit Augꝰ. ī ẜmone de eph̓ya domī: facta ſunt muta mirabilia. M Primo legitur p̄s. cxiij. Iodanis cōuerſus ē retrorſum. Dic̄ magr̄. in glo. ſuꝑp̄s. ad lrām. Factum ē cum filij iſrl̓ exierūt de egto: tūc ſuꝑiores aq̄ iordanis fluxerūt retrorſuꝫ .i.inclinatōes ſeu male paſſiones ſuꝑioris ꝑtis rōismitigātur ī baptiſmo. Itē Helyas ī iordane fecitdiuiſionē aquarum: tulit palliuꝫ ⁊ īuoluit illud: ⁊cuſſit aquas lordanis: ⁊ diuiſe ſunt ī duas ꝑtes: ⁊ſicco pede trāſierunt Velyas ⁊ Helyſeus. iiij. Reū. ij. Et ſic nunc ī baptiſmate fit ſeꝑatio pctōꝝ abhomīe. Et ad hunc fluuiū venit Ieſus ad Iohannem: dn̄s ad ẜuū: rex ad militē: imꝑator ad ſcutiferum: ſol ad luciferuꝫ. Sꝫ qͣre? vt baptiſaret̉ ab eo.maior a mīore: vt nullꝰ dedignaret̉ mīorē ſe. N Sꝫ di. tamē xp̄us nō īdiguit baptiſari cum nonhr̄et patrē: qͣre ergo voluit baptiſari? Rn̄det ſctūsTho. ꝑte. iij. q. xxxix. art̓. j. Primo vt aqͣs mundaret. de quo Ambroẜ. ſuꝑ Auc̄. Baptiſatus eſt Ieſus non mūdari volēs: ſꝫ vt nobis flumīa mundaret. Scd̓o vt legē quā inſtituerat impleret. de qͦAuguſ. ī ẜmone de eph̓ya. Uoluit facere qd̓ faciendum omnibꝰ imꝑauit. Hoc eſt qd̓ habet̉ ī canone de cōſtitut̉. c. cum oēs. Quicqͥd iuris ī alterumqͥs ſtatuit: eoip̄o cōtra ſe vti debeat. dꝫ em̄ legi parere quā ip̄e tulerat. Et hoc ē cōtra aliquos de quibus Nath̓. xxiij. Alligāt onera grauia ī hūeꝝ hominū: ⁊ mīmo digito nō attīgūt. Sꝫ Ieſus nō ſic.id̓o ſcribit̉ Act̉. j. Cepit Ieſus face̓ ⁊ docere. Et ſactus Tho. Nō ſolū debebat imple ea q̄ ſunt legisveteris: ſꝫ etiā q̄ noue legis inchoare. Tertio baptiſmo Iohānis baptiſari voluit. Dic̄ Hieron̄. vtbaptiſmū Iohānis approbaret. Quarto vt nemo quātūcūqꝫ ſctūs baptiſmi gr̄aꝫ ſuꝑfluā iudicaret. Quīto vt myſteriū ſācte trinitatis reluceret.Id̓o Chryẜ. ī omel̓. Quia licꝫ baptiſmꝰ Iohāniserat pnīe: ne aliqͥs eſtimaret ꝙ xp̄us veniſſet ea ratione ad iordanē ꝓpter pnīam. ideo iohānes dixit.Ego a te debeo baptiſari: quia ſanctior ⁊ fortior ⁊maior me es: ⁊ tu venis ad me qͥ nō indiges. quaſi di. ego a te debeo iuſtificari vt efficiar celo dignꝰ⁊ omnes homines debēt mundari per te: ſꝫ tu ve-