XXIXSermo

diceres. qualis fuit eius obituſ. Rn̄det Euſebiusin eccl̓iaſtica hyſtoria li. j. ca. ix. ꝙ herodes cū eſſꝫſeptuaginta ānorū diuina vltione ꝑcuſſus eſt. exterius lento igne vrebat̉. interiꝰ vaſto incēdio cremabat̉. intātum ꝙ oīa viſcera ſua in ſcenū paulatim defluerent. verenda qͦꝫ illius vermibꝰ ſcaturirent. totūqꝫ corpꝰ inflāmatur ⁊ pedes. anhelituseius fetidus vt hoīes accedere horrerēt. Iuſſuꝫ ēa medicis vt cauſa alleuiatōnis in dolio oleo pleno mitteret̉. ſed nil ꝓderat ſꝫ magis deterlorabat̉Audiens iudeos cū gaudio mortē ſuam expectare nobiliores ex om̄i iudea collegit ⁊ ī carcerē poſuit. Docauit ſororē ſuam noīe ſalomē ⁊ virū eiꝰalexādrum. ⁊ ait. Noui iudeos de morte mea gauiſuros. ſꝫ vt potero multos habere lugētes moxvt exalauero oēs iudeos quos poſui in cuſtodiāinterficite. vt qui nolūt ex mea morte flere. ſaltemde nece ſuoꝝ parentū ⁊ amicoꝝ flere cogātur. Etita ꝓmiſit ſoror eius velle facere. Sic in anguſtiamortis cōſtitutus duos filios quos in cuſtodiampoſuerat occidi p̄cepit. vt nō ſolum in extraneis:ſed ⁊ in ꝓprijs fieret homicida ⁊ filicida. Igit̉ nōvalēs tot tormētoꝝ genera ſeu penas tolerare balneum ſibi preꝑare p̄cepit. ⁊ ingreſſus pomū ſibiafferri iuſſit. Cūqꝫ cultellū in manu teneret vt pomū purgaret tuſſis violenta in eū ꝓperauit. circūſpectis oībus ne qͥs eum ꝓhibere poſſet ictu proprio vibrauit in pectore. ita ꝙ infelix miſera morte vitam finiuit. Et tūc ſoror eius oēs vinctos ꝓut ordinauit interfecit. Iuſto dei iudicio vt qui innecem ſaluatoris ei ꝯſenſerūt. ſimul cū eo terminū vite darent. Et ideo mortuo herode ⁊ illis iudeis ait angelꝰ ioſeph. Accipe pueꝝ ⁊ mr̄em eiuſ⁊ reuertere in iſrael. defuncti ſunt em̄ qͥ querebātaīam pueri. Oſtēdens etiā in necē ſaluatoris pͥncipes eoꝝ conſenſiſſe ⁊ ꝓpter hoc mortuos fuiſſe.Subdit. vt impleret̉ quod dictū eſt a dn̄o ꝑ ꝓphetam ſcꝫ Oſee. xj. Ex egypto vocaui filiū meū. Nicolaꝰ de lyra. Iſta autoritas hꝫ duplicē ſenſuꝫ lr̄alem. vnꝰ de filijs iſrl̓. alius v̓o de domīo nr̄o ih̓uxp̄o. ⁊ ꝑfectius. quia ē filius dei naturalis. alij v̓oſunt filij dei ꝑ adoptōem.Sermo. xxix. ¶ Ad idemrodes videns qꝛ illuſus eēt a magis iratus ē valde. Nat.¶ Legit̉ de ſil̓itudinibꝰ reruꝫ. li.v. ꝙ canis rabidus multas hꝫ propͥetates. ſic ⁊ hōfracūdus. Primo ē ſoliuagꝰ. qꝛ ſolus vadit. ip̄mem̄ alij canes fugiūt. ſic hō iracūdus ē ſoliuagusqꝛ nec amicū nec ſociū pōt ſuſtinere. Ideo ꝓuerxxij. Noli amicꝰ eſſe homini iracūdo. Et meritoeſt fugiēdus. qꝛ vir iracūdus ꝓuocat rixas. Prouerb̓. xv. Scd̓o vadit vt ebriꝰ cadendo. ſic iracūdip̄s. cvj. Turbati ſunt ⁊ moti ſūt vt ebrius. ⁊ oīs ſapientia eoꝝ deuorata eſt. Rō qꝛ dicit Catho. Iraimpedit animū ne poſſit ceruere verū. Tertio omne oblectū impugnat. ac ſi cecus. ſic iracūdꝰ nulli parcit. nō ꝯſiderat iuſticiam qꝛ cecus. Iacobi. j.Ira viri iuſticiā dei non oꝑatur. Gregoriꝰ. Si iramenteꝫ ſemel poſſederit putat iuſte fieri qd̓ malefit. Prouerb̓. xxvij. Ira viri non habꝫ miſcd̓iam.

Quarto aꝑto ore currit. ⁊ linguā extra os penditſic iracūdus maledicta verba profert. ⁊ linguā ſuam prohibere non pōt. qꝛ ſtultus. Eccl̓es. vij. Neſis velox ad iraſcēdū. qꝛ ira ī ſinu ſtulti requieſcit.Habet ſe iracūdus vt olla bulliens que pingueacum fecibus emittit. Et ſic iratus hō vera cuꝫ falſis promit. ꝓuerb. xxix. Totū ſpiritum ſuū ꝓfertſtultus. Quinto habet oculos rubicūdos ꝓpterferuorem ſanguīs. ⁊ ſic iracūdi inclinati ſūt ad effuſionem ſanguīs. Qualis fuit herodes. qꝛ iratꝰoccidit oēs pueros qui erant ī bethleem ⁊ in om̄ibus finibus eius. ¶ Iſta eſt ſcd̓a pars pͥncipalis īqua dixi innuit̉ tyrānica ꝑſecutio inuidioſa dicēsHerodes videns qꝛ illuſus eēt a magis. id ē decetus. eo ꝙ nō redirent ad eū iratus eſt valde. ¶ IPrimo ꝓpter regni zelum. qꝛ timebat ſe amittereregnum. Chriẜ. Reges ⁊ pͥncipes ſi ex aliqua cauſa iraſcūtur faciliter placant̉. illa aūt ira inextinguibilis eſt quā regni zelus accēdit. Scd̓o natuseſt ꝓpter ſui cōtemptū. dicit Chriẜ. Nagi cōtemnētes herodem addiderūt cauſaꝫ doloris. quēadmodum ſit qui fundit pinguedinē ſuꝑ ignem ardentē maius facit incēdium. Sic herodes magisincēſus fuit furore. qꝛ quos ille ſedens in thronoſuo nō potuit ꝑſuadere conſilio. his ih̓us ꝑuulusplacuit iacens in preſepio. Tertio iratus eſt propter ceſaris metum. qui p̄cepit ꝙ nullus ſine ſuoimperio rex diceretur. ideo iratus eſt. Chriẜ. Herodes volens illudere magos ⁊ xp̄m illuſus eſt.Prouer. xxj. Non ē prudentia. nō eſt ſapiētia neqꝫ fortitudo contra dn̄m. Prouerb. iij. Illuſoresip̄e deludet. Chriẜ. Herodes debuit amicari ⁊ cepit iraſci. Et in ira mittens occidit oēs pueros. ideſt occidi fecit ꝑ milites ſuos. Gloſa interline. Iīgua vtitur ꝓ gladio. qui erant in bethleem ⁊ ī omnibus finibꝰ eius. NEEcce duo mala ī herodeaſtucia ⁊ ſeuicia. Primo aſtucia ī hoc. qꝛ non ſtatim fecit occidere pueros. ſꝫ ẜm gloſam. poſt ānū⁊ quattuor dies pueroꝝ occiſio facta fuit. Diſtulit em̄ triplici de cauſa. Prīo propter diſcredētiāquia putabat inagos falſa apparitōne eē illuſos.Scd̓o propt̓ aſtutiam. vt ſic diſſimulādo puer innediuꝫ deduceret̉ ⁊ appareret. Tertio propt̓ moram contractā. quia fuit īpeditus. quia citatus adcuriam rhomanā ad petitōem ſuoꝝ filiorū. ſcꝫ ariſtobili ⁊ alexandri qui ip̄m accuſauerūt apud ceſare̓. Et id̓o non fuit auſus tūc pueros interficerene cum alijs facinoribꝰ conq̄rerētur de tanta crudelitate. Id̓o eūdo rhomā ⁊ remanēdo in curia ⁊redeūdo in iudeā appoſuit annū aut plus. ⁊ rediens accepta licētia a rhomanis ꝓpoſitis ſignis ⁊rodigijs in natiuitate xp̄i factis ꝙ rhomani dederūt ſibi licētiaꝫ occidēdi pueros. ⁊ ſic occidit omnes pueros qͥ erant in bethleem. I¶ Nota hicſeuiciam herodis in tribus. ſcꝫ in nūero. loco. ⁊ tēpore. Primo in nūero. quia nō eſt cōtētus in numero occidere aliquos pueros. imo om̄es. Herodes habuit ſe vt lupus. Dicit homerus poeta. cūeſurit querit diligēter ouē. ⁊ ſi ad ouile venerit nōſolum vnā ſed oēs ſtudet iugulare. Sic herodesquerēs xp̄m verū agnū īmolandū ꝓ ſalute mūdiſed vt ip̄m habere poſſet alios oēs innocētes oc-