De ſancto Nicolao

atus Nicolaus. vt legitur de eo illud Eccī. xxxix.Iuſtus cor ſuum tradidit ad vigilandū dilucuload dn̄m qui fecit illū. Quō aūt ptꝫ in eiꝰ legenda.¶ Sermo. x. Ad idemOmo quidaꝫ nobilisabijt in regionem longinquā acciꝑe ſibiregnū ⁊ reuerti. ſcribit̉ Iuc̄. xix. c. ⁊ legit̉hodierna die ad honorē ſcī Nicolai ꝓ euāgelicaliofficio. ¶ In p̄miſſis v̓bis cōmendat̉ btūs Nicolaus a tribus. Primo a virtuoſo ꝓgreſſu. ſcd̓o aglorioſo egreſſu. tertio ab amoroſo regreſſu. Primū ibi. homo quidā nobilis. ſcd̓m ibi. abijt in regionē longinquā accipere ſibi regnū. tertiū ibi. etreuerti. De pͥmo dicit. homo quidā nobilis ¶ CPro quo ſciendū. dicit Gre. nazanzenusˡ triplexeſt nobilitas. pͥma ſpūs. ſcd̓a carnis. tertia v̓tutis.Prima eſt nobilitas ſpūs. qua nobilitate oēs nobiles ſumus. qꝛ ad imaginē dei creati. de qua nobilitate dicit Aug. O nobilis creatura eſt anīa. qꝛad manſionē ⁊ fruitionē dei creata. in quo oēs alias creaturas corꝑales excellit vt inqͥt Augꝰ. Sicut deus oēm creaturā. ſic aīa oēm corporalē creaturaꝫ natura dignitate ⁊ nobilitate excellit. Et ſicoēs nobiles ſumus. qꝛ aīas oīum noſtruꝫ creauitdeus ad imaginē ſuā. Ezech̓. xviij. Oēs anīe meeſunt. ſicut aīa pr̄is ſic ⁊ aīa filij. ꝓpter qd̓ ſollicite ēqnīa ab vnoquoqꝫ cuſtodiēda. Deut̓. iiij. Cuſtoditemetip̄m ⁊ aīam tuā ſollicite. Aug. dicit rōnem.maius damnū habet̉ in amiſſione vnius anīeqꝫ corpoꝝ mille. Hoc ꝑpendens btūs Nicolausotuit dicere illud Thobie. iiij. Tu ſcis dn̄e quoniā mundā ſeruaui aīam meā ab om̄i cōcupiſcentia. Et ſic fuit nobilis nobilitate ſpūs. ¶ Scd̓a nobilitas eſt carnis. Illa nobilitate etiā fuit beatusNicolaus. de quo canit̉. Nobiliſſimis ſiquidē naralibus ortus. Et illa nobilitas carnis exilis. reputationis eſt. de qua Gre. nazanzenus. Neſcio q̄ etqͣlis ſit nobilitatis differētia ẜm carnē. cuꝫ oībusſit corruptio vna. qꝛ oīa que in terra ſunt in terrāꝯuertent̉ Eccī. xlj. Iō Boe. de ꝯſola. ph̓ie. li. iij. ꝓſa. vi. Nobilitas ſanguinis eſt inane nomē. qꝛ ẜmeundē. nobilitas carnis eſt quedā laus de meritisparentū proueniēs. Et quid prodeſt tibi ꝙ parentes fuerūt probi ⁊ v̓tuoſi ⁊ tu es criminoſus. Chriſoſt. ſuꝑ Nat. Quid prodeſt generatio clara quāmores ſordidāt. q d. nihil. Ioh̓. viij. cū iudei. iactarent ſe eſſe de genere abrae rn̄dit eis ieſus. Si filijabrae eſtis oꝑa abrae facite. Dicit enī Caſſiod̓. inquadā epl̓a. Nelius eſt de ꝯtemptibili genere naſci ⁊ clarū fieri: qͣꝫ de claro genere naſci ⁊ criminoſe viuere. vt cōiter nūc faciunt nobiles. Iō Chriẜſuꝑ Nat. Quid nocuit Thimotheo prem habuiſſe gentilē. nōne diſcipl̓s apl̓i pauli fuit. Et qͥd nocuit abrae pr̄em habuiſſe. Thare luteoꝝ deoꝝ cultorē. nōne in caput fidelium eſt electus. Iō Gre.dicit. Nulli vnqͣꝫ te de generis nobilitate p̄ponasquia deus nō reſpicit perſonas hominū. ſꝫ anīas.¶ Tertia nobilitas eſt v̓tutis. de qua Gre. Sūmanobilitas eſt clarū eſſe virtutibus. Ideo non ex lōgis tunicis. ex magnis manicis ⁊ ſciſſuris debentnoſci nobiles. ſed ex moribus. quia dicit Ariſto.

in polit̉. Birtus et malicia determināt nobiles ⁊ignobiles. Propter qd̓ ſcribit̉ in canone. xl. diſ. c.nos. Nobilitas morum plus orna­ qͣꝫ progenitorum. de quo ⁊ Hiero. Ille apud deum eſt precioſior ⁊ nobilior qui fide deuotior vita ſanctior ⁊ virtuoſior. D ¶ Sed di. que ſunt iſte virtutes ꝑ qͣscognoſcunt̉ nobiles. Andetur ꝙ ſunt quinqꝫ. vicꝫhumilitas. largitas. pietas. v̓itas ⁊ virilitas. Prima virtus eſt humilitas. Nā primus rex vnctusſuper iſrael fuit Saul a deo electus propter eiushumilitatē. vt hr̄. j. Reg. xv. Cum eſſes paruulusin oculis tuis conſtitui te regem ſuper ppl̓m meum iſrael. Ideo Iſid̓. dicit. Eſto paruulus in oculis tuis vt ſis magnus in oculis dei. Talis fuit beatus nicolaus. fuit eniꝫ humilis in prelaturis easnō appetēs. quia inuitus epiſcopatuꝫ ſuſcepit adquē fuit electus. perpendens illud dictū Bern̄. inſermone de religionibꝰ. Nūqͣꝫ in honore ſine dolore. in prelatione ſine tribulatione. in ſublimitate quid pōt eſſe ſine vanitate. Sed quia dicit canōviij. q. j. c. in ſcripturis. Iocus regiminis eſt negādus deſiderātibus ⁊ offerēdus fugientibus. id eoipſe inuitus fuit ductus in eccl̓iam ⁊ aſſumptꝰ adprelaturā ep̄atus. in quo apparet eius humilitas⁊ per cōſequēs nobilitas. Innocētius dicit. Quāto quiqꝫ in ſe humilior tāto coram deo p̄cioſior ⁊nobilior. ¶ Scd̓a virtus eſt largitas. Unde deꝰ qͥeſt nobiliſſimus ⁊ largiſſimus non ſolum dat nobis ſua dona. ſed etiā ſeip̄m in p̄ſenti in eduliū ſacramentaliter. in futuro in premiū. Gen̄. xv. Egoero merces tua magna nimis. Et ſic largitas pertinet ad nobiles. Iō ſcribitur in phizonomīa Ariſtotelis. ꝙ nobiles naturaliter hn̄t longa brachia.⁊ ſignificat largitatem. Unde idē in de regimineprincipum dicit. O alexander tuis eſto largus. qꝛignominia regis pauꝑtas ppl̓i. Talē largitatē habuit beatus Nicolaus. Nā per liberalitatē virgines a ſtupro eripuit. ⁊ per emptioē tritici totā ſuāprouinciā a fame liberauit. Et ſic nos debemꝰ ſequi eius veſtigia. ſignāter nobiles. Sed heu nūcqui volunt eſſe nobiliores vt pͥncipes ⁊ baronesſunt raptores. ⁊ oēs diligūt munera ⁊ non largitatem. Iſa. j. Principes tui infideles ſocij furū oēsdiligunt munera. ⁊ implet̉ quotidie illud Ezech̓.xxvj. Statue tue nobiles in terraꝫ corruent .i. nobiles qui tanqͣꝫ ſtatue deberēt pauperes ſuſtētarein terrenā cupiditatē declināt. ⁊ qui pauperes prius alebant nūc eos dep̄dant̉. Et verificat̉ in eis illud Ezech̓. xxij. Principes in medio eius qͣſi lupi rapiētes p̄dam. ¶ Tertia virtus quā debent habere nobiles eſt pietas. jͣ. Thimot̉. iiij. Pietas adomnia vtilis eſt. maxime ad ꝓmiſſionē vite eterne. Idcirco reges tanqͣꝫ nobiliores in ſignū pietatis ⁊ clemētie mungunt̉. ⁊ rex apum nō habet ſtimulum pūgendi ſicut alie apes ad deſignanduꝫꝙ nobiles debēt eſſe pij ⁊ miẜicordes: qualis fuitbeatus nicolaus a iuuētute. ꝙ potuit dicere illudIob. xxxj. Ab infantia creuit mecum miſeratio. ⁊ab vtero matris mee egreſſa eſt mecum. Nam inadoleſcētia exhibebat ſe miſericordē pauperi cōuicaneo. tres maſſas auri temꝑe nocturno in domum eius proiecit. perpendēs illud Thobie. iiij.