o grande miraculum. o tremendum dei iudiciūO ꝙͣ horrendum eſt incidere in manus dei viuentis Quia quos diu vt conuertātur tolle̓atnon ꝯuerſos durius dampnat. Poſt hec omnes eccleſie ianuas obſerauit. et nullum omnino īgredi permiſit donec ſole iam orto omnesclericos et laycos ꝯuocaret. Tunc ianuas reſerans ſeuiſſimam dei vlcionem vdonem ſcilicetepiſcopum in ſuo ſanguine inadefactum omnibus oſtendit ⁊ cuncta que viderat et audieratper ordinē recitauit. Eodē vero die qͥdā ex capellanis eiꝰ noīe bruno cū legacōꝫ ſibi ꝯmiſſāperegiſſꝫ. partinopolī qͦd eſt medēburg cōtinuo famul̓ lōge ſeprecedētibꝰ ſtuduit remea̓eInterim gͣui oppreſſꝰ ſompno. arborē qͣndāvmbroſā vidit. et de equo deſcēdens et frenūforciꝰ adbrachiū alligans. ibidē paululū reqͥeuit. Et ecce niger globus ſpirituū immūdoꝝcum tubis ⁊ tympanis cū gladijs ⁊ fuſtibꝰ cūlāceis et ſecuribꝰ ad eūdē locū gͣdū cōcito ꝓperabat. Cūqꝫ oēs cōueniſſēt. vnū ex eis q̄ prīceps videbat̉. qꝛ erat ſtatura ꝓcerior et vultuterribilior ſolium ꝯſtruēs deſuꝑ ſede̓ fecerūtNec mora Alter cuneꝰ gͣndis clamās. cachinnans et tripudians eminus apparuit De qͦ qͥdā velocōe̓s aqͥlis preceſſerūt ⁊ fortit̉ claārūt