ſolam vehemēter oderūt. ¶ Cur reprobi nūcliberabunt̉ capitulum. lxxxi.Vllus ergo blandiat̉ ſibi et dicat ꝙ deꝰin finem non iraſcetur neqꝫ ineternumindignabit̉ ſꝫ miſeraciones eius ſuper omniaopera eius quia cum iratus eſt non obliuiſcit̉miſereri nec quicꝙͣ eorum que fecit odiuitaſſumens in argumentum erroris quod aitdominus per ꝓpheta Congregabūtur in ꝯgregacōne vniꝰ faſcis in lacū ⁊ claudent̉ in carcerem. et poſt multos dies viſitabunt̉. Hō namqꝫ peccauit ad tempꝰ. nō ergo deꝰ puniet ineternū O ſpes īanis ⁊ o falſa preſūpcō. Noncredas fruſtra errore deceptꝰ ꝙ aliqͦ redimendus ſis precio qͦniā ī īferno nulla eſt r̄dempcōCōgregabunt̉ ergo peccatores et claudēt̉ incarcere id eſt in īferno in quo ſine corporibusvſqꝫ ad diem iudicij torquebunt̉ et poſt multos dies poſꝙͣ reſurgent viuent cum corporibus in nouiſſimo die Viſitabuntur non ad ſalutem ſed ad vindictam quia poſt diem iudicij grauius punientur ſicut et alibi dicitur Viſitabo in virga iniquitates eorum et in verberibꝰ peccata eoꝝ Predeſtinatis ergo deꝰ iraſcit̉ tēporaliter. qꝛ flagellat omnē filiū quē r̄cipit de qͥbꝰ iſtud accipit̉. Nō ī finē iraſcet̉ ⁊cͣ

2aſſeiralipipm qui ſe ode-abunt̉ veprobꝰmaligmitas odilint̓ omnes per ēeſſe ipſum non eſphemabūt excelilignum qui creauuiinclinet̉ ad vnilipſi dicentē ẜin homines et bꝓpter plavhementer. Io-amiſecit effiaffectum niplici q̄ t̓intietiiam j.rat. xxij.

itura