cuius cum preterierit non eſt veſtigiū inuenireSic̄ et nos nati ꝯtinuo deſiuimus eſſe et virtutis quidē nullū ſignum valuimus oſtendereſed in malignitate noſtra ꝯſumpti ſumus. Cūingenti turbacōne recogitabunt que criminacum delectacōne geſſerūt vt ſtimulꝰ memoriepungnat eos ad penam quos oculus nequicieſtimulauit ad culpā. ¶ De vtili penitēcia reproborum. lxxvC. Ivpl paacIcent intra ſe penitēciam agētes Errauſmꝰ a via veritatis ⁊ lum̄ iuſticie nō illuxit nobis. Tūc incipiēt dicere mōtibus caditeſuper nos. ⁊ collibus. oꝑite nos. Penitebūtad penam ſed non ꝯuertent̉ ad veniā. Iuſtū ēenim vt quia noluerūt cum potuerūt non poſſint cum velint. Dedit enim eiſdem locū penitencie et ipſi abutunt̉ eo. ꝓpterea ille diues qctuciabat̉ in flāma ad abraham dicebat. Rogo te pater vt mittas lazarū in domū patrismei. habeo enim quinqꝫ fratres. vt teſtet̉ illisne ⁊ ipſi veniant in hunc locum tormentorumCui cum reſpōdiſſet. habent moyſen et ꝓpphetas audiāt illos. ſubiūxit. Non pater abrahāſꝫ ſi quis ex mortuis ierit ad eos. penitēciamagerent. Agebat ⁊ ipſe penitēciam in infernoquia recōgnoſcebat illam inutilem penitenciā